به نام خدا

با سلام. راستی از شهدایی که این همه حرفشون رو می زنیم چی یاد گرفتیم؟ چه قدر عمل کردیم و یا می کنیم؟هیچ با خودمون فکر کردیم که چه کردند و چه اموختند که به مقام شهادت لایق شدند؟

از شهید همت چی اموختیم؟ چه قدر از ما از عشق واقعی شهید همت به همسرش، به کسانی که مسوولیت انها با او بود با خبریم؟

از شهید چمران چه می دانیم؟ هیچ چ..گهگاهی یادواره ای بر پا می کنیم و خیلی کارها هم شاید انجام دهیم ولی فقط عمل نمی کنیم...

بهتر است قدری بیندیشیم که زوایای  اصلی زندگی آنها که ما همیشه از آن غافلیم چه بود و ما کجا هستیم و رسوماتمان کجاست؟!!!عرفمان کجاست و عشق آنها در همه زوایای زندگیشان کجاست...؟ فروتنی انها کجاست و غرور و حق طلبی ظاهری ناشی از غرور ما کجاست؟ این همه فریاد مرگ بر استکبار سر می اوریم ولی این استکبار در قلبهای ما در روابط ما و در خانه ما  و در همه زوایای زندگی ما رسوخ کرده است؟ چگونه با مغزی خشک و قلبی عاری از عطوفت و عشق به جنگ استکبار و رسیدن به شهادت خواهیم رسید؟!

ما هنوز مرکب حرکتمان غایب است..همان طور که حضرت امام حسین (ع) میفرمایند:

"عشق مرکب حرکت است نه مقصد حرکت ، تا این عشق با تو چه کند."

به امید ظهور حق و جلوه عدالت و عشق