امین شعبانی درباره وعده‌های رئیس جمهور برای ایجاد 2.5 میلیون شغل در سال جاری گفت: رسیدن به چنین آماری واقعیت ندارد؛ در مناطق محروم این نیت را دارند که کار کنند، ولی بانک‌ها و سازمان‌ها همراهی نمی‌کنند. به گزارش سرویس اجتماعی آژانس خبری موکریان، نماینده سنندج در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه سهمیه کردستان در وعده‌های ایجاد اشتغال در سال 89، برابر 28 هزار شغل و در سال 90 برابر 56 هزار شغل بوده، گفت: ایجاد ‌این میزان اشتغال پیشکش، به جای این، دو هزار شغل ثابت تحویل بنده بدهند، کارخانه سایپا، سیمان و یا لاستیک را اگر تحویل دهند تا آخر عمر برای این دولت دعای خیر می‌کنیم. این عضو کمیسیون عمران در ادامه افزود:‌ پروژه‌هایی در سفر رهبر انقلاب تصویب شد که در حال اجراست، ولی متأسفانه از لحاظ ایجاد زیرساخت‌ها و صنایع بزرگ که وظیفه دولت است، کاری انجام نشده و این گله ما از دولت است. شعبانی با بیان اینکه آمار بیکاری در استان کردستان بالاست، گفت:‌ مسئولان بانک صنعت و معدن درباره استان مازندران گفته‌اند که کارخانه فولاد توجیه اقتصادی دارد، ولی برای کردستان گفته‌اند توجیه ندارد. با وجود اینکه 60 درصد فولاد ایران از کردستان، وارد عراق و ترکیه می‌شود، مبنای این ارزیابی‌ها مشخص نیست. رهبر انقلاب تأکید دارند که واردات کاسته شده و بر میزان صادرات افزوده شود، اما در کردستان کم‌کاری می‌کنند. با تنگ‌نظری و تبعیض اجازه نمی‌دهند سرمایه‌گذاری در کردستان شکل بگیرد و اعتبارات سفرهای استانی، هنوز هزینه نشده است. وی در ادامه خاطرنشان کرد: آمار بیکاری در کردستان بر پایه آمار رسمی، 16 درصد بوده ولی میزان واقعی آن بالای 30 درصد است؛ کارهای بسیاری در استان انجام شده از جمله اینکه به تمام نقاط، گاز رسانی کرده‌اند. کردستان سال‌ها درگیر جنگ بوده و زیرساختی در استان وجود ندارد اما ‌دولت همچنان چاره‌ای برای ایجاد زیرساخت‌های استان نیندیشیده است. او گفت: اعتبارات ملی باید عادلانه توزیع شود؛ در برخی استان‌ها اتوبان‌های عریض و طویل می‌سازند ولی جاده‌های استان کردستان همان جاده‌های زمان جنگ است و این جای گلایه دارد باید در استان‌های مرزی امکاناتی فراهم شود تا با کشورهای همسایه رقابت داشته باشیم و بتوانم بازار آنها را در دست بگیریم.

نمونه آب آشامیدنی

خوزستان خونگرم، خوزستان ثروتمند

خوزستانی که یک کشور را می چرخاند، خوزستانی که جنگ زده است

اگر روزی قلب این منطقه نتپد كشور ایران فلج خواهد شد

مردم این استان بر روی دریای نفت زندگی می كنند و خودشان اینچنین از نبود بهداشت و آب آشامیدنی و دیگر امكانات ابتدایی زندگی محروم هستند

تصاویر زیر سطح زندگی مردم در نواحی اهواز، مركز استان خوزستان را نشان میدهد :

روستای محروم دحیمیه بستان

روستای محروم دغاغله اهواز

روستای محروم حموله

گاومیش آباد

بسم اللهـ

یارانه‌ای به نام كودكان؛به كام پدران معتاد

 

