userinfo close

  ,

برای عدالت


baraye_edalat

تاسیس: 26 دی 1386  پروفایل کلوب
مدیر کلوب: سمانه صالحی - معاونان
به برکت جمهوری اسلامی آزادی قلم در ایران بیداد می کند.پس لطفآ در نوشته هایتان عدالت و منطق+صداقت را ادامه »
به برکت جمهوری اسلامی آزادی قلم در ایران بیداد می کند.پس لطفآ در نوشته هایتان عدالت و منطق+صداقت را فرآموش نکنید

" اینجا برای همه عقاید جا هست الا فاشیست ها "
 

لیست بحث ها

  عناوین بحث ها ارسال کننده پاسخها بازدید بروز رسانی اولویت
51
112
89/9/20 (22:11)
0
0
90/11/27 (12:20)
150
320
90/10/11 (01:51)
82
161
90/9/19 (21:55)
200
417
90/9/19 (21:21)
105
241
90/8/24 (07:32)
31
83
90/7/14 (07:15)
18
70
90/6/31 (07:26)
1
3
90/5/5 (19:42)
152
342
90/1/9 (14:20)
2
5
89/12/8 (18:59)
40
93
89/11/22 (09:50)
58
184
89/11/10 (18:21)
32
82
89/7/25 (19:20)
74
138
89/5/19 (07:14)
3
10
89/3/2 (17:08)
1
10
88/11/24 (22:41)
19
37
88/7/24 (09:31)
0
10
88/3/2 (07:58)
5
13
87/6/6 (07:03)

عنوان بحث

سمانه صالحی , samaneh_salehi
سمانه صالحی - 20:04 1388/06/14

مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز

 مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ  روز

old-clock2.jpg

  • ارسال پاسخ

پاسخ ها

ترتیب پاسخ ها : از اولین پاسخ
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 07:14 1389/05/19
74
سالروز پیروزی ایرانیان و تصرف تنگه ترموپیل در سال 480 پیش از میلاد
نهم آگوست سال 480 پیش ازمیلاد (مطابق 18 امرداد) واحدهای كوهستانی ارتش ایران - تنها ابر قدرت وقت بر روی کره زمین - در جریان لشكركشی خشایارشا به یونان و اروپای جنوبی، پس از یک رشته جنگ شدید در ارتفاعات مشرف بر تنگه ترموپیل (Thermopylae Pass) واقع در شمال یونان، نظامیان اسپارت، «تسپی ان Thespian» ها و تبان ها Thebans از جمله «لئونیداس» پادشاه اسپارت را نابود و راه را برای عبور واحدهای پیاده و سوار امپراتوری باز و بی خطر كردند تا به سوی آتن به پیشروی خود ادامه دهند.
    خشایارشا كه در صحنه نبرد ترموپیل بود پس از این كه واحدهای كوهستانی ارتش ایران از جمله هزار مرد از منطقه پكتیا (این ایالت خاوری ایرانزمین، هنوز به همین نام است و در مشرق افغانستان قراردارد) اسپارتی ها را درمحاصره گرفتند؛ به لئونیداس پیشنهاد كرد كه راه را برای فرار او و باقیمانده افرادش باز می گذارد تا بگریزند، ولی قانون اسپارت عقب نشینی و تسلیم نظامی را منع كرده بود. بنابراین، اسپارتی ها به جنگ ادامه دادند و همه آنان جان سپردند تا به قانون میهن خود وفادار مانده باشند.
    نوشته اند كه خشایارشا [پسر و جانشین داریوش بزرگ، نوه دختری كوروش بنیادگذار كشور ایران و شوهر «استر» كه این بانو در همدان مدفون است] از نظامیانش خواسته بود كه یكی از اسپارتی ها را زنده دستگیر كنند تا برود و خبر این شكست را به آتنی ها بدهد. یونانیان در سده گذشته در نبردگاه ترموپیل یک مکان یادبود برای لئونیداس ایجاد کرده اند که مجسمه او و آخرین اظهاراتش در آنجا قرار داده شده است و محلی است برای بازدید گردشگران.
    ارتش ایرانیان پس از عبور از تنگه ترموپیل شهر آتن را تصرف كرد. مقاومت لئونیداس در ترموپیل و تاخیر پیشروی ارتش ایران، به فرماندهی کل یونانیان این فرصت را داده بود که آتن را از سکنه اش تخلیه کند و آنان را به جزایر امن منتقل سازد.
    خشاریارشا در جریان همین لشكر كشی، در سرزمین یونان یك آبراه نسبتا طولانی ساخت تا كشتی ها مجبور نشوند شبه جزیره را كه دریایی توفانی آن را در برگرفته است دور بزنند. بقایای این آبراه اخیرا كشف، و نشان می دهد كه ایرانیان بیست و پنج قرن پیش در علم مهندسی تا چه حد پیشرفت داشتند.
     پاره ای از مورخان قرن 20 با محاسبات تازه تقویمی، پایان جنگ ترمومیل را دهم آگوست سال 480 پیش از میلاد و شمار کمی از آنان اواخر این ماه ذکر کرده و نوشته اند که این نبرد سه روز طول کشیده بود که قبلا نوشته شده بود: دو روز.
    «هرودوت» در تالیف 9 جلدی خود زیر عنوان «جنگ پارسیان» جزئیات جنگهای ایرانیان از آغاز كار تا پایان لشكركشی خشایارشا به یونان را شرح داده است.
    دانش تاریخنگاری (هیستریوگرافی) در جهان با همین نوشته های هرودوت (جنگ پارسیان) آغاز شده است. با وجود این، ارقامی كه هرودوت از نیروهای ایران و كشتی های جنگی خشایارشا در حمله به یونان به دست داده به نظر اغراق می آید. اسناد دیگر، این ارقام را به مراتب كمتر از آنچه را كه هرودوت نوشته، نشان می دهد.
    
0809iran1.jpg
نبرد سال 480 پیش از میلاد ارتش ایران با لئونیداس در ارتفاعات این محل روی داد


