نگو بارگران بودیم  و رفتیم            نگو نامهربان بودیم و رفتیم

نگو اینها دلیل محکمی نیست     بگو با دیگران بودیم و رفتیم

یک دهان خواهد به پهنای فلک      تا بگویید شرح عشقش تک به تک

سلام.. تو این مشاعره ها معمولا من شعرایی كه می نوشتم شعرایی بود كه از خودم ول می كردم اما ازین به بعد میخوام شعر شاعرای دیگه رو بنویسم.

ادب و شرم تو را خسرو مه رویان كرد               آفرین بر تو كه شایسته صد چندینی

یارا تو چرا از من اینگونه حظر کردی                 قلبی که از آنم بود این گونه سپر کردی

روزی در این دل شادی و امید بودی          اکنون شده بی بال و پر،بی هیچ سودی

می رم از شهر تو با یه کوله بار خاطره    دلِ من مونده پیشت گرچه باهام مسافره

مدارا كن دل تنگم كه دیگر بی توان گشتم        بمان در كنج دلتنگی كه من از او گذشتم

مرا ای یار دیرین تا به كی آشفته می خواهی  دمی بگذر از این آتش كه می سوزم به آهی