واای بچه های محله مون همون بچه های چشمه امیر پشت بیمارستان همش واسم خاطره س هر وقت رد میشم از اونجا یه خاطره یادم میاد مخصوصاً اون باغ کازیراو بهش میگفتیم که الان کلاً شده خونه می رفتیم فوتبال میکردیم اونجا آسیباب حاجی صمد یا همون آسیاب امیر بهش میگفتن که الان خرابش کردن شده خونه کنار خونه کازیراو صاحب باغ اون منطقه یه باغچه کوچیک بود یادش بخیر
بچه های اون محله اکثراً رفتن فقط چند تاشون هست: علی بیغم، مهدی سه کله، هادی چلمن، بچه های محمد حسبن علی و مهدی و ... بچه های علی شاه امید و امیر و خیلیای دیگه یادش بخیر کنار چشمه امیر میرفتیم حالت حوض بود پر آب سرد می شد اونم چه آبی تگرگی تگرگی خلاصه یادش بخیر

آآآآآی گفتی منم خودم بچه همونجا هستم بچه سرکریز نمیدونم چطور بنویسم اسمشو همون چشمه امیر بهش میگن وااااااای چه حالی می داد اون موقع هااااااا الانم باید هر روز یکی دو بار از اونجا رد میشم یاد اون موقعها می افتم

من بیجاااری نیستم... اما بیجاریا رو دوس دارم ... حیف از شهر کوچیک و با صفاتون نیست که جوووناش انقدر راحت ازش دل میکنن و با اون همه توانایی میان رعیت شهرای دیگه میشن تا هم فکرشون و بدزدن هم غرورشون و ... یکم همت کنید 1 بیجار قشنگ بسازید !! پول مرادنیااا هست نفوذ بیاتیان هست ... همت جوناش کمه!!!

سلام من الان بیجار نیستم ولی افتخار میکنم که اونجا بزرگ شدم و تو محله ی ریگ سیاه یا جدیدا کوی پردیس 20 سال زندگی کردم. اون محله و خاطراتش قلبمو از جا میکنه. گوشه گوشه ی بیجار با منه . تو قلبمه حیف که مجبور شدیم به خاطر ناملایمات زندگی از اونجا بریم.

امیدوارم یه روزی شهرمن، عشق من به جایگاه عظیمی که حقشه برسه

بیجار عزیز یه روزی با دست پر برمی گردم

سلامی دوباره ببخشید من اون نظر قبلی رو برای اون خانمی نوشتم که گفته بود بیجار خراب شده که واقعا بهم بر خورد.

بیجار کلا خاطرس اصلا آدم نمیتونه یه لحظه ازش دووووووور بشه

الان من هم میخوام برم سربازیواقعاااااااا نمیدونم چطوری تحمل کنم دوری بیجار رو

ممنونم از همتون

یا علی مدد

سلااااااام واقعااااااااااااااااا مزخرفی

آخه تو چه میفهمی بیجااااااااااااار کجاست؟

خیلی هم دلت بخوووووووووووووووووووووووووووواد

سلام
بیجار واسه من همش جاش خاطرس نمیدونم چرا ولی هرجا که میرم لذت موندن تو بیجار بهم نمیده بایستی سریع برگردم شاید دوستایی که از الفاظ خراب بشه و..... استفاده کردن درجواب این بحث ، جاهای خوب شهر بلد نیستن، نرفتن یا رفتن به لذتش پی نبردن در کل بیجار اگه شهر بدی بود اونایی که رفته بودن دیگه برنمیگشتن دهه اول محرم یا نمیدونم تعطیلات نوروز خوب توجه کنین شهرچقدر شلوغ میشه تاحالا فکر کردین اینا چرا برگشتن؟

