خب من خودم اولین انتقاد رو از بهرام رادان مطرح می کنم.
رادان بازی در فیلم های درجه الف رو از فیلم «گاوخونی» ساخته آقای افخمی شروع کرد. مهمترین دلیل این انتخاب این بود که به نظر آقای افخمی صدای رادان بهترین صدای مردانه در سینمای ماست. بعد از اون رادان همکاری خودش رو رسما با علیرضا باذل شروع کرد. مهمترین انتقادی که خود من به ایشون دارم، از همین جا شروع میشه. همکاری با باذل اگرچه موجب پیشرفت فوق العاده رادان شد، اما او را بیش از حد محتاط کرد. من فکر می کنم رادان به ویژه با تصویری که مایله از خودش نشون بده، از هر تجربهء جدید دوری می کنه. وقتی می گه باید در فیلم های از حاتمی کیا یا میرباقری بازی کنه، نشون میده بیش از حد داره درگیر نامها میشه. من فکر می کنم به زودی باید جسارت بازی در فیلم های فیلمسازان نوگراتری رو از خودش بروز بده. افرادی مثل پرویز شهبازی. یا تجربهء خواب گونهء دیگری از افخمی. و همین طور فراموش کردن امثال مسعود کیمیایی. به نظر من رادان با این روندی که در پیش گرفته، از تجربه های نو دور میشه.
اشکالات دیگه ای هم به نوع بازی و شخصیت هایی که بازی می کنه دارم که بعدا حتما خواهم گفت.

khob chera enteghad nakardi pas solmaz joooon>????

من هم با نظر سارا جون موافقم