 كودك 2 ساله‌اش را با 3 روسری رنگ و رو رفته به كمر بسته و حوالی میدان پاسداران گشت می‌زد....
بلند اما با صدای لاجون می‌گوید: خانما یه كمك می‌كنید واسه بچم شیر خشك بخرم؟ خانما شیر خشك بچم تموم شده....
رهگذرها اول نگاهی به سر و روی زن جوان می‌اندازند، بعد از آن هم یكی در میان دو، سه صد تومانی یا پنجاه تومانی كف دستش می‌گذارند....
بی‌ سرو صدا پول‌ها را كف دست مرتب می‌كند و به جیب مانتو هل می‌دهد.
آرام و با مكث كنارش می‌ایستم، دستش را می‌فشارم و می‌گویم كه خبرنگار هستم.... دستش را پس می‌كشد و از آبروی نداشته و داشته‌اش حرف می‌زند. می‌گوید: 2، سه چهار راه آنطرف خانه‌ی صاحب كارش بوده و اگر صاحب كارش بفهمد كه همین حوالی از مردم پول تقاضا می‌كند، از كار بیكارش می‌كند.
پول‌های مچاله شده را باز می‌كند و تا نزدیك‌های داروخانه، آرام آرام قدم برمی‌دارد؛ ارزانترین نوع شیر خشك را با قیمت 4300 تومان می‌خرد از فروشنده درخواست می‌كند كه یك تخفیفی هم بدهد اما «قیمت‌ها مقطوع است» بر روی شیر خشك هم صدق می‌كند!
زهرا مادر كودك 2 ساله می‌گوید: اگر عصرها بیشتر از امروز پول در بیارم پوشك هم برای نرگس می‌خرم؛ وقت كهنه شوری ندارم، خیلی هنر كنم كهنه‌های مادر صاحب كارم و بسابم و زمین شویی كنم!....
از داروخانه بیرون می‌آید و به سمت مینی‌بوس‌های شریعتی راه می‌رود، نگران همراه شدنش با یك خبرنگار است... اما با مكث می‌گوید:اعتیاد شوهرم 6 سالی می‌شود كه دیگر تابلو شده... همسایه و فامیل به صد نسلش لعنت می‌فرستن... این آخری‌ها هم كه دائم از طرح جدیدی صحبت می‌شود دست و دلمون و لرزونده....
حالا دیگه اعتماد زن جلب شده و لبخند زنان می‌گوید:شوهرم به اسم سرپرست خانوار از پول یارانه‌ها استفاده می‌كند و پول را برای خرج موادش دود می‌كند....
قبلاً كه سهمی از جیب مباركش نداشتیم حالا هم زبونش دراز شده و هم خیالش راحت، كه دو ماه یكبار پولی براش از آسمان حواله می‌شود....
چاره‌ای جز تنها گذاشتن زن جوان و دل پردردش نبود... كمی پایین‌تر... جایی كه می‌گویند 4 راه مولوی، روبروی ویترین یك مغازه شیرینی فروشی مردی كه ظاهر كثیف و نامرتب دارد ایستاده... انگشت اشاره‌اش روی یك نوع از شیرینی‌های پشت ویترین مانده و كاملاً قوز كرده،كنارش می‌روم... مرد معتاد به همان حالت چرت می‌زند ،از خماری بی‌حركت ایستاده .. یا شكمش گرسنه بوده و یا به كودك خردسالش فكر می‌كند كه شاید با دیدن این نوع شیرینی ذوق‌زده شود...اما مرد معتاد با طعنه عابران پیاده‌ و صدای حركت خودروها هم بیدار نمی‌شود!
به گزارش خبرنگار ایلنا این تصاویر، نمونه عینی از یك مشكل نوپا در كشور است؛ طرح هدفمندی یارانه‌ها آغاز شده و اكثر سرپرستان خانوار برای دریافت یارانه ثبت نام كرده‌اند، اما آیا تمام این افراد صلاحیت دریافت یارانه‌ را دارند؟ پدران معتادی كه به نام فرزند و همسرانشان اما به كام اعتیاد خود و یا سایر منافع خودشان این پول را دریافت می‌كنند.
طه طاهری قائم دبیر كل ستاد مبارزه با مواد مخدر در مورد ساز و كار واریز یارانه به افراد معتاد سرپرست خانوار می‌گوید مذاكرات مربوط به این موضوع در كمیته‌های تخصصی آغاز شده است. اما نتایج آن هنوز نهایی نبوده و مشخص نیست كه افراد معتاد سرپرست خانوار صلاحیت دریافت یارانه‌های واریزی را دارند یا نه.