واقعا یادش بخیر
بازم یادم اومد اونروزها رو

ممنون آقا امید که منو یاد دوران بچگیمون انداختی

عاشق صدای آسیاب و بوی آرد اون موقعها بودم و هستم و میمونم

mOngOOle kheng kheyliam delet bekhad  

محلـــــــــــه چـــــــــــــال و دچـــــــــرخه سواری

سلام
محلات قدیمی بیجار برا کسانی که اونجا متولد شدن وزندگی کردن پر از خاطره اس .محله  کودکی من رو شاید هر کسی نشناسه.اما کوچه سر چشمه امیر پشت بیمارستان 7تیر قدیم برا من کلی خاطره داره.یه چشمه که دوتا ناودون از اون بیرون اومده با یه حوض تقریبا 2در 2 متر با یه اب خیلی سرد که بیشتر پاتوق ما بچه ها اونجا بود.وقتی که عید نوروز تموم میشد ماهی عیدمونو می انداختیم تو حوضش.بعد زود پشیمون می شدیم ماهی ها رو می گرفتیم می دانداختیم تو ظرفش .می ترسیدم که از خروجی حوض بره بیرون چون اب حوض از زیر بیمارستان می رفتت داخل پارک 15 خرداد.جلوی چشمه   یه آسیاب قدیمی بود که معرف به آسیاب حاجی صمد که هنوزم هست البته در حال تخریب0وقتی از سر چشمه بر می گشتیم از پنجره کوچیک چوبی که رو به کوچه داشت داخلشو نگاه می کردیم.وای هنوز بوی ارد رو احساس می کنم اون فضا رو.پنجره چوبی و از بالا سقف نور خورشید می زذ داخل وصدای تق تق دستگاه می پیچید.عشق ما بچه ها این بود که آخر سال که می شد ومادرمون می خواست حلوا درست کنه برا اموات, بریم واز اسیاب حاجی صمد آرد بخریم از آسیاب هم به اون ور باغ بود باغ بادام البته کلی گل لاله که بهار در می اومد رو یادم نمیره هرگز..اما حیف که تموم شد.حاجی صمد فوت شد.آسیاب هم تعطیل شد.خونه های قدیمی اون محله بیشترش تخریب شدن خونه جدید ساختن ما از اون محله رفتیم بچه محله هامونم بیشترشون رفتن  البته یکیشونو دیدم سال 5پزشکی خیلی خوشحال شدم ولی بقیه یا از بیجار رفتن یا من دیگه قایفتن نمی شناسموشون.چشمه هم توسط شهرداری صاف شد چون کوچه مونو تقریبا بسته بود.راستش محله مونو خیلی دوست داشتم.گاهی هم بهش سر می زنم یادش بخیر

البته اینجا اونجا نیست اما از محلات قدیم بیجاره

 

 

 

 

یادش بخیر بادامستان و درختهای بادامش
حیف که همه شون از بین رفت

به نظرم یه تاپیک جدید باز بشه و در مورد آداب و رسوم و نگرش ها و اخلاق های بیجاری ها جدا صحبت بشه.
بافت عجیبی داره بیجار. شهر کوچیکی و ترکیبی از رنگ های گوناگون.
توجه کردین که از همه نوع(منظور کثرت) شهرتی هست تو بیجار:
انگورانی-اصفهانی-افشار-تویسرکانی-زنجانی-همدانی-قیداری-ابهری-مریوانی-نوبهاری
البته ساریخانی! احتمالا به خاطر مشکلاتی که براش تو بیجار پیش اومده این حرف رو میزنه ولی کلا بیجاری ها تا قبل از اینکه وارد یک شهر بزرگتر نشن فکر می کنن که ته همه چیز(خوب و بد) هستن.
بعد از یه مدت هم تو شهر بزرگ دوم نمیارن و بعضی هاشون برمیگردن بیجار.
خلاصه فکر کنم محله ای که می رفتم نون بگیرم و اطراف نونوایی خانواده های شرور اون موقع بودن پر خاطره ترین و پر مخاطره ترین محله بود. اسمش بود شهرک مهدیه یا همون زمی شهری!