Mən
niyə baxıram o yollara, sən ki o yollardan dönən deyilsən. Mən niyə
ağlayıram sənin
üzündən, sən ki göz yaşımı silən deyilsən

باغیشلادیم

گئت خوش اول

نیمه شب آواره و بی حس وحال

درسرم سودای جامی بی زوال

پرسه ای آغاز كردیم درخیال

دل به یاد آوردایام وصال

از جدایی یك دوسالی  میگذشت

یك دوسال از عمر رفت و برنگشت

دل به یاد آورد اول بار را

 خاطرات اولین دیدار را

آن نظربازی آن اسرار را

آن دوچشم مست آهوواررا

همچون رازی مبهم و سربسته بود

چومن ازتكرار،اوهم خسته بود

آمدوهم آشیان شد با من ،او

همنشین و هم زبان شد بامن،او

خسته جان بودم كه جان شد بامن او

ناتوان بودو توان شد با من او

دامنش شدخوابگاه خستگی

اینچنین آغازشد دلبستگی

وای از ان شب زنده داری تا سحر

وای از ان عمری كه با او شد به سر

مست اوبودم زدنیای بی خبر

 دم به دم این عشق می شد بیشتر

آمدودرخلوتم دمسازشد

گفتگوها بین ما اغاز شد

گفتمش، در عشق پابرجاست دل

گرگشایی چشم دل، زیباست دل

گرتو زورق واشوی دریاست

بی تو شام بی فرداست دل

دل زعشق روی تو حیران شده

درپی عشق توسرگردان شده

گفت؛دل درعشق وفادارم بدان

من تورابس دوست می دارم بدان

شوق وصلت ره به سردارم بدان

چون تویی مخمور،خمارم بدان

با تو شادی می شود غمهای من

 با تو زیبا میشود فردای من

گفتمش؛ عشقت به دل افزون شده

دل زجادوی رخت افسون شده

جزتو هریادی به دل مدفون شده

عالم اززیبایت مجنون شده.

برلبم بگذاشت لب یعنی خموش

طعم بوسه ازسرم برد عقل وهوش

درسرم جزعشق او سودا نبود

بهردل  جزاو دراین دل جانبود

دیده جزبرروی او بینا نبود

همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی اوشهره افاق بود

درنجایت درنكویی پاك بود

روزگار، اماباماوفا نداشت

طاقت خوشبختی ما رانداشت

پیش پای عشق ماسنگی گذاشت

بی گمان از مرگ ما پروانداشت

آخراین قصه هجران بودوبس

حسرت و رنج فراوان بودوبس

یارماراازجدایی غم نبود

درغمش،مجنون عاشق كم نبود

برسرپیمان خودمحكم نبود

سهم من ازعشق، جزماتم نبود

 با من دیوانه پیمان ساده بست

ساده هم آن عهدوپیمان راشكست

بی خبر خبرپیمان یاری را گست

این خبر ناگاه پشتم را شكست

آن كبوتر آخرازبندرست

رفت وبادلداردیگر عهد بست

با كه گویم او كه همخون من است

خصم جان و تشنه خون من است

بخت بدبین وصل اوقسمت نشد

این گدا مشمول آن رحمت نشد

آن طلا حاصل به این قیمت نشد

عاشقان راخوش دلی تقدیرنیست

باچنین تقدیر بد،تدبیر نیست

ازغمش بادودودم همدم شدم

باده نوش غصه اومن شدم

مست ومخمور وخراب از غم شدم

ذره ذره آب گشتم،كم شدم

آخرش آتش زددل دیوانه را

سوختی پروا،پرپروانه را

عشق من ازمن گذشتی،خوش گذر

بعدازاین حتی تواسمم را نبر

خاطراتم را تو بیرون كن زسر

دیشب ازكف رفت فردا رانگر

آخر این یك بارازمن بشنو پند

برمن وبرروزگارم دل مبند

عاشقی رادیرفهمیدی چه سود

عشق دیرین گسسته تاروپود

گرچه آب رفته بازآید به رود

ماهی بیچاره، اما مرده به رود

بعدازاین هم اشیانه ات هركس است

باش با او، یادتو،مارابس است

منی اینجیدن بیر کیمسه نی اؤزوم سون درجه ده اینجیدرم

او قدر کی سون نفسی چاتسین.

اوندان بئله قالیب حالیما