او ادامه می‌دهد اگر چه در حال تكمیل پرونده‌های این افراد هستیم اما به هر حال این امكان وجود دارد كه خانواده‌های این اشخاص تحت فشار باشند.
اگر چه مسئولان مربوطه در مواردی نسبت به این موضوع حساس شده‌اند اما انجمن‌های حمایتی و فعالان حقوق كودك پس از واریز اولین مرحله پس از واریز اولین مرحله از یارانه‌ها و به دنبال واریز مرحله دوم از این مبلغ كه تا پایان سال صورت می‌گیرد، در این زمینه نگران بوده و با موارد زیادی از سرگردانی كودكان و زنان كه همسرانشان به مواد مخدر اعتیاد دارند، روبه‌رو شده‌اند.
فاطمه قاسم‌زاده عضو كمیته هماهنگی شبكه یاری كودكان كار ایران در این ارتباط به خبرنگار ایلنا تاكید می‌كند: تعداد زیادی از كودكان ایرانی كه به طور جسته و گریخته به دلیل فقر خانواده كار می‌كنند پس از اجرای طرح هدفمندی یارانه‌ها با مسائلی روبه‌رو بوده‌اند.
او ادامه می‌دهد: پدری كه معتاد است و خانواده را به سختی اداره می‌كند، در عین حال كودك و همسرش را نیز مجبور به كار كرده است، با استفاده از پول هدفمندی یارانه‌ها كه در برابر اعتیاد سرسام‌آورش پول ناچیزی بوده، به خانواده فشار بیشتری اعمال می‌كند.
این فعال حقوق كودك تصریح می‌كند: كودك این فرد معتاد هزینه اعتیاد پدر یا مادرش را با كار روزانه و شبانه در می‌آورد و در عین حال هیچ سهمی از پول یارانه‌ها ندارد؛ در واقع فشار وارد آمده بر این قبیل كودكان مضاعف می‌شود.
قاسم‌زاده خواستار بررسی صلاحیت افراد سرپرست خانوار برای دریافت یارانه‌ها شده و ادامه می‌دهد: خانواده‌هایی كه به انجمن‌ها مراجعه كرده و از این مسئله ابراز نگرانی دارند این درحالی است كه تقاضای ما از دولت مردان و مجریان قانون هدفمندی یارانه‌ها این است كه با مراجعه به انجمن‌های مردم نهاد و فعال در زمینه كودكان نسبت به صلاحیت پدر یا مادر آنها برای دریافت یارانه‌ها اطلاعات كسب كنند ضمن آنكه پرونده كامل این كودكان در انجمن‌ها موجود است.
مژده حسینی مددكار خانه كودك ناصرخسرو، وابسطه به انجمن حمایت از حقوق كودكان نیز در تایید این مشكل به خبرنگار ایلنا یادآور می‌شود: پس از واریز پول یارانه‌ها به حساب سرپرستان خانوار، كودكان زیادی با مراجعه به خانه كودك نسبت به سوءاستفاده پدر یا مادر خود از این پول ابراز ناراحتی و اعتراض كردند.
او ادامه می‌دهد: كودكانی هستند كه هیچ سهمی از این پول نمی‌برند و پدر و مادرشان از این پول به نفع منافع خودشان استفاده می‌كنند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، اگر چه این روزها كارشناسان و مسئولان نسبت به ضرورت اجرای قانون هدفمندی یارانه‌ها اطلاع‌رسانی گسترده‌ای داشته‌اند اما تبعات اجرای این طرح بر روی اقشار آسیب‌پذیر جامعه جای بررسی و كار كارشناسی گسترده دارد؛ تا زمانی كه معضلات این كودكان و همسرانشان تشدید نشده و به بیان دیگر كارد به استخوانشان نرسیده برایشان تدبیری شود.
كودك كاری كه سر چهارراه‌ها و پشت چراغ قرمز بیسكوئیت می‌فروشد، هنوز بعد از 3 سال كار نتوانسته یك كتانی سفید بخرد،پدرش هم آخرین بار قول داده كه تا شب عید كفش كتانی برایش تهیه كند، اما خودش هم می‌داند كه پدرش وعده سر خرمن می‌دهد؛ یك بار هم از رادیوی یكی از ماشین‌ها نام طرحی به گوشش خورده كه قرار است پولی به حساب افرادی ریخته شود... شانه‌هایش را بالا می‌اندازد و می‌گوید: ما كجا و پول كجا...