    
0809iran2.jpg
مجسمه لئونیداس در یادبودگاه او در ترموپیل


    
0809sekeh.jpg
سكه زرین خشایارشا با تصویر او

افتادن اصفهان به دست طغرل سلجوقی و ...
نهم آگوست 1052 میلادی (18 مرداد 431 هجری خورشیدی) شهر اصفهان به دست طغرل سلجوقی افتاد. دوازده سال پیش از این، سلجوقیان كه از ترکان غز (اغوز) بودند و از آن سوی رود «سیردریا» آمده بودند بر غزنویان (دسته دیگری از ترکان مهاجر) غلبه کرده، به قدرت رسیده و از آن پس سرگرم تصرف شهرهای ایرانزمین یكی پس از دیگری بودند.
     محمود غزنوی در 1030 میلادی درگذشته بود و راه برای ادامه مهاجرت سلجوقیان در منطقه «فرارود» و عبور از آمودریا باز شده بود، زیرا كه مسعود غزنوی پسر محمود اجازه مهاجرت را به سمت جنوب به آنان داده بود. طغرل سه سال پیش از تصرف اصفهان، درصدد تصرف این شهر برآمده بود كه بمانند یزد، كرمان و فارس در دست یك خانواده دیلمی بود كه در آن وقت حكمران دیلمی از در دوستی درآمده بود. با وجود این، طغرل چشم به اصفهان داشت و می خواست آن را مركز حكومت خود قراردهد. وی در سال 1051 به محاصره اصفهان دست زد. اصفهان یك سال مقاومت كرد و سرانجام نیز حاكم اصفهان داوطلبانه تسلیم شد. گفته شده است که طغرل به حکمران اصفهان که بر چند شهر دیگر حکومت داشت وعده داده بود که اگر تسلیم شود، یزد را از او نخواهد گرفت که چنین شد. طغرل در سال 1055 (سه سال پس از تصرف اصفهان) بغداد را هم تصرف كرد و به قدرت دیلمیان ایرانی پایان داد و خلیفه (اسما) و بی اختیار عباسی را با شعار نجات سنی ها از برتری شیعیان زیر حمایت قرار داد و به این ترتیب امپراتوری وسیعی برای خود به وجود آورد.
درگیری اقلیت مجلس با رضاخان رئیس الوزراء
0809bahar.jpg
محمد تقی بهار ( ملك الشعراء )
درگیری اقلیت مجلس شورای ملی با ژنرال رضاخان رئیس الوزراء و وزیر جنگ كه از هفتم امرداد ماه 1303 (آگوست 1924) آغاز شده بود در این روز (18 امرداد) شدت یافت. اقلیت مجلس از جمله ملك الشعراء و مدرّس سردار سپه رضاخان پهلوی را استیضاح كرده بودند كه نسبت به قانون اساسی بی اعتنا شده و در امور داخله و خارجه از یك سیاست نادرست پیروی می كند.
    روز هشتم امرداد بیشتر روزنامه های تهران كه تحت نفوذ دولت (قوه مجریه) بودند اتهامات اقلیت را نادرست خواندند و «استیضاح» را «افتضاح» نامیدند. این وضعیت تا هفدهم امرداد ادامه یافت و در این مدّت بسیاری از مدیران نشریات مخالف سردار سپه و دیگر مخالفان مورد تهدید قرار گرفته و یا بازداشت شده بودند. در این روز كه قرار بود به استیضاح رسیدگی شود پیش از تشكیل مجلس، عده ای به منازل اعضای اقلیت مجلس از جمله حائری زاده و مدرّس رفته و آنان را كتك زده بودند و بنابراین از میان امضاء كنندگان استیضاح، تنها ملك الشعراء بهار در جلسه مجلس حضور یافته بود و استیضاح مطرح نشد و بایگانی گردید. رئیس الوزراء (رضاخان پهلوی) تقاضای رای اعتماد كرد و به اتفاق آراء تایید شد. سردار سپه (بعدا رضاشاه پهلوی) پس از این پیروزی تصمیم به تشكیل كابینه تازه گرفت.
هلیا کیانفر , helia_kianfar
هلیا کیانفر - 07:23 1389/05/15
73
ایران
سالروز مشروطه پارلمانی شدن حکومت ایران
0805mozafar.jpg
مظفرالدین شاه
14 امرداد 1285 هجری خورشیدی (پنجم آگوست 1906)، مظفرالدین شاه قاجار سرانجام فرمان مشروطیت را امضاء كرد و نخستین جلسه مجلس شورای ملّی در كاخ گلستان و با حضور وی تشكیل شد. ظرف پنج ماه متمم قانون اساسی تدوین و به امضای مظفرالدین شاه رسید و مشروطیت ایران وارد مرحله عمل شد. بر سردر ورودی عمارت مجلس در میدان تاریخی بهارستان تابلوی «عدل مظفر» قرار گرفت (كه پس از انقلاب 1357 این تابلو كه لزوما مفهوم مظفرالدین شاه را نداشت از آنجا برداشته شد و درباره سرنوشت آن كه از آثار تاریخی وطن است مطلبی اعلام نشده است). مظفرالدین شاه كه به بیماری سل دچار بود در همین سال درگذشت. باید توجه داشت که مشروطیت ایران (دمکراسی پارلمانی شدن) از رقابت های استعماری قدرتهای اروپایی بر کنار نبود.
     در آذرماه 1304 چهار اصل از اصول متمم قانون اساسی اصلاح شد و سلطنت به خاندان پهلوی انتقال یافت. پهلوی دوم ـ محمدرضا شاه ـ از ماجرای تیراندازی به خود در بهمن 1327 استفاده کرد و با تشکیل مجلس موسسان و الحاق و اصلاح اصولی ازجمله اصل 48 اختیارات خودرا افزایش و بر آنها اختیار انحلال مجلس، معرفی نخست وزیر (که قبل انحصارا در دست مجلس بود) و ... اضافه و استقلال قوه قضائیه را محدود کرد. با این تغییرات، نظام حکومتی ایران از صورت صد درصد پارلمانی و عملا تفکیک قوا خارج شد. این تغییرات از همان زمان مورد انتقاد و ایراد بود.
    ایران در دوران چهارصد ساله اشكانیان هم دارای پارلمان و عملا مشروطه بود و برای بررسی و تصویب قوانین و انتصابات مهم حتی تعیین شاه و فرمانده نیروهایی که به جبهه اعزام می شدند دو مجلس وجود داشت که مجلس عالی تر و همچنین اجلاس مشترک آنها را مٍهستان (مجمع بزرگان ـ سنا) می خواندند.
روزی که هویدا از نخست وزیری رفت ـ گوشه ای از وضعیت سیاسی ایران در سال 1977
14 امرداد 1356 (پنجم آگوست 1977) روزنامه های تهران باردیگر از احتمال تغییر نخست وزیر خبرداده بودند. این روزنامه ها دوم امرداد آن سال نیز اشاره به قریب الوقوع بودن تغییر کابینه کرده و ابتدا به ساکن، سوابق چند مقام را ذکر کرده بودند (اشاره غیر مستقیم که یکی از آنان نخست وزیر خواهد شد). روز بعد در محافل تهران گفته شده بود که هوشنگ انصاری (یکی از آن چند مقام و مسئول وقت یک شاخه حزب رستاخیز)، دیگر شانس رئیس دولت شدن ندارد زیرا که در یک نطق حزبی از حق مردم به دانستن و داشتن مطبوعات عاری از سانسور سخن گفته، به سابقه خبرنگاری خود (قبلا خبرنگار روزنامه اطلاعات در توکیو)، وزیر اطلاعات و جهانگردی (ارشاد) بودنش اشاره کرده و ... و گفته بود که نمی شود به سیاست سانسور و کنترل قلم ادامه داد. 15 امرداد (ششم آگوست 1977) امیرعباس هویدا پس از 12 سال و 197 روز نخست وزیری کناره گیری کرد و جمشید آموزگار رئبس حزب رستاخیز و وزیر مشاور وقت نخست وزیر شد و هوشنگ انصاری را وزیر اقتصاد و دارایی کابینه خود کرد. 16 امرداد (روز بعد) هویدا وزیر دربار شد و محمد باهری معاون وزارت دربار به حزب رستاخیز رفت و رئیس این حزب شد.
     همان زمان، تفسیرنگاران اروپایی اشاره کرده بودند که در تغییرات کابینه ایران، نظرات جیمی کارتر (رئیس جمهور وقت آمریکا) که تحت تاثیر حرفهای سران اتحادیه های دانشجویان ایرانی مقیم آمریکاست (که منظما با او و مشاورانش ملاقات دارند) تا حدّی رعایت شده است. این مفسران افزوده بودند که رهبری ایران باید بر نسخه مصدق مروری دوباره کند. مصدق نه تنها نفت را ملّی کرد بلکه کوشید به نفوذ خارجی در ایران پایان دهد و دمکراسی برقرار کند. رقصیدن به ساز خارجی سهم بزرگی در پدیدآوردن مسائل ایران داشته و نیز غفلت از استفاده از فرصت هایی که رویدادهای جهانی به دست داده بودند. رضاشاه پهلوی همینکه خواست به ساز لندن نرقصد بیرونش کردند. اگر رهبری ایران و از طریق ایجاد تحوّل مسئله دمکراسی را حل نکند؛ انقلاب روی خواهد داد و تخریب ناشی از چنین انقلابی باتوجه به روانشناسی ایرانیان و ساختار جامعه قابل برآوردن کردن (پیش بینی) نیست.
در سالهای 1977 و 1978 ایرانیان دمکراسی می خواستند نه رفاه و آزادی فردی ـ وعده های شاه به مناسبت هفتاد و دومین سالگرد مشروطیت
تداوم تظاهرات و راهپیمایی های ضد دولت که از زمستان 1356 در سطحی وسیع تر و به نوشته برخی از مورّخان از امرداد آن سال (آگوست 1977) و از مسجد قبا (شمیران و به دعوت دکتر محمد مفتح ـ حجت الاسلام) آغاز شده بود مقامات وقت را به اندیشه دعوت از اصحاب نظر و چاره جویی انداخته بود و این صاحبنظران در جلساتی که هر مقام در دفتر خود تشکیل داده بود (ازجمله نشست دهها نفری در دفتر وزیر آموزش و پرورش وقت) گفته بودند که مردم دمکراسی می خواهند. این مردم ـ مخصوصا شهرنشینان به خاطر رفاه بیشتر جان خودرا به مخاطره نمی افکنند و به خیابانها نمی ریزند؛ وضعیت رفاه پس از افزایش بهای نفت بهتر شده و آزادی فردی (نه سیاسی) در ایران محدودیت چندان ندارد و بنابراین باید به آنان دمکراسی واقعی داده شود، بتوانند هرکس را که بخواهند انتخاب کنند، تشکیل اجتماع بدهند و حرفشان بزنند، حزب تاسیس و روزنامه منتشر کنند و نظرات خودرا مطرح سازند و .... این نظرات به شاه وقت ـ محمدرضاشاه پهلوی ـ داده شد و توصیه شد که در نخستین سخنرانی اش تاریخ برگزاری انتخابات آزاد (نه وعده آن) را به مردم بدهد. وی چهاردهم امرداد 1357 (طبق تقویم آن زمان؛ امرداد سال 2537) و در نطقی به مناسبت هفتاد و دومین سالگرد مشروطیت وعده های [به قول اصحاب نظر؛ بدون عمل] متعدّد داد، ولی درعین حال گفت که با دمکراسی وارداتی مخالف است و تحریك و گردن كلفتی کردن را اجازه نمی دهد و ... و به این ترتیب همه آن نظرات برباد رفت و تظاهرات ادامه یافت و به اعتصابات عمومی و انقلاب انجامید و ....
    (نطق شاه وقت با وعده های او به مناسبت 72 ساله شدن مشروطیت پارلمانی روز بعد در دو صفحه روزنامه های تهران به چاپ رسیده بود. او وعده داده بود كه به اندازه ممالك دمكراتیك اروپا آزادی خواهد داد و قلم و بیان ـ بدون افترا زدن و دروغ گفتن ـ آزاد خواهد بود، ایران انتخابات صد درصد آزاد خواهد داشت و ما از این پس آزادی اجتماعات خواهیم داشت.
     این اظهارات شاه در مطبوعات و محافل به «باز شدن فضای سیاسی كشور» تعبیر شده بود.).
دنیای هنر
مرگ ناگهانی مریلین مونرو و نگاهی كوتاه به زندگینامه او
0805monro.jpg
مریلین مونرو بازیگر 31 فیلم سینمایی پنجم اوت سال 1962 در خانه اش در لس آنجلس « مرده » یافته شد. پلیس گزارش كرد كه در كنار تختخواب او یك شیشه قرص خواب آور به دست آمد و جسد طوری قرار داشت كه دستش به سوی تلفن دراز بود و به نظر می رسد كه با آخرین رمق ، تلاش كرده بود كه تلفن كند. گزارش پلیس تعبیر به خودكشی مریلین 36 ساله شده بود تا نتیجه معاینه جسد از سوی پزشكی قانونی شهر اعلام شود. رسانه های آمریكا از مریلین كه شایعاتی در باره معاشرت او با دو تن از كندی ها ( رئیس جمهوری و دادستان وقت آمریكا ) در افواه وجود داشت به عنوان جذابترین زن آن زمان یاد می كردند.
    داستان زندگی مریلین كه نام قانونی اش « نورما جین بیكر » بود و بدون تغییر آن در دادگاه ، خود را مریلین مونرو معرفی می كرد از همان آغاز با دیگران متفاوت بود كه شنیدنش گوشه ای از تاریج اجتماعی جامعه او را باز تاب می دهد. مریلین اول ژوئن 1926 در لس آنجلس به دنیا آمده بود.
    پدر او شناخته نشد و مادرش كه در یك استودیو فیلمسازی كارمند فنی بود حاضر نشده بود كه پدر او را فاش سازد. هنوز كودك بود كه مادرش به بیماری شدید اعصاب مبتلا شد و به تیمارستان انتقال یافت و مریلین را به پرورشگاه یتیمان سپردند ، ولی بانویی از دوستان مادرش او را هنگامی كه 11 ساله بود از پرورشگاه گرفت و بزرگ كرد.
    مریلین 16 ساله بود كه شوهر آن زن به دلیل جنگ ( جهانی دوم ) به شرق آمریكا منتقل شد و استطاعت نداشت كه مریلین را با خود ببرد . در این وضعیت مریلین راهی جز ازدواج با پسر همسایه كه مایل به زندگی با او بود نداشت زیرا نمی خواست كه به پرورشگاه باز گردد . او با این مرد كه جوانی 21 ساله به نام جیمی بود ازدواج كرد. طولی نكشید كه جیمی به دلیل ادامه جنگ مجبور شد كه در كشتی كار كند و مریلین نیز در غیاب شوهر در یك كارخانه كه عمدتا مایحتاج سربازان جبهه ها را تولید می كرد مشغول بكار شد .
    به منظور تشویق زنانی كه در غیاب مردان خود جای خالی انان را در كارخانه ها گرفته بودند ، روزنامه های آمریكا تصمیم به تهیه عكس و گزارش از این زنان گرفتند .عكاسی كه به كارخانه محل كار مریلین در محله «بوربانك» لس آنجلس رفته بود متوجه زیبایی خیره كننده او شد و عكسش را به یك مجله پر تیراژ داد و انتشار یافت.
    انتشار این عكس سبب شد كه مدیران بنگاههای تبلیغاتی ( تهیه آگهی های تجاری ) سراغ مریلین بروند تا در عكسهای تبلیغ كالا، مدل آنها شود . چون دستمزد خوبی پیشنهاد كرده بودند ، مریلین پذیرفت و مدل آگهی شد و دیری نپایید كه مورد توجه فیلمسازان سینما كه عكسهای او را در آگهی های تجاری می دیدند قرار گرفت.
    سال 1945 (سال پایان جنگ) شوهر مریلین به خانه بازگشت ، ولی با مریلین تازه ای رو به رو شد كه كار هنر را بر خانه داری و شوهر ترجیح می داد.
    جیمی به آسانی مریلین را كه خواهان جدایی بود طلاق گفت . مریلین نزد« لاناترنر» و دو بازیگر دیگر كه به او نزدیك شده بودند با فنون نمایش آشنا شد و در سال 1946 با كمپانی تولید فیلم سینمایی «قرن 21» قرارداد امضاء كرد و طولی نكشید كه با یك بسكتبالیست معروف هم ازدواج كرد.
    مریلین كه زنی باهوش بود، خیلی زود متوجه شد كه نباید استثمار كمپانی های آزمند شود و درصدد دایر كردن یك استودیو فیلمسازی از آن خود بر آمد ؛ به نیویورك رفت و ضمن تكمیل هنر نمایش و درام مستقلا به تهیه فیلم پرداخت.
    وی كه از شوهر دومش نیز جدا شده بود در جریان تهیه فیلم متوجه ضعف خود در نوشتن فیلمنامه شد و با «آرتو میلر» نمایشنامه نگار معروف ازدواج كرد و كار او رونق گرفت.
    ازدواج مریلین با آرتور پنج سال طول كشید و در سال 1961 از هم جدا شدند و از آن پس مریلین، تنها زندگی می كرد و بكار فیلم می پرداخت و جوائز هنری را یكی پس از دیگری می ربود. پیرامون او جنجالهایی هم به راه افتاده بود و شایعاتی شنیده می شد كه مرگ ناگهانی اش اعلام گردید.
    در پی مرگ مریلین ، یك روانپزشك مدعی شد كه قبلا مریلین دوبار به فكر خودكشی افتاده بود. مرگ مریلین یك فیلم جالب او را كه سی و یكمین فیلمش بود نیمه تمام گذارد ه بود و همین امر بردامنه تردیدها هم افزود.
فانوس  خیال , naghoosebidari
فانوس خیال - 14:51 1389/04/10
72

مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در 10 تیر

 

روزگار 10 تیر؛ مرگبارترین نبرد تاریخ بشر

یكم ژوئیه 1916 (دهم تیرماه) و در جریان جنگ جهانی اول، نبرد سم (به ضم س) با تعرض نیروهای انگلیسی به سنگرهای آلمانی‌ها آغاز شد كه در همان روز 20‌هزار نظامی انگلیسی به دست آلمانی‌ها كشته و 40‌هزار تن دیگر زخمی شدند.

 این نبرد تا نیمه نوامبر آن (به‌مدت 4ماه و 18روز) ادامه یافت و ضمن آن تلفات فرانسه 200‌هزار، انگلستان 420‌هزار و آلمان 465‌هزارنفر بود. در این جبهه كه طول آن تنها 30‌كیلومتر بود 48 لشكر فرانسوی و 51 لشكر انگلیسی با 50 لشكر آلمانی می‌جنگیدند. نقشه حمله از «داگلاس هیگ» فیلد مارشال انگلیسی بود كه می‌خواست به بن بست نبرد «وردن» پایان دهد.

 وی عقیده داشت كه با آغاز نبرد سم («سم» رودخانه‌ای است در شمال فرانسه كه نبرد در طرفین آن روی داد) فرماندهی ارتش آلمان مجبور خواهد شد كه چند لشكر از وردن به سم منتقل كند و در نتیجه مارشال پتن (فرمانده فرانسویان در وردن) خواهد توانست بقیه آلمانی‌ها را از این جبهه شمالی فرانسه عقب براند. مارشال انگلیسی برای اجرای نظر خود در نخستین روز نبرد سم، صدها‌هزار گلوله توپ به سنگرهای آلمانی‌ها شلیك كرد ولی آلمانی‌ها كه سنگر تونلی داشتند آسیب ندیدند و همان روز در حمله متقابل به انگلیسی‌ها 60‌هزار تلفات وارد ساختند.

مخالفت آیت‌الله كاشانی با نخست‌وزیر شدن هژیر و...

امور ایران در ماه‌های خرداد و تیر تا آبان 1327 تحت‌الشعاع مخالفت آیت‌الله سیدابوالقاسم كاشانی با نخست‌وزیر شدن عبدالحسین هژیر (وزیر بازرگانی كابینه قوام السلطنه در 1321) قرار داشت. این مخالفت از بیست و سوم خرداد كه مجلس به نخست‌وزیرشدن هژیر ابراز تمایل كرده بود آغاز شده بود. آیت‌الله كاشانی نمایندگانی را كه نسبت به هژیر ابراز تمایل كرده بودند مورد انتقاد قرارداده و خواسته بود كه تمایل خود را پس بگیرند. از 120‌نماینده حاضر در جلسه 23‌خرداد تنها 66 نفرشان نسبت به انتخاب هژیر ابراز تمایل كرده بودند.

در پی مخالفت آیت‌الله كاشانی، دانشجویان دانشگاه به بهارستان رفتند و خواستند كه هژیر نخست‌وزیر نشود و سپس در خارج از مجلس دست به تظاهرات زدند، مردم به آنان پیوستند و پلیس دست به تیراندازی زد و گروهی مجروح شدند. آیت‌الله كاشانی 25‌خرداد اعلامیه داد و مردم را دعوت به مخالفت با هژیر كرد. با توجه به این اعلامیه، 27‌خرداد و این بار بازاریان مغازه‌ها و حجره‌ها را بستند و در بهارستان و خیابان‌های مجاور اجتماع كردند و سیدمجتبی نواب صفوی برای تظاهركنندگان سخنرانی كرد. اجتماع با دادن شعار خواهان لغو ابراز تمایل مجلسیان بود كه باز ماموران انتظامی مداخله كردند و زد و خورد آغاز شد. در این لحظه شمار شركت‌كنندگان در اجتماع از 10‌هزار نفر متجاوز بود.

