خود:

آنچه می گوییم خود،چیز عجیب و غریبی است.گاهی گیج می شویم که من کیستم؟گاهی به امکانات ارگانیکی مان می گوییم خود:من این طوریم ،من آن طوری ام...گاهی به احساسات و عواطف می گوئیم"خود":من از فلانی بدم می آید و...گاهی "خود"را هدف می نامیم :من می خواهم به خود برسم و...

یک وقت در گذشته از کسی بدم می آمد اما حالا دشمن او نیستم آیا این من یا"خود" تغییر کرده است؟چی تغییر کرده است؟گاهی فکر ی می کنیم و بعد از آن یک حسی می کنیم و آن وقت نه بر اساس آن فکر و نه آن حس رفتار می کنیم!!!کداممان آن کار را انجام داده است؟

دانشمندان می گویند ما "خود های موقعیتی" فراوانی داریم،یک "خود"در یک موقعیتی سوئیچینگ می شود.کلیدش می خورد و فعال می شود ،در اجتماع کاری،در خانواده،در جمع دوستان و....در هر موقعیت یک"خود"متفاوت دیگری است.

ما یک سری"خرده خود"هایی داریم پس هر زمان یکی سوئیچینگ می شود.ما  به خود یکپارچه یا

integrated self  نمی شویم مگر سیستم عاطفی شناختی و فکریمان را یکی کنیم که می شود همان دل که در عرفان  اسلامی می گویند بر اساس دل عمل کن اما همانجا در عرفان اسلامی هم از دل ریزه ها یا همان "خرده خود"ها سخن گفته اند که هر لحظه چیزی می خواهد و می طلبد و نباید بر اساس آن عمل کرد باید دل را از دل ریزه تشخیص داد....

این" خود" دوست دارد مثل دوران جنینی که انسان توسط بند ناف به مادرش اتصال داشت ، خود را به چیز هایی وصل کند به بچه، به همسر،به کار، به سکس، به مخدر،و....درست مثل هاچ زنبور عسل دنبال مادرمون می گردیم .بعد از قطع ارتباط بند ناف دنبال چسبیدن به یک "چیز" هایی هستیم تا احساس امنیت کنیم تا از حالت آویزانی رهایی یابیم .اما هریک ازین "چیز"ها یک بخشمان را رهایی می دهد و هیچکدام از این "چیز"ها"خود" اصلی ما نیست.این وابستگی یعنی تحمل خود عریان را ندارد باید بهش کمک کنیم تا بالغ شود خطر را اول بفهمد و برای پیدا کردن توانایی کندن از این وابستگیها در سطح شنختی تلاش کند.این گونه ما خودمان را از "چیز"ها که "خود"حقیقی نیستند و"نه خود" هستند رها می کنیم.این آزادی و رهایی است که در سطح"بودن"می توانیم آن را حس کنیم و لذتش را دریابیم.شاید زرافه داستان شل سیلور اشتاین را به خاطر دارید که چگونه خود را از شر چیزهایی که به خود بسته بود تا کامل شود رهانید تا"خود" شود.

چاره اش کند از دامن مادر نیست و کنار زدن تعلقات آنگونه که صوفیان عارف ما در پیش گرفته اند بلکه رهایی در سطح ذهنی و شنختی است و حس کردن لذت در دامن بودنbeeing