سیه مست وای از این افسرده گان فریاد اهل درد كو ؟ ناله مستانه دلهای غم پرورد كو ؟ ماه مهر آیین كه میزد باده با رندان كجاست باد مشكین دم كه بوی عشق می آورد كو ؟ در بیابان جنون سرگشته ام چون گرد باد همرهی باید مرا مجنون صحرا گرد كو ؟ بعد مرگم می كشان گویند درمیخانه ها آن سیه مستی كه خم ها را تهی می كرد كو؟ پبش امواج خوادث پایداری سهل نیست مرد باید تا نیندیشد ز طوفان مرد كو ؟ دردمندان را دلی چون شمع می باید رهی گرنه ای بی درد اشك گرم و آه سرد كو؟

یه روز اادم میره خونه در میزنه حوا میگه کیه ادم میگه اخه دانشمند مگه به عیر از من تو کسه دیگه ای هم هست

خیلی دوستت دارم. یه روز میام دنبالت تا با هم بریم یه جای دور که دست هیچ کس بهمون نرسه.
قربانت عزرائیل

نمیخوام بگم که قدر یه دنیا دوستت دارم..