بازگشت هنگ‌كنگ به دامان مادر

سلطه 156 ساله انگلستان بر هنگ‌كنگ چین در نخستین دقیقه یكم ژوئیه‌1997 پایان یافت. هنگ‌كنگ كه پس از شكست نظامی چین از انگلستان در نخستین «جنگ تریاك»، از دسامبر‌1841 به تصرف انگلستان درآمده بود، از 29‌آگوست 1842 (طبق قرارداد نانكینگ) یك كلونی انگلیسی شده و از سال‌1898، این اشغال نظامی «اجاره 99‌ساله» عنوان گرفته بود. جنگ تریاك در پی مخالفت چینیان با ورود تریاك محصول هند توسط انگلیسی‌ها به آن كشور و معتاد شدن مردم چین آغاز شده بود (كاری كه در آن زمان ایرانیان نكردند). چین به سبب نداشتن قدرت آتش و ناوگان مجهز، در نخستین جنگ تریاك شكست خورده بود و همچنین در دومین جنگ تریاك (سال‌1860)؛ حال آنكه چینیان، خود مخترع باروت بودند و ماركوپولو این اختراع آنان را به اروپا منتقل كرد و توپ و تفنگ ساخته شد.

بازی‌های المپیك امروز 2‌هزار و 786 ساله شدند

تاریخ ورزش و مسابقه‌های ورزشی به 34 قرن پیش باز می‌گردد اما بازی‌های المپیك از یكم ژوئیه سال‌776 پیش از میلاد (2‌هزار و 786 سال‌پیش) آغاز شد و به‌طور منظم تا سال‌393 میلادی كه به فرمان «تئودوسیوس» امپراتور روم ممنوع شد ادامه یافت. دور جدید بازی‌های المپیك از سال‌1896 از سر گرفته شد. تقویم‌نگاران پس از محاسبات دقیق، یكم ژوئیه سال‌776 پیش از میلاد را به دست داده‌اند. تئودوسیوس این مسابقه‌ها را كه به نام «زئوس» آغاز شده بود غیرمذهبی اعلام كرده و برچیده بود.نخستین دور تازه این مسابقه‌ها پنجم آوریل‌1896 در یونان، زادگاه این مسابقه‌ها، از سرگرفته شد، دومین دور آن در سال‌1900 در پاریس و از آن پس هر 4سال یكبار در یك كشور انجام می‌شوند. مسابقه‌ها به 2صورت انجام می‌شوند: تابستانی و زمستانی. 

مسابقه‌های المپیك در سال‌776 پیش از میلاد در جلگه المپ در یونان به خاطر شادی «زئوس» یكی از خدایان یونانیان عهد باستان آغاز شده بود. در آن زمان این مسابقه‌ها، مواردی دیگر از رقابت‌های مسالمت آمیز از جمله شعر خوانی و هنرهای زیبا را هم شامل می‌شد كه پس از تجدید حیات، تنها در قلمرو ورزش بدنی صورت می‌گیرد.   ابتكار تجدید حیات این مسابقه‌ها از یك بارون (امیرزاده) فرانسوی به نام «پیر دو كوبرتین» است كه برای راه‌اندازی مجدد آنها تلاش بسیار كرد. مراسم برپایی این بازی‌هامانند عهد باستان با مشعل فروزان و رژه ورزشكاران و... همراه است.

هلیا کیانفر , helia_kianfar
هلیا کیانفر - 08:53 1389/01/19
71
مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 8 آوریل
ایران
نیرنگ «كاراكالا» برای تصرف ایران، و قتل او
Karakal.jpg
كاراكالا

هشتم آوریل سال 217 میلادی «كاراكالا» امپراتور 29 ساله روم در اربلا (اربیل ــ شمال عراق امروز) به دست یك سنتوریو (افسر رومی) كه از نیرنگهای او خسته شده بود كشته شد. كاراكالا كه در سر هوای اسكندر شدن و تصرف ایران را داشت چون با جنگ نمی توانست به این هدف برسد به نیرنگ متوسل شده بود و از میترا دختر اردوان پنجم شاه وقت ایران خواستگاری كرده بود. اردوان نخست حاضر به قبول درخواست او نبود ولی بعدا با اكراه پذیرفت.
     كاراكالا كه مادرش از سوریه بود، ارتش خود مركب از 32 لژیون (لشكر) را در سوریه گذارد و با دسته ای كوچك از افسران و سربازان نیروی ویژه رهسپار شهر تیسفون (36 كیلومتری جنوب بغداد امروز) پایتخت آن زمان ایران شد تا با میترا ازدواج كند.
     اردوان و سران كشور، بدون حمل سلاح در خارج از شهر به استقبال داماد آینده ایران شتافتند كه به دام «كاراكالا»ا افتادند و جز اردوان و تنی چند از بزرگان، بقیه به دست همراهان كاراكالا كشته شدند و كاراكالا سریعا به اربلا رفت و در آنجا منتظر ارتش خود شد تا حمله به تیسفون را آغاز كند كه چند روز بعد در همان شهر به قتل رسید. علت قتل، ظاهرا این بود كه كاراكالا دو روز پیش از آن دستور اعدام یك افسر را داده بود كه به دست برادر او به قتل رسید. كاراكالا شهرت به سفّاكی و نیرنگ داشت. وی برادر خود را هم كشته بود تا مدعی نداشته باشد.
     ماكرینوس جانشین موقّت كاراكالا به ایران پیشنهاد صلح داد كه پیشنهاد او ردّ شد و ارتش ایران نیروی رومی را شكست داد به گونه ای كه همه سربازان شمال افریقایی این ارتش، معروف به موریتانیایی ها كه بهترین جنگندگان ارتش روم بودند كشته و یا اسیر شدند و ماكرینوس كه چنین دید مجبور به پذیرفتن شرایط سخت اردوان برای اعلام ترك مخاصمه ازجمله پرداخت غرامت شد.
     این آخرین جنگ ایران و روم در دوران حكومت 475 ساله اشكانیان بود. این سلسله 9 سال بعد به دست اردشیر ساسانی حاكم پارس و کرمان برانداخته شد.
نوسازی شهرداری های ایران به سبك اروپا
تجدید سازمان شهرداری های شهرهای ایران به سبك اروپا از فروردین ماه 1300 هجری خورشیدی آغاز شد، با وجود این هنوز شهردار در ایران منتخب شورای شهر است، نه ساكنان شهر. در اسفند ماه 1299 تصمیم گرفته شده بود كه پس از تعطیلات نوروزی سال 1300، این كار انجام شود. قبلا سازمان شهرداری های چند شهر بزرگ اروپایی از جمله لندن، پاریس و برلن ترجمه و بررسی شده بود. با وجود این، شهرداری های ایران معاصر هنوز دارای سازمان و وظایف رضایتبخش نشده اند.
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 09:23 1389/01/8
70
مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 27 مارس
ایران
روزی كه حلاج، یک انقلابی بزرگ ایران اعدام شد - نگاهی کوتاه به اندیشه های حلّاج
27 مارس سال 922 میلادی حسین ابن منصور معروف به «حلاّج» صوفی، انقلابی، نویسنده، شاعر و آموزگار ایرانی به تصمیم وزیر المقتدر عباسی خلیفه وقت با شقاوت تمام اعدام شد. حلاج كه در سال 858 میلادی در ولایت طور بیضاء از ایالت فارس به دنیا آمده بود و 64 سال از عمرش گذشته بود در بغداد كشته شد. وی برضد مالکان بزرگ و هرگونه استثمار، و به نوعی خواهان برابری اقتصادی - اجتماعی مردم، و ایجاد جامعه بدون طبقه و تبعیض بود.
     حلاج دست به سفر های متعدد و طولانی زده و از دریای سرخ تا خلیج بنگال را دیدن كرده و همه جا به آموزش افكار خود پرداخته بود. او درباره افکار بودا، مانی و فلاسفه یونان باستان و نیز اندیشه های سوسیالیستی مزدک تحقیق و مطالعه کرده بود. حلاج بر خلاف سایر اندیشمندان معاصر خود و قرون وسطا، تفكراتش را به میان توده ها برده بود و به همین سبب دشمنی مقامات وقت را نسبت به خود كه از روشن شدن توده ها و وقوف آنان بر اهمیت و حقوق خود هراس داشتند برانگیخته بود.
    حلاج که بسیاری از سالهای عمر را در شهرهای خوزستان اقامت کرده بود از جنبش هایی که ایرانیان بانی آنها بودند از جمله قرامطه حمایت، و با این عمل با سیاست خلفای وقت که بر پایه سیادت عربها در سرزمین های اسلامی قرار داشت مخالفت و عملا مبارزه می کرد. به این دلایل، دستگاه خلافت عباسیان در پی فرصت بود تا حلاج را از میان بردارد و این فرصت با کودتایی که یاران او برضد خلیفه کردند فراهم آمد، ولی برای مجازات حلاج که هواداران فراوان داشت اتهامات مذهبی لازم بود. نخست او را متهم کردند که حمله به خانه کعبه را که توسط قرامطه صورت گرفته بود تایید کرده است. حلاج در حال خلسه گفته بود كه هرچه می گوید حقیقت است، و برای بیان این مطلب عبارت «انا الحق» را بكار برده بود،. دستگاه خلافت كه او را یك خطر برای خود می پنداشت؛ این عبارت را شرك و كفر و ادعای خدا بودن عنوان داد، و حلاج را که در زندان بغداد بود، پس از شكنجه فراوان اعدام كرد.
    گفته اند كه پیش از اعدام، به حلاج یك هزار تازیانه زده بودند و دست و پایش را قطع كرده بودند و او این شكنجه ها را تحمل كرد و خم به ابرو نیاورد.
    در برخی از تواریخ، روز اعدام حلاج «26 مارس» نوشته شده است.
ایران زیر بار سازشی كه نقض حاكمیت ملّی باشد نمی رود
amini.jpg
دکتر علی امینی
دكتر علی امینی نخست وزیر وقت هفتم فروردین 1341 اعلام داشت كه ایران مایل است با شوروی روابط دوستانه داشته باشد و با این دولت دوستی كند، ولی زیر بار آن نوع سازش كه مغایر حاكمیت و استقلال ملی اش باشد نمی رود و اگر روس ها علاقه مند به دوستی با ایران هستند نباید چیزی بخواهند و كاری كنند كه حاكمیت ملی ایران را نقض كند. ایرانیان باتوجه به تاریخچه مداخلات خارجی در امور وطن خود، نسبت به چنین سازش و نرمش هایی در قبال دولتهای بیگانه حساسیت دارند و زیر بار نمی روند.
    دكتر امینی این مطلب را به مناسبت پایان جنگ رسانه ای دو كشور در سالروز آغاز آن بیان داشت. جنگ رادیویی شدید ایران و شوروی هفتم فروردین 1338 از جانب مسكو و دهم فروردین همین سال از سوی تهران آغاز شده بود . مقامات شوروی برای این منظور، حتی در مرزهای شمالی ایران بلندگو نصب كرده بودند تا مرزنشینان به انتقادهایی كه از دولت وقت می شد گوش كنند. جنگ سرد دو دولت عملا پیش از این تاریخ و در پی اتحاد ایران با آمریكا و پیوستن ایران به اتحادیه زنجیره ای غرب آغاز شده بود.
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 05:02 1388/12/29
69
مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 19 مارس
سرهنگ رسول قربانی رئیس بخش رسیدگی به جرایم جنایی آگاهی پلیس استان فارس نیمه شب در یک درگیری کشته شد. طبق اظهار یک مقام ارشد پلیس، وی در شیراز با اعضای باندی که کودکی را ربوده بودند درگیر شده بود.
ایران
ایران در دوران ضعف و درماندگی ـ ماجرای «وسموس» و بحران دولت - زمانی که هیچکس حاضر نبود در ایران رئیس دولت شود!
0319moshir.jpg
میرزا حسن مشیر الدوله

اسفند 1293 (مارس 1915) و در دومین سال جنگ جهانی اول، ماجرای ناپدید شدن «وسموس» دیپلمات آلمانی در فارس، دولت ایران را دچار بحران شدید كرده بود كه بالاخره باعث كناره گیری میرزاحسن مستوفی از رئیس الوزرایی شد و میرزاحسن مشیر الدوله جای او را گرفت.
    «وسموس» كنسول آلمان در شیراز كه شهرت داشت ایرانیان و سران بعضی قبایل را بر ضد انگلستان تحریك می كند نیمه اسفند در مسیر شیراز به بهبهان توسط نیروهای انگلیسی كه طبق موافقتنامه سن پترزبورگ جنوب و شرق ایران منطقه نفوذ آنها بود دستگیر و بازداشت شده بود. دولت آلمان از طریق نماینده سیاسی خود در تهران در این زمینه به مستوفی رئیس الوزراء ایران اعتراض كرده بود. مستوفی در پی این اعتراض از والی (استاندار) فارس خواست كه وسموس را از انگلیسی ها بگیرد كه انگلیسی ها خبردادند وسموس از قرارگاه آنها گریخته و احتمالا به برازجان رفته است. والی فارس عازم برازجان شد كه وسموس را تا شیراز بدرقه كند تا نیروهای انگلیسی دوباره او را بین راه دستگیر نكنند. مستوفی كه از این وضعیت و مداخلات انگلیسی ها خسته شده بود از كار كنار گیری كرد و مشیر الدوله رئیس الوزراء شد. كابینه مشیر الدوله تنها 18 روز عمر كرد و بر اثر فشار روسیه و انگلستان كه نگران افزایش محبوبیت آلمان میان ایرانیان بودند بركنارشد. پس از انحلال كابینه مشیرالدوله، به فاصله 24 ساعت احمدشاه دو رئیس الوزراء تعیین كرد. اولی را به اصرار سفیران انگلستان و روسیه و دومی را تحت فشار سفیران آلمان و عثمانی! و بالاخره مجلس به رئیس الوزراء سوم كه عین الدوله بود رای تایید داد كه او هم سه ماه بعد كناره گیری كرد.
     احمدشاه که چنین دید دست به دامن مستوفی شد كه رئیس الوزراء شود كه نپذیرفت، عین الدوله و مشیر الدوله هم زیر بار تشكیل كابینه نرفتند كه مجلس دوباره سراغ مستوفی رفت و اورا به رئیس الوزراء شدن راضی كرد.
     دلیل این وضعیت بحرانی، مداخلات خودسرانه نیروهای انگلستان و روسیه در ایران بود كه انگلیسی ها در بوشهر ژاندارمهای ایران را خلع سلاح كرده بودند و روسها بیش از ده هزار قزاق در قزوین مستقر ساخته و هردم دولت تهران را كه دیگر كاری از دستش بر نمی آمد تهدید می كردند و در شهرهای مركزی و جنوبی از جمله اصفهان، كرمان و فارس مردم به جان نمایندگان انگلستان افتاده بودند و به قتل و جرح آنان مبادرت می كردند.
حمایت ژنرال رضاخان از برقراری نظام جمهوری در ایران و ...
0319reza.jpg