 

نکاتی بسیار قابل تامل درباره فقر
 

فقر اینه که ۲ تا النگو توی دستت باشه و ۲ تا دندون خراب توی دهنت؛

فقر اینه که روژ لبت زودتر از نخ دندونت تموم بشه؛

فقر اینه که فاصله لباس خریدن هات از فاصله مسواک خریدن هات کمتر باشه؛

فقر اینه که توی خیابون آشغال بریزی و از تمیزی خیابونهای اروپا تعریف کنی؛

فقر اینه که به زنت بگی کار نکن و تنها دلیلت این باشه که ما احتیاج مالی نداریم؛

فقر اینه که شامی که امشب جلوی مهمونت میذاری از شام دیشب و فردا شب افراد خانواده ات بهتر باشه؛

فقر اینه که بچه ات تا حالا یک هتل ۵ ستاره رو تجربه نکرده باشه و تو فکر می کنی که حتی دور و بر خط فقر هم نیستی؛

فقر اینه که ماجرای عروس فخری خانوم و زن صیغه ای پسر وسطیش رو از حفظ باشی اما ماجرای مبارزات بابک خرمدین رو ندونی؛

فقر اینه که از بابک و افشین و سیاوش و مولوی و رودکی و خیام چیزی جز اسم ندونی اما ماجراهای آنجلینا جولی و براد پیت و سیر تحولی بریتنی اسپرز رو پیگیری کنی؛

فقر اینه که سفرهای خارج از کشورت خلاصه بشه به رفتن به خونه فک و فامیلهای ساکن در اونور آب؛

فقر اینه که وقتی با زنت می ری بیرون مدام بهش گوشزد کنی که موها و گردنشو بپوشونه، اما وقتی تنها میری بیرون جلو پای زن یکی دیگه ترمز بزنی و بهش نظر داشته باشی؛

فقر اینه که وقتی کسی ازت میپرسه در ۳ ماه اخیر چند تا کتاب خوندی برای پاسخ دادن نیازی به شمارش نداشته باشی؛

فقر اینه که ۶ بار مکه رفته باشی و هنوز ونیز و برج ایفل رو ندیده باشی؛

فقر اینه که کلی پول بدی و یک عینک دیور تقلبی بخری اما فلان کتاب معروف رو نمی خری تا فایل پی دی اف ش رو مجانی گیر بیاری؛

فقر اینه که حاجی بازاری باشی و پولت از پارو بالا بره اما کفشهات واکس نداشته باشه و بوی عرق زیر بغلت حجره ات رو برداشته باشه؛

فقر اینه که ۱۵ میلیون پول مبلمان بدی اما غیر از ترکیه و دوبی هیچ کشور خارجی رو ندیده باشی؛

فقر اینه که ماشین ۴۰ میلیون تومانی سوار بشی و خودت رو ملزم به رعایت قوانین رانندگی ندونی؛

فقر اینه که بری تو خیابون و شعار بدی که دموکراسی می خوای، تو خونه بچه ات جرات نکنه از ترست بهت بگه که بر حسب اتفاق قاب عکس مورد علاقه ات رو شکسته؛

فقر اینه که ورزش نکنی و به جاش برای تناسب اندام از غذا نخوردن و جراحی زیبایی و دارو کمک بگیری؛

فقر اینه که تولستوی و داستایوفسکی و احمد کسروی برات چیزی بیش از یک اسم نباشند اما تلویزیون خونه ات صبح تا شب روشن باشه؛

فقر اینه که وقتی ازت بپرسن سرگرمی و علاقه مندیهای تو چی هستند بعد از یک مکث طولانی بگی موزیک و تلویزیون؛

فقر اینه که در اوقات فراغتت به جای سوزاندن چربی های بدنت بنزین بسوزانی؛

فقر اینه که کتابخانه خونه ات کوچکتر از یخچالت(یخچال هایت) باشه؛

فقر اینه که دم دکه روزنامه فروشی بایستی و همونطور سر پا صفحه اول همه روزنامه ها رو بخونی و بعد یک نخ سیگار بخری و راهتو بگیری و بری؛

فقر اینه که با کامپیوتر کاری جز ایمیل چک کردن و چت کردن و موزیک گوش دادن نداشته باشی؛

و بقولی؛ فقـــر بزرگترین آلاینده است، آلاینده ای که تنها با دریافت حقوق ناچیز آخر هر ماه آلودگی و اثرات مخرب آن از بین نمی رود !

