فکر می تونه کنترل شده باشه...

اگه آت و آشغال ها و چیزای اضافه رو ازش پاک کنیم و افکار خوب و سالم و سازنده و بزرگ رو جایگزینشون کنیم. مثل باغبانی که علف های هرز رو از باغ دور می کنه و به جاشون بذرهای پاک و زیبا و سودآور می کاره.

علف هرز مثل کینه ، غرور ، تظاهر ، ریا ، خودنمایی، ...

اگه اینها از ذهنمون دور بشن ، وقتمون ذخیره می شه و هدر نمی ره. جا برای پیشرفت فکرمون باز می شه. بعدم اینها چیزایی هستن که شدیداً روی فکر تأثیر می ذارن و دچار سوگرایی و انحرافش می کنن.

اگه نویزها  رو از وجودمون برداریم ، اجازه می دن صدای درونمون رو بهتر بشنویم و به راهی که می گه و درسته بریم. راهی که به خاطرش پا به این کره ی خاکی گذاشتیم!

اثر دیگه ش هم اینه که به آرامش می رسیم...

پیشنهاد می کنم فیلم صدای درون (البته شایدم ندای درون ، شایدم ...) رو حتماً ببینین. معرکه س!

2ta mani nesbat be nahveie khoondan mishe azash bardasht kard
1.har kasi bayad faght moraghebe afkare khodesh bashe
va be afkare digaran kari nadashte bashe

2.man khodam hastam ke mitoonam afkaramo besazam
va tashiheshoon konam va be bazia koodo abe bishtari bedam ta bishtar roshd konan
va bazia ro az rish dararam

dar morede avali man migam adama bayad be afkar va aghayede ham ehteram bezaran
har kas har fekr, maram va aghidei ke mikhad dashte bashe
man doosesh daram va behesh ehteram mizaram
ama gahi ye kharmagas lazeme ta asbe tanbale fekremoono be harkat dar biare
albate age vaghean tanbal shode bashe

همیشه کاری رو میکنم که تفکراتم اونا رو درست می بینه. و افکارم رو خودم میسازم. به چیزای باارزشی که میخوام فکر میکنم و برای تحقق این ارزش ها با تفکر پیش میرم.