تظاهرات به حمایت از برقراری نظام جمهوری در ایران كه پرچمدار آن ژنرال رضاخان رئیس الوزراء و سردار سپه وقت بود در آخرین روزهای سال 1302 (مارس 1924) به اوج خود رسیده و همه امور كشور را تحت الشعاع خود قرارداده بود.
     تظاهرات كه از تهران و میدان توپخانه آغاز شده بود به سراسر ایران گسترش یافته بود و سیل تلگرام به پشتیبانی از فكر برقراری جمهوریت از شهرستانها به تهران سرازیر بود، حتی در آخرین جلسه عمومی مجلس شورای ملی در سال 1302 كه 28 اسفند برگزار شده بود گروهی از افسران ارتش وارد جلسه شده و خواستار حذف قاجاریه و سلطنت، و برقراری جمهوری شدند و گفتند كه از حكومت «دوله ها» و «سلطنه ها كه ازدستشان كاری جز بی عرضگی ساخته نیست خسته شده اند. به اشاره سردار سپه، در این روز و روز بعد ادارات دولتی نیز تعطیل كردند و كارمندان به تظاهر كنندگان پیوستند. در برابر، گروهی هم در مسجد شاه (واقع در بازار تهران) اجتماع كرده و با جمهوریت دست به مخالفت زده بودند.
     در همین روز رضاخان از محمد حسن میرزا ولیعهد خواست كه كناره گیری كند. احمد شاه در اروپا بود. این وضعیت سبب شده بود كه مجلس شورای ملی جلسه خصوصی تشكیل دهد و به موضوع رسیدگی كند كه در این جلسه چند نماینده به حمایت و مدرّس و چند نماینده دیگر به مخالفت با برقراری نظام جمهوری سخن گفتند و قرار شد كه سی ام اسفند، مجلس یك جلسه فوق العاده تشكیل دهد كه در این جلسه طرح تبدیل نظام مشروطه سلطنتی به جمهوری مطرح شد. چون موضوع مهم بود تعطیلات نوروزی مجلس جز روز نوروز لغو شد. مجلس دوم فروردین ماه به بحث در این باره ادامه داد.
    در این میان بیشتر روحانیون و كسبه در تهران و شهرهای دیگر به ضدیت با جمهوری بپاخاستند و تظاهرات آنان در میدان بهارستان مانع اتخاذ تصمیم فوری در مجلس شد.
     چند روز بعد ژنرال رضاخان برای مذاكره در این باره با روحانیون قم به این شهر رفت و چون مخالفت آنان را با نظام جمهوری مشاهده كرد در بازگشت به تهران ضمن صدور اعلامیه ای انصراف خود را از حمایت از برقراری نظام جمهوری در ایران اعلام داشت.
حسین مرعشی به زندان و محرومیت از فعالیت حزبی محکوم شد
marashi-hosein-ed.jpg
حسین مرعشی
یک دادگاه تجدید نظر تهران حکم دادگاه بدوی در مورد حسین مرعشی 52 ساله از اعضای شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران و سخنگوی این حزب و از بستگان نزدیک هاشمی رفسنجانی را تایید کرد و وی 27 اسفند 1388 (18 مارس 2010) به زندان رفت. غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی است. این حزب در طول دو دهه عمر خود، از هاشمی رفسنجانی پشتیبانی کرده است.
    خبرگزاری فارس ضمن مخابره این گزارش، حکم دادگاه تجدید نظر را نیز منتشر کرده بود. این دادگاه رای صادره را به استناد ماده 248 قانون مجازات اسلامی قطعی اعلام کرده است. شعبه 26 دادگاه انقلاب اسلامی تهران 12 دی ماه 1388 حسین مرعشی را به تحمّل یک سال زندان و محرومیت از شرکت در هرگونه حزب و موسسه که به کارهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی بپردازد محکوم کرده بود و این حکم که مرعشی و دو وکیل قضایی اش نسبت به آن درخواست تجدید نظر داده بودند، در دادگاه بدوی به شماره 126 ثبت شده بود. دادگاه بدوی (شعبه 26) مرعشی را به استناد ماده 500 قانون مجازات اسلامی و تجویز ماده 19 این قانون محکوم کرده بود. در گزارش فارس، توضیح بیشتری درباره اتهام داده نشده است.
    مرعشی متولد رفسنجان سالها استاندار کرمان و نماینده این منطقه در مجلس بود و سپس معاون رئیس جمهور در امور میراث فرهنگی و گردشگری شده بود. وی در طول استانداری کرمان یک موسسه خیریه تاسیس کرد که هواپیمایی ماهان و خودروسازی بم وابسته به آن موسسه اند. اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی تاسیس موسساتی ازجمله شرکت هواپیمایی، کشتیرانی، مخابرات و ... را در دست دولت قرارداده است.
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 03:37 1388/12/26
68
درباره مراسم نوروز سال 401 پیش از میلاد
0316noroz.jpg



    دربار هخامنشی ایران در مارس 401 پیش از میلاد، یك هفته مانده به نوروز تصمیم گرفت كه به دلیل قرارداشتن كشور در لبه پرتگاه جنگ داخلی ناشی از مخالفت كوروش كوچك با شاه شدن برادرش اردشیر دوم، مراسم نوروز آن سال به طور خصوصی برگزار شود و مراتب به بزرگان کشور اطلاع داده شود كه مراسم عمومی در دربار برگزار نخواهد شد. ساختمان تخت جمشید هنوز تكمیل نشده بود و دربار در گوشه ای از آن جای داشت.
     كوروش كوچك (جونیور _ عنوانی است در برابر كوروش بزرگ) فرمانروای آناتولی و ایونی كه خود را شایسته تر از برادر می دانست كه به پادشاهی انتخاب شده بود در همین سال با سپاهی از جمله ده هزار مرسنر (نظامی اجیر) یونانی عازم جنگ با برادر شد كه در كاناكسا (عراق جنوب غربی) شكست خورد و جان باخت.
     گزنفون ژنرال یونانی كه سربازان خود را از این جنگ از راه كردستان (عراق امروز) به وطن باز گردانید كتابی در این زمینه نوشته كه عنوان آن را «عقب نشینی ده هزارنفری» گذارده اند.
    عكس بالا، تالار پذیرایی عمومی تخت جمشید را در وضعیت موجود نشان می دهد. این تالار قبل از سال 401 پیش از میلاد ساخته شده بود. اعضای خاندان هخامنشی هر كجای كشور كه بودند نوروز و بهار را در تخت جمشید بسر می بردند.
نافرمانی فرمانداران سیستان و کابل
شانزدهم مارس 279 میلادی بهرام دوم شاه ساسانی ایران كه برای گوشمالی فرماندار سیستان به این ایالت رفته بود به مناسبت نزدیك بودن نوروز، پوزش فرماندار را كه سر به نافرمانی برداشته بود پذیرفت، او را بخشید و عنوان «سكان شاه» داد و سپس برای تنبیه فرماندار كابل رهسپار این منطقه شد.
     فرماندار سیستان در سال 276 میلادی پس از شنیدن خبر قتل بهرام یکم (پدر بهرام دوم) و آشفتگی اوضاع پایتخت (تیسفون) دست به نافرمانی زده بود و فرماندار منطقه كابل را هم تشویق به این كار كرده بود.
     پس از رسیدن بهرام دوم به کابل، نیروهای فرماندار حاضر به جنگ با سربازان شاه و برادر كشی نشدند و برای فرماندار راهی جز تسلیم شدن و عذرخواهی نمانده بود. بهرام دوم در كابل بود كه شنید رومیان از دوری او از پایتخت سوء استفاده و در صدد عبور از رود فرات برآمده اند كه باشتاب به غرب كشور بازگشت و رومیان پس از شنیدن این خبر دست به عقب نشینی زدند.
رسمیت یافتن تاریخ هجری خورشیدی
از 16 مارس سال 1079 میلادی به دستور شاه وقت ــ ملكشاه سلجوقی ــ مقرر شد كه در ایران، تاریخ اسناد به هر دو تقویم هجری قمری و هجری شمسی نوشته شود. این روال از چهار قرن بعد به تدریج فراموش شد كه در دوران معاصر ازسرگرفته شده است. تقویم هجری شمسی را عمر خیام نیشابوری تنظیم كرده بود.
اظهارات زیبای دومین نایب السلطنه
0316ezdolmilk.jpg
عضدالملك نخستین نایب السلطنه


    ناصر الملك كه درست شش ماه پس از فوت عضدالملك نخستین نایب السلطنه سلطان احمد شاه قاجار كار خود را به عنوان نایب السلطنه تازه آغاز كرده بود در این روز از اسفندماه 1289 خورشیدی ضمن نطقی تاكید كرد كه از تاسیس حزب و انتشار روزنامه و استفاده مجلس از همه اختیارات قانونی خود حمایت خواهد كرد. وی كه مدتها در انگلستان بسر برده بود گفت كه به سود ایران است كه به معنای واقعی كلمه حكومت پارلمانی داشته باشد.
    چون سلطان احمد شاه هنگام خلع پدرش خردسال بود، عضدالملك رئیس اسمی ایل قاجار را (كه ریشه مغولی داشته اند) به نیابت سلطنت انتخاب كرده بودند. وی كه مردی ناآگاه از امور سیاست و اوضاع جهان بود در نیمه شهریور 1289 درگذشت و مجلس، یکم مهرماه رای به انتخاب ناصرالملك به عنوان نایب السلطنه داد كه در لندن بود و پنج ماه طول كشید تا به ایران باز گردید و در نیمه اسفند در مجلس حضور یافت و سوگند یاد كرد و به كار پرداخت.
    ناصرالملک كه در اروپا با اصول حكومت پارلمانی آشنا شده بود پس از ادای سوگند در مجلس گفته بود كه وظیفه او تنها امضای فرمان رئیس الوزراء است بقیه كارها را باید مجلس و دولت انجام دهند و نشریات و احزاب ناظر بركارهایشان باشند.
    مجلس دستمزد ماهانه ناصر الملك را ده هزار تومان تعیین كرده بود كه تا آن زمان در ایران رقمی بی سابقه بود.
    با همه حمایتی كه ناصر الملك از نشریه مستقل و حزب واقعی در ایران بعمل آورد هنوز ما به این مرحله نرسیده ایم كه یك معما است.
    ناصرالملك محمد ولی خان تنكابنی (سپهسالار) را مامور تشكیل كابینه كرد و از او خواست چون دیگر خطری مشروطیت را تهدید نمی كند باید مجاهدین پی كار خود بروند كه مشهور به ارتكاب تعدی و سوء استفاده شده اند.
کیفرخواست اعدام برای امیر عباس هویدا
نیمه شب 24 اسفند 1357 محاكمه امیر عباس هویدا كه 13 سال نخست وزیر ایران بود در دادگاه اسلامی انقلاب كه در زندان قصر به ریاست صادق خلخالی تشكیل جلسه می داد آغاز شد و پس از چهار ساعت، ادامه آن به بعد موكول گردید. این جلسه دو روز پس از اعدام 12 نفر از جمله سپهبد نادر جهانبانی، سرلشكر ولی زند، محمود جعفریان (دبیركل سابق حزب رستاخیز، معاون پیشین سازمان رادیو ـ تلویزیون در امور اخبار، و مدیر عامل خبرگزاری پارس) و پرویز نیكخواه مشاور سیاسی سابق مدیر عامل سازمان رادیو ـ تلویزیون انجام شد.
     در جلسه محاكمه، كیفر خواست دادستان انقلاب قرائت شد كه در آن با ذكر 16 مورد اتهام از جمله مفسد فی الارض و محارب با خدا، برای هویدا تقاضای مجازات اعدام شده بود.
     در بند 4 كیفر خواست، هویدا متهم به اقدام بر ضد حاكمیت ملی با حفظ سلطان دست نشانده آمریكا شده بود. در بند 5 هویدا به واگذاری هرچه بیشتر منابع زیرزمینی كشور به بیگانگان متهم گردیده بود. در بند 6 نوشته شده بود كه هویدا باعث بسط نفوذ آمریكا در ایران شده بود و در این بند آمریكا به عنوان «امپریالیسم آمریكا» ذكر شده بود. در بند 7 چنین آمده بود: هویدا كشور را زیر شرایط اسارت بار آمریكا قرار داده بود. در بند 10، هویدا عضو و حامی فراماسیون خوانده شده بود و بالاخره در بند 16 هویدا متهم شده بود كه به منظور دادن گزارش خلاف واقع، اشاعه اكاذیب و جعلیات و سانسور جهت به استثمار كشیدن ملت، در روزنامه های دست نشانده سردبیران جیره خوار گمارده بود. هویدا همچنین متهم شده بود که با تجزیه کشور و جدا شدن بحرین (قانونا استان چهاردهم) و استقلال آن (که خواست آمریکا بود) موافقت کرده و پیشنهاد آن را شخصا در مجلس مطرح ساخته بود.
    پس از این كه نوبت به هویدا رسید که از خود دفاع کند، وی همه این اتهامات را رد كرد
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 03:31 1388/12/19
67
مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 9 مارس
ایران
گشتاسپ به آیین زرتشت گروید
در نیمه مارس (یك هفته به آغاز بهار) گشتاسپ، شاه كیانی، به آیین زرتشت گروید. در آن زمان، هنوز ایران به صورت یك دولت واحد در نیامده بود و قلمرو گشتاسب عبارت بود از: سیستان (ایران و افغانستان)، آریا، و مناطقی كه امروز كرمان و قسمت هایی از فارس، یزد و اصفهان را تشكیل می دهند و پایتختش زابل بود كه رستم و یعقوب لیث هم از همین خطه برخاسته اند.
     گشتاسپ پس از نزدیك به دو سال مذاكره و بحث با فرستادگان زرتشت، قانع شد و پذیرفت كه از پیروان آموزشهای او باشد. برخی از مورخان، زمان آن را سال 725 پیش از میلاد نوشته اند كه نمی تواند دقیق باشد. زرتشت تنها پیامبری است كه از میان قوم آرین (ایران و اروپا) برخاست.
روزی که کار ساختن طاق کسرا پایان یافت
Tisfon.jpg
باقیمانده طاق کسرا - تالاری که مردم معمولی هم به آن راه داشتند

