دیروز دوازدهمین سالروز حماسه 18 تیر بود.روزی که باعث شکسته شدن بغض استبداد زده دانشجویان آزادیخواه آن روز ایران بود. روزی که به نام حفظ و مصلحت نظام پس از 45سال دانشگاه تهران بار دیگر خود را در چنگال نیروهای نظامی دید  تا از فتنه دوباره چکمه پوشان و عمامه بر سران صحن و سرایش را گلگون از خون بهترین فرزندان این آب و خاک ببیند.

معرکه داران آن روزخشونت طلبان بازیچه دست محافظه کاران ( اصولگرایان امروز) بودند که اسم بی مسمای انصارحزب ا... را یدک می کشیدند. همانها که در این دوسال نیز دستشان به قتل و ضرب و جرح و بگیر و ببند آشناتر شده است .

اما یکی از ایشان درهمان روزگاربرید و گفت آنچه نباید می گفت. پس از بیم جانش و شاید آبرویش به تبعید خودخواسته ای رفت واز آنجا هنوز هم افشاگریهای جالب و به حقیقت نزدیکترش را از دهه دوم وسوم انقلاب بازگو می کند. متن زیر تحلیل یکی از سیاستمداران آنروز از حماسه 18تیر است که با قلم امیر فرشاد ابراهیمی روایت می شود:

رفتیم دیدن کسی از جناح چپ مذهبی. سالها قبل مدیر كل مطبوعات داخلی وزارت ارشاد بود.و حالا در ساختمان شیكی در خیابان جردن كه از پنجره‌هایش كوه تمام قد پیداست نشسته‌ایم. از پراكندگی جبهه دوم خرداد گفت و اطلاعات زیر را درباره اوضاع اینروزها در اختیارمان گذاشت: «حادثه دانشگاه مقدمه یك «كودتای قانونی» علیه خاتمی بود كه براساس طرح «واكنش گسترده از درون» مطرح شده توسط اسدالله بادامچیان اسفند ۷۷ ـ به اجرا درآمد. موتلفه كه بخش تندرو و نظامی جناح راست است، این عملیات را توسط نیروهایش در انصار حزب اله ونیروهای انتظامی سازمان داد. بعد از حمله اولیه كه علت بیرحمی آن برانگیختن دانشجویان بود، عناصری مانند منوچهر محمدی كه از مدتها پیش برای انجام این نقشه در آب نمك خوابانده شده بودند، وارد صحنه شدند. به تدریج عناصر مخالف آنها كه آنها هم از همان انصار ونیروهای تربیت شده برای این مواقع بودند به صحنه آمدند و بسرعت تهران را شلوغ كردند. طبق یك مصوبه قبلی «شورای عالی امنیت ملی» در صورت شلوغ شدن، امنیت تهران بخودی خود به سپاه واگذار می‌شود. امری كه شب دوشنبه انجام شد. در اینجا نیروهای عملیاتی سردار ذوالقدر (از عناصر جناح راست سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی كه سال ۶۰ از آن جدا شد) وارد صحنه شدند. طبق همان مصوبه تا پایان شلوغی كلیه ارگانهای امنیتی و انتظامی و نظامی در اختیار سپاه قرار می‌گیرند. باین ترتیب در شب دوشنبه ذوالقدر فرمانده كودتای اعلام نشده شد. اوهمان شب از رئیس جمهور خواست به مدت ششماه وضع فوق العاده اعلام كند. خاتمی در جواب تسلیم نشد وگفت استعفای خود را به مردم می‌دهد. این به معنای حضور مردم و خونریزی بود. «خامنه‌ای» كه غیر از مساله فرهنگ با «خاتمی» مشكل ندارد. بدلیل اینكه نمی‌خواهد در زمان ولایت او خون ریخته شود، با ادامه كودتا مخالفت كرد. در حال حاضر هنوز وزارت اطلاعات و نیروهای انتظامی تحت امر سپاه است و بهمین دلیل به شكل كنونی عمل می‌كند. تلاش خاتمی پایان دادن این مرحله، برای خارج شدن از وضعیت اضطراری و درنتیجه برگرداندن سپاه به پادگان است. جناح راست پیش از حمله به كوی سعی كرده بود وزارت كشور را راضی كند كه انتخابات را ششماه عقب بیندازد. وزارت كشور نه تنها قبول نكرد، زمان آن را هم اعلام داشت. جناح راست می‌كوشد وضعیت اضطراری فعلی را تا ششماه ادامه بدهد كه به هدف خود برسد.»