فقر از نگاه دکتر شریعتی

اسلام بر خلاف مذاهب دیگری که توجیه کننده ی فقر را مناسبات زندگی اجتماعی میدانند، بزرگترین آموزش یافته ی مکتبش ابوذر میگوید: "وقتی فقر وارد خانه ای میشود، دین از درب دیگر خارج میشود" و یا پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) که بنیانگذار مکتبی است که همه ما مسلمانان به آن اعتقاد راسخ داریم چه شیوا و ساده بیان فرموده است: "من لا معاش له لا معاد له" کسی که زندگی مادی ندارد زندگی معنوی هم نخواهد داشت. چون؛ شکم خالی هیچ ندارد، جامعه ای که دچار کمبود اقتصادی و مادی است مسلماً کمبود های معنوی بسیاری خواهد داشت و آنچه را که در جامعه های فقیر، آنرا اخلاق و مذهب می نامند، متاسفانه معنویت در آن جایی ندارد.

میخواهم بگویم؛ فقر همه جا سر میكشد ...

فقر ، گرسنگی نیست، عریانی هم نیست ...

فقر ، حتی گاهی زیر شمش های طلا خود را پنهان میكند ...

فقر ، چیزی را "نداشتن" است ؛ ولی آن چیز پول نیست ؛ طلا و غذا هم نیست ...

فقر ، ذهن ها را مبتلا میكند ...

فقر ، اعجوبه ایست که بشكه های نفت در عربستان را تا ته سر میكشد ...

فقر ، همان گرد و خاكی است كه بر كتابهای فروش نرفته ی یك كتابفروشی می نشیند ...

فقر ، تیغه های برنده ماشین بازیافت است كه روزنامه های برگشتی را خرد میكند ...

فقر ، كتیبه ی سه هزار ساله ای است كه روی آن یادگاری نوشته اند ...

فقر ، پوست موزی است كه از پنجره یك اتومبیل به خیابان انداخته میشود ...

فقر ، همه جا سر میكشد ...

فقر ، شب را "بی غذا" سر كردن نیست ...

فقر ، روز را "بی اندیشه" سر كردن است ...

بررسی وضعیت فقر در مهاباد و کردستان

 

.امروزه در جوامع بشری مسائل اقتصادی مهمترین رکن و اساس هر ملت و کشور می باشد. البته متاسفانه در کشور ایران دین و مذهب را مهمترین مساله اساسی کشور به حساب می آورند که البته این هم دلایل خودش را دارد بهر حال حرف زدن در مورد این موارد مشابه است با حرف زدن در مورد مسائل سیاسی . بهر حال دوست نداریم زیاد موضوع را به سیاست بکشانیم. به نظر خودم شاید رفاه و امنیت و پول تاثیر صد درصد مستقیم  در پیشرفت دین نداشته باشد اما مسلما بی پولی٬ فقیری٬ تنگ دستی٬ نداری تاثیر مستقیم روی بی دینی و فساد خواهد داشت. مثلا هرکس شهر خودش را در نظر بگیرد در مناطق با وضعیت اقتصادی بهتر فساد ( از جمله فساد اخلاقی٬ دزدی٬ آدم ربایی ٬قاچاق٬ اعتیاد) به مراتب کمتر از مناطق فقیرنشین است . البته این نظر شخصی بنده است وهرکس نظر خودش را دارد ونظرش محترم.

در تازه ترین آماری که توسط دولت اعلام شد 40% جمعیت ایران زیر خط فقر هستند البته قطعا آمار واقعی از میزان گفته شده بالاتر است شاید نزدیک به 50% یا شاید هم بیشتر.

در شهر مهاباد وضعیت اقتصادی مردم چندان خوب نیست ضریب جینی یا همان فاصله طبقاتی در سطح شهر بیداد می کند با آمدن به خیابان این وضعیت را می توان دریافت . شاید 10% مهاباد در وضعیت اقتصادی بسیار خوبی باشند و چیزی حدود 40% سطح متوسط دارند و لی نزدیک به 50% یا بیشتر روی خط فقر یا زیر این خط هستند البته این آمار تقریبا در سایر شهرهای کردستان صدق میکند البته مسلما در سایر شهرهاوضعیت حادتر می باشد.