نهم مارس سال 551 میلادی كار ساختن تالار تازه در كاخ سلطنتی تیسفون (پایتخت ایران به مدت 9 قرن ـ 36 كیلومتری جنوب بغداد) كه بقایای آن هنوز باقیست و به طاق كسرا (ایوان مدائن) شهرت یافته با شتاب به پایان رسانده شد تا برای آیین های نوروزی آن سال آماده باشد. طاق كسری تنها ساختمان مسقّف باستانی جهان است كه به صورت آزاد و بدون تكیه داشتن به عاملی دیگر، برسرپا باقی مانده است. كار ساختن این بناء كه از دجله فاصله زیاد ندارد و با فرش معروف بهارستان مفروش شده بود از سال 549 میلادی، به تصمیم خسروانوشیروان، شاه ساسانی وقت، آغاز شده بود. خسروانوشیروان علاقه مند به دیدار گروهی مردم (اصطلاحا؛ دادن بار عام) بود و به همین دلیل خواسته بود كه تالاری بزرگ با عمارت ضمیمه آن ساخته شود. وی همزمان دستور داده بود كه در گندی شاپور (خوزستان) یك دانشگاه برای تحقیق و تدریس طب و فلسفه ساخته شود كه ظرف یك سال ساخته و در 550 میلادی آماده فعالیت شد.
tisfon2_1840.jpg
این تصویر در سال 1840 با دست و قلم از طاق کسرا کشیده شده است

زمانی كه هزینه های یك سال دولت ایران تنها 432 میلیون تومان ـ قرار نبود که درآمد نفت صرف هزینه های جاری دولت شود
طبق ارقام بودجه كل ایران برای سال 1320 كه 17 اسفند 1319 از تصویب مجلس گذشته بود، كل هزینه های دولت در آن سال تنها چهار میلیارد و 323 میلیون ریال (432 میلیون تومان) بود. در آن سال جمعیت ایران نزدیک به 19 میلیون بود. ارقام بودجه سال 1338 (18 سال بعد از آن) نشان می دهد كه كل هزینه های دولت 14 برابر شده و به شش میلیارد و چهارصد میلیون تومان رسیده بود. در سال 1344 ( شش سال بعد از آن)، هزینه های دولت ایران به پنجاه و 9 میلیارد تومان رسیده بود. درآمد ایران از صادرات نفت تا دهه 1350 (دهه 1970) چشمگیر نبود و درآمد دولت عمدتا از عوارض گمرکی و مالیات تامین می شد. قرار بود درآمد نفت که ثروتی تمام شدنی است عمدتا در سرمایه گذاری های تولیدی (و ثروت به جای ثروت) بکار رود تا جای گلایه و اعتراض برای نسل های آینده باقی نگذارد. الگوی نروژ نفتخیز در آن زمینه مورد تحسین اقتصاددانان جهان است. در سال 1329 و در جریان مبارزات ملت ایران برای ملی کردن نفت خود از مجلس خواسته شده بود که اجازه ندهد درآمد نفت صرف هزینه های جاری دولت شود.
احمد حسن میمندی وزیر اعظم شد
نهم مارس سال 1031 میلادی سلطان مسعود غزنوی احمد حسن میمندی را سمت وزیر اعظم داد. به شرحی كه در تاریخ بیهقی آمده است، سلطان مسعود در همین سال تاجگداری كرده بود.
تظاهرات ظاهرا ضد انگلیسی میدان توپخانه تهران در سال 1296!
18 اسفند 1296 (9 مارس 1918) برای دومین بار ظرف 9 روز گروهی از تهرانی ها در میدان توپخانه اجتماع كردند و بر ضد انگلستان شعار دادند و خواستار شدند كه این دولت بمانند روسیه قرارداد تقسیم ایران (سازشنامه مورخ اوت 1907 سن پترزبورگ منعقده میان انگلستان و روسیه) را لغو كند و نظامیانش را خارج سازد.
    مستوفی الممالك رئیس الورزاء وقت ظاهرا این تظاهرات را جدی گرفت و بعضی از نویسندگان روزنامه ها را متهم به تحریك مردم كرد و دستور توقیف موقت روزنامه هارا داد و قضیه بزرگتر از آن چه كه بود جلوه كرد. چند روز بعد نمایندگان دولت انگلستان در تهران با اشاره به این رویدادها اعلام كردند كه حاضرند «اس . پی . آر» را به دولت ایران واگذار كنند مشروط بر این كه افسران انگلیسی باقی بمانند و در مورد قرار داد 1907، زمانی كه دولت ثابتی در مسكو مستقر شود تصمیم گرفته خواهد شد!.
     این اعلامیه در حقیقت برای آماده ساختن مقدمات تنظیم قرارداد بعدی (وثوق الدوله) و تحت الحمایه كردن ایران و به دست گرفتن سر پرستی همه آن بود. بنابراین نمی توان این نظر را كه تظاهرات میدان توپخانه طرح و نقشه انگلیسی ها برای هموار ساختن راه تنظیم قرارداد بعدی (وثوق الوله ) بود رد كرد، مخصوصا كه در آن زمان انگلیسی ها نیروی نظامی بزرگ و تازه ای را وارد ایران كرده بودند و این نیرو وارد قزوین شده بود تا به شمال برود و احیانا بر ضد بلشویكها وارد جنگ شود.
     همانطور كه بارها گفته شده است در باره رویدادها و تحولات ایران پس از قتل آغامحمدحان قاجار تحقیق حرفه ای جامع نشده است. نمی شود به گزارشهای مطبوعاتی وقت، متون قراردادها و خاطرات رجال كه واضح است برای دفاع از خود و دوستانشان و یا بر ضدمخالفان شخصی شان نوشته شده اكتفا كرد.
ویلی برانت در تهران
0309brayt.jpg
18 اسفندماه 1350 (9 مارس 1972 ) در تهران اعلام شد كه میان ایران و آلمان فدرال (غربی) درزمینه نفت و همكاری های اقتصادی دیگر از جمله تسهیلات بازرگانی توافق حاصل شده است. سه روز پیش از آن ویلی برانت صدر اعظم سوسیال دمكرات آلمان و رئیس انجمن سوسیال دمكراتهای اروپا وارد تهران شده بود. با این كه آلمان و انگلستان هر دو عضو بازار مشترك اروپا بودند، چند روز پس از دیدار ویلی برانت از تهران، وزیر امور خارجه وقت انگلستان هم به تهران سر زد. ویلی برانت از مردان بزرگ قرن 20 اروپا بشمار می آید. وی پس از این كه معلوم شد رئیس دفترش جاسوس جمهوری دمكراتیك آلمان (آلمان شرقی) بود به جای دفاع از خود، مسئولیت را برعهده گرفت و از قدرت كنار رفت.
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 02:45 1388/12/6
66
تعلیم به احمق ها همانقدر بی ثمر است که بخواهیم با صابون ذغال را سفید کنیم . کیتز
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 02:42 1388/12/6
65
مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 24 فوریه
ایران
نبرد کرنال، پیروزی ارتش ایران و تصرف هندوستان
nader2.jpg
نادرشاه
به نوشته «میرزا مهدی» منشی و وقایع نگار نادرشاه که «لکهارت» مولف تاریخ این شاه ایرانزمین و مرد نیرومند شرق مطالب او را هم سند تالیف خود قرارداده است نبرد کرنال Karnal میان ارتش های دو امپراتوری ایران و هندوستان از پانزدهم ذیحجه (مصادف با 24 فوریه 1739) آغاز شده بود. محل صف آرایی دو ارتش، دشت مجاور شهر کرنال (امروزه شهری 220 هزار نفری) واقع در ایالت هاریانا و 20 فرسنگی (120 کیلومتری) شمال دهلی بود. محمدشاه امپراتور گورکانی (تیموری ـ مغول تبار) هندوستان شخصا در صحنه نبرد حضور داشت. خان دوران، سعادت خان و نظام الملک از فرماندهان نیروهای نظامی او و علیخان کیانی و احمدخان درّانی دو تن از ژنرالهای نادرشاه در نبرد کرنال بودند. به نظر مورخان نظامی معاصر، این نبرد را که بیش از یک روز و چند ساعت طول نکشید نبوغ نظامی نادر برنده شد و تاکیک های او و ازجمله دوانیدن شترهای حامل تنورهای سفری شعله ور به سوی ستون های هندی فیل جنگی. به علاوه، نادر در این نبرد از توپهای سبک قابل حمل بر پشت شتر معروف به "زنبورک" استفاده کرد که جا به جایی آنها سریع و آسان بود. شمار تلفات هندیان را در این جنگ؛ ده تا سی هزار تن نوشته اند. تلفات ارتش ایران به دو هزار نفر هم نرسید. بامداد هفدهم ذیحجه (26 فوریه) محمدشاه به دیدار نادر شتافت و تاج سلطنت هند را به او تقدیم کرد و کناره گیری و تسلیم شدن خودرا اعلام داشت. با اینکه به نوروز ایرانیان 24 روز مانده بود، نادرشاه تصمیم گرفت که در این روز ملی و سعد وارد دهلی شود و تا آن روز در اردوگاهش، خارج از شهر دهلی بسر برد.
    علت لشکرکشی نادر به هندوستان، با اینکه قبلا ایالات غربی از جمله پنجاب داوطلبانه به قلمرو نادر پیوسته بودند و مناطق شمال غربی دره سند (نواحی پیشاور و راولیندی و ...) بخشی از ایران خاوری را تشکیل می دادند، این بود که شورشیان قندهار به قلمرو هندوستان فرار کرده بودند و امپراتور این کشور حاضر به استرداد آنان نبود. نادر قبلا این شورشیان را سرکوب و قلعه آنان در قندهار را ویران و در آنجا شهر تازه ای ساخته بود. نادر هنگامی به هندوستان لشکر کشیده بود که محمدشاه گرفتار فساد و نفاق داخلی و سرکشی برخی از راجه ها بود و انگلیسی ها مترصد افزایش ضعف داخلی جهت بسط نفوذ خود در آن شبه قاره.
     نادرشاه قبل از بازگشت از دهلی (که هفته اول ماه مه آن سال صورت گرفت) محمدشاه را در سلطنت هندوستان ابقاء و به مناطق غرب رود سند و انتقال تخت طاووس و کوه نور به ایران بسنده کرد.
    زیان عمومی حمله نظامی نادر به هندوستان این بود که امپراتور این کشور بیش از پیش تضعیف و راه بر تصرف تدریجی شبه قاره بر انگلیسی ها که قبلا تحت نام کمپانی هند شرقی و تجارت قدم به بنگال گذارده بودند هموار شد و ....
    مورخان مشرق زمین و روس ابراز نظر کرده اند که اگر نادر بخشی از نیروی نظامی خودرا در هند باقی گذارده و یا از ابقاء محمدشاه خودداری کرده بود؛ انگلیسی ها قادر به تصرف هندوستان و از آنجا دست اندازی به ایران خاوری (افغانستان) و اعمال نفوذ در ایران نمی شدند و تاریخ مشرق زمین مسیر دیگری را می پیمود.
روز زن و زمین (روز فداكاری) در ایرانزمین در اسفندماه، از هزاران سال پیش - تلاش جمشیدنوشروان مهتا برای رسمی کردن آن در هندوستان
jamshedNmehta.jpg
جمشیدنوشروان مهتا
از هزاران سال پیش در ایرانزمین پنجم اسفند (سپندارمذ) روز زمین بود و مراسم آن برگزار می شد. ایرانیان از عهد باستان همه تلاش خود را بكار می بردند تا زمین (محیط زیست) آلوده نشود. از آنجا كه زمین مادر و زاینده محصولات و هستی بخش است و ایرانیان باستان زنان را نیز دارای همین خصلتهای خوب تشخیص داده بودند بعدا روز زمین به «روز زن و زمین» تبدیل شد و «روز فداكاریها» قرار گرفت. برگزاری مراسم و گرفتن جشن به مناسبت این روز، قدمت تمدن ایرانیان را ثابت و جهانیان را نسبت به آن وادار به تعظیم و احترام می کند. پس از ساسانیان، برگزاری مراسم این روز ملی هم كمرنگ شد، ولی آن گروه از پارسیان که در پی حمله عرب جلای وطن کردند و ایرانیان زرتشتی نسبت به آن وفادار مانده اند كه به نظر می رسد به تدریج دوباره دارد رونق می گیرد. «جمشیدنوشروان مهتا» نخستین شهردار کراچی که یک پارسی بود تلاش بسیار کرد که پنجم اسفند در شبه قاره هند روز «زن و زمین» شود. در آن زمان هندوستان متعلق به انگلستان بود و «هندوستان انگلیس» نام داشت. جمشیدنوشروان که به میهن نیاکان (ایرانزمین) عشق می ورزید این تلاش خودرا از سال 1918 آغاز کرده بود. وی که 12 سال شهردار کراچی (در آن زمان یک شهر هندوستان در ایالت سند) بود و مدارس و بناهای متعدد در آنجا ساخت و به یادگار گذاشت و پیشاهنگی پسران را به وجود آورد یکم آگوست 1952 در 66 سالگی درگذشت.
     مورخان تاریخ قرون قدیم و وسطا «زن ایرانی»را نمونه نجابت، وفاداری، شرافت، اخلاق، فداكاری، گذشت و مهربانی اعلام کرده اند كه این خصلت همچنان حفظ شده است. در تاریخ ملل دیگر به موارد متعدد از بی وفایی همسران دولتمردان و سیاستمداران معروف اشاره شده است كه تاریخ باشكوه ایران عاری از این ناپاكیهاست كه افتخاری است بزرگ و نشانه تمدن ایرانی.
دستگیری سرلشكر زاهدی به اتهام چند توطئه ضد دولتی و ...
0224za.jpg
زاهدی

