ازش خوشم اومده

چون یه بحثی راه انداخته كه بعد از حدود 1 سال و نیم هنوزم معتبر

سلام من به شهر بیرجندم  *** به شهر دلپذیر و دلپسندم *** به خاك و سرزمین دین و دانش *** به نیكو مردمان سربلندم

با عرض سلام و خسته نباشید خدمت تمامی هم وطنان و هم شهریان و دوستان عزیز بیرجندی خودم

امیدوارم خوب و خوش و سلامت باشید و روزگار بر وفق مرادتون باشه ...

دوستان و هم وطنان عزیز امیدوارم که مانند همیشه و با حضور فعالانه خودتون در کلوب ها و بحث های مربوط به شهر خودتون

ثابت بکنید که مردمان عزیز بیرجندی با قلب های مهربون و پاک و صادقشون همه جا حرف اول رو میزنند ...

امیدوارم که همیشه موفق و پیروز باشید و دست حق پشت و پناهتان ...

در پایان عرایضم یک شعر بیرجندی  تقدیم میکنم به همه هم وطنان و دوستان عزیزم .... 

  شعر «سر سال نو » به لهجه شیرین بیرجندی  از استاد عزیز سعید عندلیب

سرسال مانو تامشو سرکیسه ره وابس کنم

هرچی که پیداکرده یم خرج اتینا بس کنم

پاچین بور ننی علی تمون بور ممد ولی

فکرلچک نوی بور بچوک لیلی بس کنم

ماشی مدل پایی شده خانم اروپایی شده

سودا ژیان کهنه ره مو خود تیوتا بس کنم

فردا که نو شو سال مو ای وای براقبال مو

چو فکر عیدی اصغر و عذری وکبری بس کنم

قبض سه ماهه برق و او پول کرایه برج نو

خود قسط مبل وصندلی پرداخت یکجا بس کنم

پول تلیفونون ما رو هم شده ازچند ماه

بور پول قرض خاله هی امروز وفردا بس کنم

قرضون عمه ره گفتیوم نوروز وخوم داد مو

ایهم معمای شده حل معما بس کنم

هجرو مداروم روز وشو(شب) از غصه هردم شوم دتوو

فکر سرا نویی چطو بور خاله حوا بس کنم

شکر خدا فاطی مشو بور خو کنه نوروز شو (شوهر)

بور یوسف یک لا قبا فکر زلیخا بس کنم

خود خو مکردوم زمزمه که بور جهاز فاطمه

فکر چراغ والور و قوری ولمپا بس کنم

خود ای گرفتاری خدا زهرا زیادی بود خدا

فکر به حال گیگوزو پوشک زهرا بس کنم

هر ساله مهمونون ما کمتر نیند از بیست تا

تو ای سراچی خورد خو ایهمه ره جا بس کنم

بور خرج مهمونون خو برر بلای جون خو

فکر جوال گندم از ممد آباد بس کنم

قند هم نیه توی ای سرا مگو سرا.. ماتم سرا

مرغ وبرنج وروغ ره یک جوره پیدا بس کنم

دو آخر از مو دربه در هر گز نخدیدی بتر(بد تر)

حیف از طلایون که مو خرج متلا بس کنم

از بابت ای عید ما خم شد کمر رازید ما

باید هکویم ای عید ره ایر(این را) همچه جدوا بس کنم

هر جا که حرف از عید بو از عید نتورید بو

اونجه مو ازهجران او فریاد وغوغا بس کنم

چند ساله که از دست عید ور سر زنون ایه سعید

ای عید لاکردار ره امسال رسوا بس کنم

آه نه داروم تا کنم خود ناله سودا ای خدا

درد نداری خور ولی از همه حاشا بس کنم

عید معلم ای بوده رازی ولی مخفی بوده

امرو دیگه ای راز ره جون تو افشا بس کنم

ای بخت وای اقبال مو ای ماتم هر سال مو

خود او قدر شاگرده که هر سال ملا بس کنم

ای عیدو ای نوروز مو ای ماتم هر روز مو

خود اوقدر شعرون که هرروز معنا بس کنم

دنیا همینه جون مو ای جون وای ارمون مو

هر چی که پیدا کردیم خرج اتینا بس کنم

شعر : استاد سعید عندلیب

برخی لغات شعر :

۱) وا بس کنم : باید باز کرد

۲) اتینا : فرزندان

۳) ننی علی : مادر علی

۴)تمون : شلوار

۵) برق و او: برق و آب

۶) بور پول : برای پول

۷) وخوم داد : خواهم داد

۸) شم دتو : تب می کنم

۹) سرانویی: منزل نو

۱۰) سراچی خورد خو : منزل کوچک ما

۱۱) دو آخر : مرتبه آخر

۱۲) کمر رازید : کمر صاف

۱۳) هکویم : بکوبم