شهرستان مهاباد شهر از لحاظ وسعت و جمعیت شهری شهر متوسطی میباشد یعنی نه زیاد کوچک است و نه کلانشهر و جمعیت حدود 250000 نفر دارد ولی متاسفانه تعداد کارخانه هایی که در شهرستان فعال هستند به عدد دو رقمی  نمیرسد. واین فاجعه است و به همین دلیل اکثر مردم به شغل های کاذب خصوصا قاچاق روی می آورند که آن هم مشکلات خاص خود را پیدا کرده که در چند روز آینده متن ویژه ای تحت عنوان بررسی وضعیت قاچاق در شهر مهاباد و کردستان را اضافه میکنم .چند روز پیش به شهرداری مهاباد رفتم ووقتی بیرون آمدم یک پسر بچه ی را دیدم که یک ترازوی دستی به دست گرفته بود و آمد جلو گفت کاکه کاکه وزن وزن. دلم براش خیلی سوخت گفتم نفری چنده ؟ گفت نفری 100 تومان و بعد خودم را وزن کردم خواستم بهش پول بیشتری بدهم ولی پشیمان شدم گفتم مبادا دلش به حال خودش بسوزه و غرورش بشکنه گفتم چند سالته گفت 11 سال پنجم ابتدایی هستم پدرم از کار افتاده است. بعد گفتم چه منبع درامدی دارید؟ گفتم مادرم کار خونه مردم را میکند و منم این کار ٬بعد گفت یک خواهر کلاس اول ابتدایی هم دارم بعد ازش پرسیدم روزی چند پیدا میکنی؟ گفت بستگی به روز داره ولی معمولا روزی 4-3 تومان ٬ ازش پرسیدم پول را چکار میکنی گفت هزار تومان را در داخل قلک می اندازم  وبقیه اش را میدهم به پدرم بعد یک آه کشید و گفت کارت نیه کاکه ؟ گفتم بسلامت فقط یادت نره خوب درس بخونی  وبعد بسوی دیگر مردم میرفت ودنبالشون میدوید کاکه کاکه  وزن وزن نفری 100 تومان .

بهر حال از این جور نوجوانان را بسیار میبینیم منتهی در انواع شغل ها مثل واکس زدن ٬وزن کردن٬ شیشه ماشین تمیز کردن٬ شاگردی کردن با پول کم خلاصه این از معضلات بسیار ریشه ای شهر و کل کشور است که باید چاره ای به حال این فقر زیاد اندیشید. هیچ انسان معتادی ٬هیچ انسان مجرمی و هیچ انسانی مفسدی ٬  معتاد ومجرم وفاسد به دنیا نمی آید بلکه این محیط است که او را اینگونه بار می آورد و شرایط را برایش مهیا میسازد. بهرحال امیدوارم همه و همه به فکر ایجاد اشتغال باشیم تا بیش از این ضربه نخوریم ضربه خوردن ما نه تنها ازجانب اقتصاد نیست بلکه به دنبال آن ضربات فرهنگی و اجتماعی و سیاسی خواهیم داد و عواقب آن خود را در سطح جامعه نشان خواهد داد و از عواقب آن به عقب ماندگی از همه لحاظ و ایجاد فساد است.

سلام.

به نظر من بیشتر  مواردی که توسط دوستان عنوان شد رو میشه تو آیتم فقر پولی (مادی)  جای داد کما اینکه ما فقر فرهنگی ،فقر سیاسی،فقر دانش و فلسفه  و کمبود های بسیاری دیگر رو هم داریم که به واقع فقر مادی میتونه تنها نتیجه هر کدام از موارد فوق باشه و جالب اینکه ما میتونیم در اوج غنای مادی از نظری بسیار فقیر باشیم.که من میخوام از این کانال بحث عدالت رو که اینجا مطرح کردین به بحث وارد کنم  در واقع اگر که عدالت رو برابری انسانها از نظر دستیابی به امکانات مادی تعریف کنیم  تو جامعه ای با غنای فرهنگی و به تاکید با غنای فلسفی بالا شاید بتونیم که بحث برابری مادی رو مطرح کنیم .ساده بگم به قول یکی از دوستان روش مبارزه با تاریکی شمشیر کشیدن رو  تاریکی نیست بلکه باید آتش روشن کنیم  .

فقر اونجاست که پدری پول نداره برای بچه هاش نون بخره و به همین خاطر رو نداره شب برگرده خونه و توی پارک می خوابه.

فقر اونجاست که دخترک از شرم مانتوی پاره اش لج میگیره و میگه که دیگه نمیرم مدرسه.

فقر اونجاست که پدری بخاطر اینکه نمی تونه جهیزیه دخترش رو جور کنه، دست به خودکشی می زنه.

فقر اونجاست که …