ششم اسفند 1331 سرلشكر (بازنشسته) فضل الله زاهدی توسط ماموران آگاهی پلیس (شهربانی) بازداشت شد. اتهام وی تحریك افسران بازنشسته به اقدام مشترك برضد دولت وقت (حكومت دكتر مصدق) بود. وی متهم شده بود كه كانون افسران بازنشسته را تبدیل به لانه توطئه بر ضد دولت منتخب مردم كرده و با برخی از دولتهای بیگانه به ویژه انگلستان كه ایران را محاصره دریایی و تحریم اقتصادی كرده است در تماس است. دكتر مصدق كه پس از سلب بسیاری از اختیارات نظامی شاه، وزیر دفاع هم شده بود بسیاری از افسران ارشد از جمله زاهدی را بازنشسته كرده بود ولی مانع تشكیل یك كانون از سوی آنان و دور هم جمع شدن و مذاكره كردنشان نشده بود زیرا كه به آزادی اجتماع افراد به عنوان یك حق اساسی بشر وفادار مانده بود. پس از دستگیرشدن، از زاهدی كه شش ماه بعد پس از براندازی دولت دكتر مصدق، رئیس دولت شد درباره شورش مسلحانه ابوالقاسم خان بختیاری (بختیار) در منطقه مسجد سلیمان كه از این رهگذر تلفاتی به نیروهای مسلح وارد آمده بود نیز تحقیق شده بود. شایع شده بود كه عوامل انگلستان و نیز كانون افسران بازنشسته با ابوالقاسم خان تماس داشته و احتمالا محرك او در شورش مسلحانه، نافرمانی از دولت متبوع و نهایتا تصرف مناطق نفتخیز داشتند. در آن زمان دولت وقت واحدهای لشكر دهم را برای سركوب ابوالقاسم خان و افراد مسلح او به مسجد سلیمان فرستاده بود. زاهدی همچنین متهم شده بود كه شاه را تشویق به ترك كشور می کند تا نظامیان بر ضد دولت برانگیخته شوند و جوّی به وجود آید كه از محبوبیت دكتر مصدق كاسته شود و زمینه براندازی او فراهم گردد.
    گفته شده بود كه بیست نظامی بازنشسته و مقام دیگر و افراد سرشناس محلی در فهرست كسانی بودند كه باید دستگیر می شدند، ولی سرتیپ افشارتوس رئیس شهربانی وقت (پلیس) دستگیری های بیشتری را تایید نكرد. وی گفته بود كه دستگیری زاهدی به دستور مقامات قضایی و طبق قرار بازپرس صورت گرفته است.
     در فهرست مورد بحث كه در برخی از نشریات تهران انتشار یافته بود، نام همان كسانی برده شده بود كه در براندازی 28 امرداد (شش ماه بعد) دست داشتند از جمله «رشیدیان» ها. موضوع تشویق شاه به خروج از كشور هم دو ـ سه روز بعد روشن شد و خود او اعلام كرد كه با همسرش ثریا وطن را ترك خواهد كرد (زیرا نمی تواند شرایط موجود را تحمل كند) كه ماجرای نهم اسفند 1331 روی داد و ....
    «تاریخ» نشان داد كه نرمش بعدی دولت در قبال لیست متهمان به توطئه، و مجازات نشدن زاهدی سبب شد كه توطئه ادامه یابد و از جمله افشارتوس ربوده و مقتول و براندازی انجام شود.
کیفرخواست اعدام برای کریم پور شیرازی
karimpoor.jpg
کریمپور
پنجم اسفند 1332 دستگاه قضایی ارتش برای "امیرمختار كریم پور شیرازی" ناشر روزنامه توقیف شده "شورش" تقاضای مجازات اعدام كرد. كریم پور كه پس از براندازی 28 امرداد خود را پنهان كرده و دو ماه بعد (در زرگنده قلهک) دستگیر شده بود در روزنامه اش از وجود فساد میان بستگان شاه مطلب نوشته و با واژه های صریح شخص وی را مورد اهانت قرار داده بود. 24 اسفند 1332 (19 روز پس از صدور کیفرخواست) اعلام شد كه كریم پور در زندان آتش گرفته و سوخته است!. کریم پور در زندان دژبان مرکز بازداشت بود.
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 20:29 1388/12/2
64
تاریخ از نگاهی به تصویر
«بانو ـ نخست وزیر» اوکراین از پیروزی تا شکست
putin-yuliatymoshenko.jpg


این عكس كه 20 فوریه 2008 از دیدار بانو «یولیا تیموشنكوYulia Tymoshenko» نخست وزیر (هوادار غرب) اوكراین در كرملین با ولادیمیر پوتین مرد نیرومند روسیه برداشته شده و در رسانه ها انتشار یافته بود، از لحاظ مختلف تصویری با معنی تلقی شده بود. از زمانی كه پوتین در قبال غرب، اصطلاحا شمشیرش را بر روی لباس بسته چنین ملاقاتهایی افزایش یافته است. بانو «یولیا» بارها برضد روسیه دست به اقدام زده و حتی تظاهرات به راه انداخته بود. حال آنكه اوكراین قرنها جزیی از امپراتوری روسیه بود و تقسیمات جغرافیایی آن امپراتوری بعد ازكمونیستی شدن صوری بود و جدّی پنداشته نمی شد كه ناگهان جدّی از كاردرآمد و نگرانی غرب كه از شعار دمكراسی استفاده های سیاسی های متعدد كرده است از این است كه روزی دولت مسكو مصوبه پارلمان این كشور مبنی بر غیرقانونی بودن فروپاشانیدن شوروی (بدون انجام یک رفراندم سراسری) را علم كند. تیموشنکو که در انتخابات سال 2010 نامزد مقام ریاست جمهوری اوکراین بود در رای گیری هفتم فوریه این سال از ویکتور یانوکوویچ شکست خورد. یانوکوویچ که هوادار مسکو است در انتخابات قبلی قربانی انقلاب مخملی شده بود و این بار پیروز شد. یانوکوویچ در انتخابا قبلی هم آراء بیشتری به دست آورده بود و پوتین پیروزی اورا تبریک گفته بود که جنجال انقلاب مخملی (نارنجی) سبب شد که کار به دادگاه کشانده شود و ورق برگردد.
رئیس جمهور روسیه با كالاشنیكوف تازه ساز
kalashnikov.jpg


این تصویر، دمیتری مدودف Dmitry Medvedev رئیس جمهور روسیه فدراتیو را در كارخانه Kalashnikov كالاشنیكوف سازی واقع در شهر «ایژیفسكIzhevsk» واقع در هزار كیلومتری شرق مسكو نشان می دهد. عكس، بیستم فوریه 2008 برداشته شده است. دولت روسیه اخیرا توجه بسیار به ساخت و صادرات اسلحه كرده و این دیدار مدودف احتمالا برای نشان دادن همین توجه بوده است.
     عكس، مدودف را در حال نشانه گیری با یك كالاشنیكوف تازه ساز از نوع جدید نشان می دهد. مدیر كارخانه هم در عكس دیده می شود. كالاشنیكوف معروفترین تفنگ حمله در جهان است و بیش از هر تفنگ دیگر ساخته شده و بكار می رود. گفته شده است که این تفنگ مشكل تفنگ ام ـ 16 آمریكا را از لحاظ گیركردگی فشنگ ندارد!.
گدایان بغداد!
Beggars_Baghdad.jpg


یكی از عوارض اشغال نظامی عراق توسط آمریكا؛ افزایش گدایان در آن كشور و به ویژه در شهر بغداد است، زیرا كه اقتصاد عراق؛ خراب، فساد اداری افزایش و بی نان آور شدن خانواده ها رو به گسترش است. انتشار عكس های گدایان بغداد در رسانه های جهان كه یک سند تاریخ است؛ سبب شده بود كه از نیمه فوریه 2008 دستور اكید برای جمع آوری گدایان بغداد داده شود، ولی برداشتن سند، دلیل حذف تاریخ نیست به همانگونه كه پاك كردن صورتمسئله به معنای حل آن نخواهد بود. عكس بالا، دو زن گدا را در مدخل یك كوچه در بغداد نشان می دهد. عكس، در فوریه 2008 گرفته شده است.
ویژگی های یک انقلابی و فردی که از پرتو انقلاب به مقام رسیده است
revolution.jpg


بیستم فوریه 2008 و یك روز پس از اینكه فیدل كاسترو رهبر بازنشسته كوبا گفت كه هموطنان لطف كنند و اورا برای یك دور دیگر به ریاست شورای كشور و فرماندهی كل قوا انتخاب نكنند كه نخواهد پذیرفت، این عكس (عكس بالا) در بسیاری از روزنامه ها درگوشه و كنار جهان انتشار یافته بود. در عکس چند شعار انقلابی که نظر اندیشمندان (از عهد باستان تاكنون) است دیده می شود. این اصول كه در وجود هرانقلابی باید وجود داشته باشد با عكس فیدل كاسترو در شهر هاوانا قرارداده شده است تا انقلابیون و افرادی كه از پرتو انقلاب به مقام و ... رسیده اند بخوانند و از یادنبرند از این قرار:
    ــ فروتنی و خاكی بودن.
    ــ به دور از آزمندی (بی علاقگی به مال و مقام و ...).
    ــ خودنخواهی و جاه طلب نبودن (سلف لس نس).
    ــ احساس همبستگی داشتن.
    ــ فداكاری، دلسوزی و آماده قهرمان شدن در راه مردم.
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 20:26 1388/12/2
63
مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 21 فوریه
ایران
زادروز شاه طهماسب صفوی و نگاهی کوتاه به وضعیت ایران در زمان او - رفتاری که با جنکینسون انگلیسی شد
tahmasp1.jpg
تصویر شاه طهماسب یکم
شاه طهماسب یکم، دومین شاه از دودمان صفویان 21 فوریه سال 1514 در نیمه شب به دنیا آمد و به همین سبب بسیاری از مورخان 22 فوریه را زادروز او نوشته اند. وی پس از درگذشت پدرش شاه اسماعیل، در ده سالگی به سلطنت ایران رسید و پنج دهه حكومت كرد. شاه طهماسب خوی سپاهیگری نداشت و در زمان او، ایران مورد تعرض خارجی قرار گرفت، آسیب دید و تضعیف شد. وی در عین حال یك نویسنده بود و تذكره شاه طهماسب ازوست.
     از رویدادهای عصر شاه طهماسب یکم آمدن آنتونی جنكینسون انگلیسی از جانب الیزابت اول (1533 – 1603) از راه روسیه به قزوین و ملاقات او با شاه طهماسب در بیستم نوامبر 1562 و دادن نامه و هدایای پادشاه انگلستان است. طبق یادداشت های جنکینسون که در صفحات98 تا 100 کتاب «دیدار آنتونی جنکینسون از ایران (پرشیا)» تالیف ریچارد هکلویر آمده است، شاه طهماسب به جای بحث سیاسی، از او درباره مذهبش پرسیده بود و پس از آن كه شنید که مسلمان نیست بیرونش كرده بود. جنکینسون درباره چگونگی بیرون آمدن خود از کاخ سلطنتی قزوین نوشته است که به سبب خارج از اسلام بودنش، در طول راه بااو یک مامور حرکت می کرد که سطلی در دست داشت و خاک هرجارا که وی پای بر آن می نهاد با بیلچه برمی داشت به سطل می ریخت تا پای کافر زمین را آلوده و نجس نکند و .... جنکینسون نوشته است که هنگام ورود به کاخ و پیش از پیاده شدن از اسب، کفشهای اورا خارج و کفشی شبیه دمپایی برپایش کردند تا باآن کفشها به حضور شاه برسد. جنکینسون به جای واژه پادشاه، عنوان شاه طهماسب را در موارد متعدد «صوفی بزرگ» نوشته است. جنکینسون نوشته است که هدف ماموریت ایران برقرارکردن داد و ستد، استفاده از تسهیلات بازرگانی و گرفتن اجازه رفت و آمد و اقامت برای انگلیسی ها بود، ولی به باور مورخان مقصود اروپاییان از رفت و آمد به دربار ایران این بود که آتش خصومت و جنگ میان ایران و عثمانی را با تحریک هرکدام علیه دیگری روشن نگهدارند تا به این وسیله از جانب قدرت های شرق آسوده خاطر شوند. از زمان الیزابت یکم و پس از شکست اسپانیا در جنگ دریایی با انگلستان در دریای شمال بود که این کشور وارد قدرت های برتر اروپایی شده و سیاست استعمار درپیش گرفته بود و ... و ایران یکی از قربانیان این سیاست بوده است. جنکینسون که نخستین فرستاده یک پادشاه انگلستان به ایران بود قبلا چهاربار به روسیه سفر کرده و با ایوان چهارم (ایوان مخوف) در مسکو ملاقات کرده و میان دو دولت رابطه برقرار کرده بود.
     شاه طهماسب یکم كه مانند پدرش رئیس مذهبی ایران هم بود ترتیب درستی برای جانشینی خود نداد و وطن ما از این لحاظ هم، پس از وی به دردسر افتاد. در زمان او بود که جماعت دیگری از روحانیون شیعه جبل عامل لبنان، نجف، کربلا و نیز بحرین به ایران دعوت شدند تا در اینجا اقامت و در مساجد موعظه کنند. شاه اسماعیل صفوی از آغاز قرن شانزدهم میلادی شیعه اثنی عشری را مذهب رسمی ایران اعلام کرده بود. قرنها پیش از او، بوئیان (دیلمیان) که باقیمانده عرب را از ایرانزمین بیرون رانده و بغداد را متصرف شده بودند به گسترش ترویج شیعه اثنی عشری (12 امامی) پرداخته بودند تا ایران از این لحاظ نیز ماهیت مستقل داشته باشد. مورخان غرب با تفسیر اقدام بوئیان و صفویه، شیعه اثنی عشری را جدا از ناسیونالیسم ایرانی نمی دانند به همانگونه که در سراسر دوران ساسانیان، آیین زرتشت ستون ناسیونالیسم توفنده ایرانی بود. پیش از آنان، مرداویز مازندرانی، یعقوب لیث سیستانی و سامانیان خراسانی زبان پارسی، فرهنگ و رسوم ایرانی را احیاء کرده بودند که با این تلاش ها، ایران در جهان اسلامی دارای یک ماهیت مستقل شده است.
قرارداد سعدآباد نتیجه ترس لندن از احیاء ناسیونالیسم ایرانی بود
21 فوریه 1937 (اسفند 1315) پیمان سعد آباد به تصویب رسید و لازم الرعایه شد. این پیمان با نقشه لندن و در پی پدیدار شدن نخستین جرقه های زنده شدن ناسیونالیسم ایرانی و جان گرفتن آن، و با هدف كمرنگ كردن حقوق ایران در قراردادهایی بود كه دولت تهران در جریان كوچك شدن قلمرو خود و از دست دادن اراضی و شهرهایش با همسایگان امضا كرده بود.
     قرارداد سعدآباد نوعی پیمان عدم تعرّض میان ایران، افغانستان و تركیه بود. با امضای این قرارداد، خیال انگلستان از تلاش احتمالی ایران به بازگردانیدن دست كم مناطق تاجیك نشین افغانستان به قلمرو وطن آسوده شد. دولت لندن از آغاز سال 1921 و پس از مشاهده بر پای ایستادن دولت بلشویکی روسیه درصدد برآمد که در کشورهای جنوب روسیه، ناسیونالیست ها برسر کار آیند تا از پیشروی کمونیسم به سوی جزیره العرب و هندوستان جلوگیری شود و کودتای سوم اسفند 1299 (فوریه 1921) در همین راستا بود ولی انتظار نداشت که این حرکت به خیزش ناسیونالیسم ایرانی و زمزمه بازگرداندن هرات و ... منجرشود که طرح پیمان سعدآبد را به میان آورد
هلیا کیانفر , helia_kianfar
هلیا کیانفر - 22:47 1388/12/1
62
مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 20 فوریه
ایران
«مدیریت دولتی» در ایران دوران ساسانیان - «مدیریت دولتی» و پیشرفته بودن ایران از این لحاظ در عهد باستان
بیستم فوریه 1932 «تاراپور J. Tarapore» در شهر بمبئی هند «آیین مدیریت و نامه نگاری دولتی ایران» در دوران ساسانیان را از روی یك نسخه اصل دوباره نویسی كرد و منتشر ساخت. این آیین نامه یك بخشنامه (دستور العمل) اداری بود كه در دوران سلطنت خسروانوشیروان ساسانی برای مقامات دولتی ارسال شده بود تا رعایت كنند. این روش مدیریت دولتی پیش از دوران زمامداری خسروانوشیروان وجود داشت و در زمان وی بود كه جمع آوری، تدوین و به صورت دستور العمل به مقامات دولتی ابلاغ شده بود. در هر صورت، نسخه «تاراپور» متعلق به عهد خسروانوشیروان (قرن ششم میلادی) بوده است.
     در این آیین نامه كهن، به مقامات دولتی و كارمندان سازمانهای عمومی تاكید شده بود كه در گزارشها و نامه های اداری از تعارفات معمول دست بردارند، ملاحظات را كنار بگذارند، روشن بنویسند، لفاظی نكنند، و توجه داشته باشند كه اگر گزارش خلاف واقع بدهند به سختی مجازات خواهند شد.
     قسمت بیشتر این آیین نامه مربوط به چگونگی مدیریت است و درآن، روی لزوم بازرسی و تشویق و تنبیه كارمندان و توجه به نظر آنان تاكید شده است. رشوه گیری در این آیین نامه خطرناك ترین خیانت به كشور و مردم به حساب آمده كه مجازات سنگین و محرومیت خواهد داشت. ترتیب اثردادن به درد دلهای مراجعان و پذیرفتن و احترام كردن آنان از نكات مهم این آیین نامه است. این آیین نامه در موارد متعدد روی جمع آوری مالیات و منصفانه بودن آن و خصوصیات ویژه ماموران مالیه و خودداری از به مقاطعه دادن امر جمع آوری مالیاتها تاكید كرده است. در این آیین نامه مدیران دولتی را از تبعیض و افاده و بی اعتنایی به مردم بر حذر داشته شده اند. در این زمینه، آیین نامه آنان را خدمتگذار و جیره خور مردم (نوكر = سروانت، همین اصطلاحی كه در حال حاضر در كشورهای انگلیسی زبان در مورد كارمند دولت بكار می رود) خوانده و دقّت و اهمیت كار حسابداری را مورد تاكید قرار داده است. آیین نامه عهد خسروانوشیروان بر رعایت اصول اخلاقی مدیریت دولتی تاکید کرده و این اصول را یادآور شده است. استادان و مدرسان معاصر درس «تاریخ مدیریت اداری» در تفسیر این قسمت از آئین نامه گفته اند که خسروانوشیروان اصول کنفوسیوس چینی را که مشابهت زیاد با آموزشهای زرتشت دارند مورد توجه قرارداده و بکار بسته است.
     از نكات جالب این آیین نامه كه نهایت پیشرفته بودن ایران عهد باستان در دانش اداری را منعكس می كند؛ ضابطه دادن نمره (پوان) منفی به مدیران و كارمندانی است كه در انجام وظیفه سهل انگاری و قصور كنند كه رسیدن نمرات منفی به میزان معیّن (نصاب) باعث بركناری مدیر و یا كارمند می شد.
     این آیین نامه از دیپترتاران (دفترداران ــ کارکنان ارشد ادارات) خواسته است كه در گزارش خود به چند نکته اساسی توجه كنند از این قرار: چه می خواهند بگویند و چه خبری می خواهند برسانند، منظورشان از نوشتن گزارش چیست و چرا باید خبر را بدهند، و بالاخره نتیجه گیری و بیان نظر خود درباره موضوع. طبق این دستور العمل، نامه باید دارای تاریخ باشد و (در آن زمان كه از كاغذهای فعلی و پوشه و ... اثری نبود) دور یك چوب (حول محور) لوله شده باشد. نامه تاء شده موجب مواخذه بود.
     باید توجه داشت كه مورخان كارشناس رویدادهای عهد باستان، ایران را به داشتن روش پیشرفته و كارآمد برای ادارات عمومی ستوده اند. امپراتوری های امویان و عباسیان و بعدا غزها (غزنویان و سلجوقیان) و در پی آنها، مغولها و همنژادان تیموری آنان برای تمشیت امور و اداره قلمرو خود از این مهارت ایرانیان به خوبی بهره گرفتند و بقای آنها به دلیل سپردن كارها به مدیران و وزیران ایرانی بود. دولتهای استعماری اروپا كه متوجه این هنر ایرانیان بودند در قرون 19 و 20 میلادی كوشیدند كه آن را که پس از مغولها تضعیف شده بود تخریب و ایران را دچار یك بوروكراسی بد كنند و از پیشرفت بازدارند.
     کار «تاراپور» در نقل و تشریح این آیین نامه در سال 1932 همزمان به زبان انگلیسی در افریقای جنوبی، استرالیا، كانادا، ایالات متحده و ممالك اروپایی توزیع و بعدا تجدید چاپ شد. بدون تردید از اصول این كتاب در علم مدیریت سازمانهای عمومی در دنیای نوین اقتباس شده و الگو قرار گرفته است.
     این آیین نامه توسط مهاجران پارسی قرون هفتم و هشتم میلادی به هند برده شده بود كه به دست «تاراپور» افتاد. ایرانیانی كه در آن عهد از طریق جزایر قشم و هرمز به هند مهاجرت كردند و اعقاب آنان هنوز در آنجا هستند و هند را صنعتی ساخته اند عمدتا از مقامات دولتی، بزرگان و افسران ارتش و بیشترشان از مازندران بودند. دلیل عمده مهاجرت آنان نارضایی از حكومت عرب بر ایران بود. در قصه سنگان (سنجان) که شرح این مهاجرت است آمده است كه اعراب مسلمان قبلا گفته بودند كه هدفشان از جنگ با دولت ایران ترویح اسلام و طرد ظلم و تبعیض است، نه حكومت كردن. ولی، پس از تصرف شهرها زیر قول خود زده و حاكم شده بودند و ....
چگونگی نمدمال کردن آخرین خلیفه عباسیان
هفت روز پس از تصرف بغداد توسط نیروهای نظامی هلاکوخان ایلخان مغولی ایران و قتل عام ساکنان آن، بیستم فوریه 1258 مستعصم بالله (ابواحمد عبدالله) آخرین خلیفه عباسی کشته شد و خلافت عباسیان برای همیشه پایان یافت. به هلاکو گفته بودند خلیفه عباسی یک مقام اسلامی است و ریختن خون مقام مذهبی منع شده و برای حکومت او بدیمن است، خیر و برکت ازمیان می برد و بدبختی آور خواهد بود. هلاکو این اندرزرا چند روز مورد بررسی قرارداد و سرانجام تصمیم گرفت که مستعصم بالله را به طریقه نمدمال کردن از میان بردارد که با این طریقه خون او ریخته نمی شود که بدیمنی ببار آورد. این تصمیم بیستم فوریه به اجرا درآمد و خلیفه 45 ساله را لای یک نمد بزرگ (به اندازه فرش) قراردادند و آنقدر بر زمین مالیدند و حلقه نمد را تنگ کردند تا درگذشت بدون اینکه خونش جاری شود. هلاکو پسر مستعصم را به مغولستان فرستاد تا از آسیای غربی دور شود، مسلمانان دور او جمع نشوند و ادعای خلافت نکند. سه قرن بعد دولت عثمانی که بتدریج سرزمین های عربی را تصرف کرد امپراتوری اسلامی را احیاء و به جای بغداد، اسلامبول (استانبول) را دارالخلافه کرد که چراغ عمر این امپراتوری با پایان یافتن جنگ جهانی اول خاموش شد.
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 10:00 1388/11/28
61
مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 16 فوریه
ایران
سالگشت وفات مولف تاریخ طبری كه کتاب نوشت تا قصور دولتهای گذشته روشن شود - هدف و فایده تاریخ از زبان طبری
0217tabari.jpg
16 فوریه 923 میلادی (301 هجری خورشیدی) روزی است که ابوجعفر محمد جریر طبری تاریخنگار شهیر ایران و مولف تاریخ «اخبار الرسل والملوك» از این دنیا رفت. اثر مهم او که در 16 جلد انتشاریافته است به «تاریخ طبری» معروف است. محمد جریر از مردم طبرستان (تپورستان = مازندران) بود كه علاوه برتاریخ بسیار مفصل خود، چند تالیف و تفسیر دیگر هم دارد. در آن زمان، همانند اروپا كه تا قرون جدید، كتابهای فلسفی، تاریخ و علوم به زبان لاتین (زبان كلیسا) تالیف می شد تا در همه سرزمین های مسیحی مخاطب داشته باشد؛ بیشتر نویسندگان ایرانی هم این قبیل كتابها را به عربی می نوشتند تا در سراسر جهان اسلامی انتشار یابد و خوانده شود. بنابر این، محمد جریر هم تالیف خود «اخبار الرسل والملوك» و «الامم والملوك» را به عربی نوشت كه به دستور منصور سامانی، وزیر وی ابوعلی محمد بلعمی آن را به پارسی برگردانید كه نثری روان، ساده و دلنشین است. طبری آغاز قیام ایرانیان برای تامین استقلال وطن را شاهد بود.
     محمد جریر در مقدمه تالیف خود نوشته است كه هدف او از این كار پرزحمت؛ خبر رساندن و آگاهی دادن از حوادث ایام ملوك، پیمبران، و خلیفگان از آغاز خلقت است، و كارهایشان را بگویم تا كوتهی آنان روشن شود. وی در این مقدمه نوشته است كه آن چه را كه آورده از قول راویان و ناقلان است و از او نیست و درستی آنها را جز آن چه كه در زمان خودش و یا نزدیك به عصر خودش بوده تضمین نمی كند.
     مولفان تاریخ «تاریخ نویسی»، فایده تاریخ و تاریخ نگاری در کتب خود؛ مقدمه ای را که طبری بر تالیف بزرگ خویش «اخبار الرسل والملوک» برنگاشته تفسیر کرده اند که هدف اصلی از دانستن تجربه گذشتگان (خواندن تاریخ) است تا به همانگونه که طبری گفته است از کوتهی (اشتباه و غفلت) دیگران درس بگیرند و تکرار نکنند که گریزی از دادگاه «تاریخ» و مجازات ابدی آن نیست.
از سرهنگ پولادین تا سرلشکر قره نی؛ تلاش برای برانداختن پهلوی ها
pooladi-colonel.jpg
سرهنگ پولادین
روزنامه های تهران 27 بهمن ماه 1306 (فوریه 1928) خبر از اعدام سرهنگ محمود پولادین داده و نوشته بودند که وی مغز اصلی طرح توطئه برای قتل رضاشاه بود. سرهنگ پولادین سحرگاه 24 بهمن ماه در پادگان باغ شاه (پادگان حرّ) تیرباران شده بود . همدستان وی ـ چند افسر و غیر نظامی ـ در همان محکمه نظامی به مجازات زندان محکوم شده بودند از این قرار:
    سرگرد احمد همایون 15 سال، سرهنگ نصرالله خان هفت سال، سرگرد روح الله خان پنج سال و ....
    به اصرار وکیل حئیم کلیمی (نماینده جامعه کلیمیان ایران در مجلس پنجم) و احمد پولادین و موافقت رئیس دستگاه قضایی ارتش (دیوان حرب) پرونده این دو متهم به همدستی با سرهنگ پولادین به دادگستری ارسال شد تا در آنجا بررسی شود. روزنامه های تهران جزئیات توطئه را فاش نکرده بودند و تنها نوشته بودند که طرح توطئه بلافاصله پس از تغییر سلطنت [بر تخت سلطنت نشستن رضاشاه] آغاز شده بود و پلیس 18 ماه تمام توطئه گران را زیر نظر داشت و پس از به دست آوردن اسناد «قاضی پسند» و اندکی پیش از اجرای توطئه دستگیرشان کرد.
    
gharani-general-ed.jpg
سرلشکر قره نی

درست 30 سال پس از اعدام سرهنگ پولادین(هشتم اسفند 1336)، سرلشکر ولی [محمد ولی] قره نی معاون ستاد ارتش و رئیس رکن دوم (اطلاعات ارتش) به همان اتهام دستگیر و بازداشت شد ولی روزنامه های وقت به جای اشاره صریح به قصد او دائر بر برانداختن شاه نوشته بودند که وی متهم است که از اختیاراتش سوء استفاده کرده و به مداخله در امور سیاسی ـ کشوری پرداخته بود. قره نی در مهرماه همان سال [پنج ماه پیش از بازداشت] سرلشکر شده بود. سرلشکر آزموده مدعی العموم وقت ارتش اقدام قره نی را خطرناکتر از سازمان نظامی حزب توده اعلام کرده و گفته بود که قره نی قصد ساقط کردن دولت و ریاست برکشوررا داشت. قره نی که بعدا به زندان و اخراج از ارتش محکوم شد در جامعه ایران به عنوان شخصیتی ملّی و ضد سلطنت شناخته می شد و مورد احترام بود. وی پس از پیروزی انقلاب به ریاست ستاد ارتش منصوب شد و در دو نقطه کشور دست به سرکوب تجزیه طلبان زد. سرلشکر قره نی سوم اردیبهشت 1358 در خانه اش ترور شد.
روزی كه رضاشاه روابط ایران با آمریكا را قطع كرد
0216rezashah.jpg
رضاشاه
رضاشاه پس از دریافت گزارش رئیس هیات سیاسی ایران در واشنگتن 27 بهمن 1314 (16 فوریه 1936) دستور داد كه روابط سیاسی با ایالات متحده آمریكا قطع شود. غفار جلال علاء رئیس نمایندگی ایران در آمریكا گزارش كرده بود كه پلیس شهر واشنگتن اتومبیل وی را متوقف و با این كه خود را معرفی كرده بود به او ورقه جریمه داد. وی نوشته بود كه به علت امتناع از دریافت ورقه جریمه، مامور پلیس او را به ایستگاه پلیس منتقل می كند و در آنجا چند ساعت بازداشت می شود كه این عمل مغایر مصونیّت دیپلماتیك است. در روز مورد بحث، «غفارجلال علاء» خود رانندگی اتومبیل سفارت را برعهده داشت. پلیس واشنگتن او را متهم به رانندگی بیش از سرعت مجاز كرده بود.
     وزارت خارجه ایران گزارش را عینا برای رضا شاه ارسال می دارد و وی این عمل را بی احترامی نسبت به كشور ایران تلقی كرده و دستور قطع روابط و احضار كاركنان سفارت ایران از واشنگتن و اخراج هیات سیاسی آمریكا از تهران را می دهد. قطع روابط ازنیمه فروردین 1315 عملی می شود، ولی غفار جلال علاء در بهمن ماه به تهران احضار می گردد. مقام دیپلماتیك وی در واشنگتن، «وزیر مختار» بود. روابط ایران و آمریكا پس از این رویداد مدتها قطع بود.
زادروز صادق هدایت داستان نگار بنام معاصر ایران
hedayat_sadeghed.jpg


امروز زادروز داستان نگار معروف ایران «صادق هدایت» است كه 16 فوریه ۱۹۰۲ در تهران متولد شد و 49 سال زندگی كرد. وی از تبار رضاقلی هدایت نویسنده، مورخ و شاعر قرن سیزدهم وطن است. صادق از سال 1305 تا 1309 در بلژیک و فرانسه به تحصیلات خود ادامه داد و دربازگشت به وطن به موازات کار قلم، در بانک ملی و سپس اداره تجارت و آنگاه وزارت امورخارجه و ... بکار پرداخت زیرا که داستان نگاری، مجله نویسی و کار قلم نمی توانست هزینه های اورا تامین کند و روانشناسی ایرانیان وقت نویسندگی را همانند نقاشی و موسیقی شغل واقعی نمی پنداشت. صادق با داشتن این همه کار حتی موفق به خرید خانه نشد و در خانه قدیمی پدری زندگی می کرد. در سال 1314 اورا به خاطر چندجمله که در داستان وغ وغ ساهاب نوشته بود به اداره پلیس احضارکردند و چون انتظار آن را نداشت در روحیه اش تاثیر عمیقا منفی باقی گذارد، به هند رفت و نزد یک پارسی هندی به تحقیق درباره فارسی عهد ساسانیان پرداخت. داستان نویسی ایران با آثار صادق هدایت وارد عصر تازه ای شده بود كه در نیم قرن گذشته در این زمینه نتوانسته است پا به پای سایر ملل پیش برود. نوشته های او عبارتند از:
    زنده بگور، انسان و حیوان، سایه مغول، سه قطره خون، اصفهان نصف جهان، سایه روشن، وغ وغ ساهاب، بوف کور، ترانه های خیام، سگ ولگرد، علویه خانم، حاجی آقا، سه ترجمه از پارسی ساسانی: کارنامک اردشیر پاپکان، گزارش گمان شکن و شهرستانهای ایران، بعلاوه ترجمه آثار نویسندگان بزرگ اروپایی از چخوف، آرتورکریستین سن تا شینسلر.
    صادق هدایت در سال 1329 به پاریس رفت و نوزدهم فروردین 1330 در آنجا با استنشاق گاز خودکشی کرد و همانجا مدفون شده است.
گلوله ای که به بدن حسین فاطمی شلیک شد
دکتر حسین فاطمی 25 بهمن ماه 1330 در گورستان معروف به مقبره ظهیرالدوله هدف گلوله یک عضو 14 ساله جمعیت فدائیان اسلام قرارگرفت و مجروح شد. فاطمی ناشر روزنامه ملی گرای باختر امروز از متحدین دکتر مصدق و در آن زمان 38 ساله بود. جمعیت فدائیان اسلام در دهه های 1320 و 1330 چند مقام تراز اول وقت ازجمله رزم آرا و و هژیر را ترور کرده بود. دکتر فاطمی در مراسم پنجمین سال قتل محمد مسعود (ناشر روزنامه مرد امروز) شرکت کرده و سرگرم ایراد نطق برای حاضران بود که هدف گلوله قرارگرفت. در آن مراسم بسیاری از ملیّون حضور داشتند. گلوله به شکم فاطمی اصابت کرده و اورا سخت مجروح ساخته بود.
abd-e-khodaee.jpg
عبد خدایی در سال 1335

ضارب، مهدی عبدخدایی دستگیر شد ولی به دلیل نوجوانی [صغر سن] به زندان کوتاه مدت محکوم و آزاد شد. ترور حسین علاء در مسجد در سال 1334 که به نتیجه نرسید و تنها زخمی شد باعث دستگیری رئیس و شماری از اعضای جمعیت فدائیان اسلام شد که پس از محاکمه اعدام شدند. ماموران در جستجوی عبد خدایی بودند تااینکه در شهریور 1335 اورا در خانه ای در خیابان رودکی تهران (سلسبیل) یافتند و دستگیرکردند.
    حسین فاطمی آخرین وزیر امور خارجه دولت دکتر مصدق پس از براندازی 28 امرداد فرار کرده و مخفی شده بود که چندماه بعد دستگیر و اعدام شد. وی بود که پس از فرار شاه بر در کاخ سلطنتی قفل زده بود و به سفارتخانه های ایران دستور اکید داده بود که با شاه تماس نگیرند زیراکه او فرارکرده و فرار شاه معنایی جز کناره گیری از مقام ندارد.
fatami-hosein-assasination.jpg
فاطمی در حال سخنرانی برمزار محمد مسعود، چند ثانیه قبل از شلیک گلوله - در سمت چپ عکس ابوالحسن کمالی خواهرزاده محمد مسعود و خبرنگار وقت خبرگزاری پارس دیده می شود که بعدا مدیر عامل این خبرگزاری ملی شد
ساناز  صمدی , sanaz_samadi
ساناز صمدی - 10:24 1388/11/26
60
مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 14 فوریه
ایران
لشكركشی چین به فرارود و شكست از لشكریان ایران
14فوریه سال 102 میلادی (طبق محاسبات کرونیکل نگاران؛ چهاردهم فوریه و امسال، مصادف با 26 بهمن ماه) «وادی» امپراتور وقت چین با استفاده از فرصت درگیری ایران با رومیان در غرب، یك سپاه چهل هزار نفری از نیروهای خود را روانه منطقه فرارود كرد. این حمله در ناحیه فرغانه و در نیمه راه خجند به سمرقند، بدون نیاز به اعزام افراد پادگانهای تپورستان (مازندران)، آثرپاتیگان (آذربایجان)، توسط نیروهای محلی پارت (خراسان)، آریانا (هرات و غرب افغانستان امروز) و كهستان در هم شكسته شد و بسیاری از چینیان به اسارت درآمدند. اسیران چینی هدف حمله نظامی را به دست آوردن اسپان (چون حرف پ در الفبای عربی وجود ندارد به تدریج اسپ «اسب» نوشته شده است) دره فرغانه كه بزرگتر از اسپان چین، نیرومند و پرطاقتند بیان كرده بودند.
     قضیه به مهستان (سنای ایران) در تیسفون گزارش شد و قرار شد كه اگر رئیس کشور چین پوزش بخواهد، اسیران چینی آزاد و سه هزار اسپ و عمدتا مادیان (اسپ ماده) نیز به خاقان فروخته شود كه خاقان پذیرفت و به جای پول نقد، بابت بهای اسبان به ایران ابریشم تحویل داد.
     ــــــــــــــــــــ
     * آثرپاتیگان از نام آثرپاتی (آذربد) شهربان و موبد (روحانی زرتشتی) این خطه گرفته شده كه هنگام حمله اسكندر به ایران در راس امور ایالت بود.
آغاز دوران اعدام مقامات نظام سلطنتی ـ نصیری ، رحیمی ، خسروداد و ناجی پشت بام مدرسه علوی تیرباران شدند - اسامی وزیران نخستین کابینه
21404kh.jpg
شیخ صادق خلخالی
نیمه شب 25 بهمن 1357 (14 فوریه 1979)، سه روز پس از پیروزی انقلاب و یك روز بعد از تشكیل كابینه دولت موقت (کابینه مهدی بازرگان)، نخستین دسته افسران و مقامهای نظام سلطنتی تیرباران شدند. ارتشبد نعمت الله نصیری رئیس پیشین ساواك، سپهبد مهدی رحیمی رئیس شهربانی كل و فرماندار نظامی سابق پایتخت، سرلشكر رضا ناجی فرماندار نظامی سابق اصفهان و سرلشكر منوچهر خسروداد فرمانده سابق هوانیروز نخستین دسته اعدامی ها بودند كه محاكمه آنان همان روز در محل دبیرستان شماره 2 علوی در دادگاه انقلاب انجام و مفسد فی الارض شناخته شده و نیمه شب در پشت بام همان مدرسه تیرباران شده بودند و این، در حالی بود كه محاكمه 22 تن دیگر در همان محل ادامه داشت. شیخ صادق خلخالی قاضی دادگاه انقلاب بود و احكام اعدام پس از تایید آیةالله خمینی به اجرا درآمد.
    
yazdee-dr.jpg
ابراهیم یزدی معاون نخست وزیر در امور انقلاب

اعضای كابینه مهدی بازرگان به این شرح اعلام شده بودند: ابراهیم یزدی معاون نخست وزیر در امور انقلاب (که برخی
    از روزنامه های تهران نوشته بودند در سال 1960 با مدرک داروسازی به آمریکا رفته تبعه نچرالایزد آمریکا و قبلا مقیم شهر هوستون بود)، احمد صدر حاج سیدجوادی (زمانی دادستان تهران در نظام سلطنتی) وزیر كشور، داریوش فروهر (یک پان ایرانیست) وزیر كار و امور اجتماعی، كریم سنجابی (رئیس وقت جبهه ملی) وزیر امورخارجه، علی اكبر معین فر وزیر مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه، دكتر كاظم سامی کرمانی (چپگرا و از مجاهدان انقلاب) وزیر بهداری، مصطفی کتیرائی وزیر مسكن، یوسف طاهری قزوینی وزیر راه و ....
bazargan-interimcabinet1979.jpg
عکسی از بازرگان و تنی چند از اعضای کابینه موقت


    
nasiri.jpg
جسد ارتشبد نصیری در پزشکی قانونی، پس از تیرباران


    
rahimi.jpg
جسد سپهبد رحیمی در سالن پزشکی قانونی تهران

کلوب دات کام
کلیه محتوای این سایت توسط کاربران درج شده است و کلوب دات کام هیچ مسئولیتی نسبت به آن ها ندارد.