userinfo close

  ,

منوچهر آتشی


attashi

تاسیس: 17 آذر 1385  پروفایل کلوب
مدیر کلوب: مرتضا - معاونان
 

لیست بحث ها

  عناوین بحث ها ارسال کننده پاسخها بازدید بروز رسانی اولویت
13
149
90/4/13 (12:59)
2
25
89/11/3 (14:37)
3
56
88/12/3 (21:54)
5
119
88/7/16 (23:30)
2
14
88/5/10 (21:03)
8
38
88/2/6 (22:52)
0
20
88/2/1 (16:23)
6
29
87/10/5 (23:18)
1
7
87/7/28 (10:29)
7
72
87/4/1 (00:41)
3
15
86/11/7 (12:12)
0
9
86/10/21 (13:53)
0
12
86/10/1 (12:49)
2
18
86/9/30 (10:47)
0
6
86/9/27 (15:11)
3
20
86/9/24 (23:40)
0
6
86/9/10 (23:44)
1
6
86/9/2 (11:20)
1
15
86/7/28 (18:32)
0
3
86/7/18 (17:32)

عنوان بحث

مرتضا      , djkami
مرتضا - 21:31 1385/12/26

کدام شعر آتشی را زمزمه می کنید

کدام شعر آتشی را زمزمه می کنید
  • ارسال پاسخ

پاسخ ها

ترتیب پاسخ ها : از اولین پاسخ
حدیث م , hadismohandesi
حدیث م - 12:59 1390/04/13
13
من آمدم تا بگذرم چون قصه ای تلخ
در خاطر هیچ آدمیزاد نمانم
آناهیتا کامرانی , anahita_kamrani2
12

اندوهت را با من قسمت کن

شادیت را با خاک

و غرورت را با جوی نحیفی که میان سنگستان

مثل گنجشکی پر می زند و می گذرد

تو غمت را با من قسمت کن

علف سبز چشمانت با خاک

وفا اخلاقی , math_vafa
وفا اخلاقی - 13:05 1389/08/23
11

وقتی قرار شد تو نباشی

در کوچه باد را دشنام دادم

در باد بادبادک را

مرتضا      , djkami
مرتضا - 03:28 1388/06/26
10

بدرود یار! وعده دیدار, بعد مرگ

بوس و كنار و بزم بى اغیار, بعد مرگ

غمگین مشو, كه تازه چو گل مى كند تو را

بر گور ما سرشك تو اى یار, بعد مرگ

گفتم به وقت مرگ نهم سر به دامنت

نگذاشتى, گذاشتم این كار, بعد مرگ

گلبرگ نسترن نشود جز نصیب باد

گلگشت باغ و گلشن بى خار, بعد مرگ

بر گورها زنان سیه پوش دیده اى

گریان و سوگوار و وفادار, بعد مرگ ؟

در زندگى اگرچه تو را خوار كرده یار

از جان عزیزتر شوى اى خوار, بعد مرگ !

در حیرتى كه دشمن جان تو یار توست؟

بگذر, كه فاش مى شود اسرار, بعد مرگ !

پرسى چرا گلایه ندارم ز جور دوست؟

اى دوست! این مشاجره بگذار, بعد مرگ

مگذار گل به جاى قدم بر مزار من

روح مرا به خیره میازار, بعد مرگ

با صد هنر چرا نشدم كامیاب از او ؟

بگذار این حدیث دلازار بعد مرگ

« سرنا » خیال باز و مرنج از غرور او

بر پاى خود فتاده اش انگار, بعد مرگ !

مرتضا      , djkami
مرتضا - 23:55 1386/10/30
9

اسب سفید وحشی !

در بیشه زار چشمم جویای چیستی ؟

آنجا غبار نیست گلی است رسته در سراب

آنجا پلنگ نیست زنی خفته در سرشک

آنجا حصار نیست غمی بسته راه خواب....

 آرمین م , armin1361
آرمین م - 03:35 1386/10/30
8
این شعر استاد رو که سیامک گزامی نوشته بود ،همیشه منو تو خیال، بازی میده.

مگر چه تحفه دارد دنیا جز عشق

که بامدادان می آید و سحرگاهان بدرود میگوید

و تو هرگز ...


وریا   , veria1981
وریا - 19:40 1386/07/28
7
آنانكه بی هراسی،
                          بی عشوه تشنجی از وحشت
به آشتی نشستند 
                           - با مرگ
آنانكه مرگ را، خوابی دراز و بی رؤیا،
                                                 انگاشتند.
آنان،
با مرگ بر غنیمت هستی،
                                    بیعت كردند
آنان طبیب پیر اجل را
- پا رنج، 
            هدیه،
                     جان دادند.
آنان
از هول درد
از خوف سیل،
                   گردنه،
                            خیزاب
از وحشت تلاطم،
                        آنان
دركام كوسه، سنگر كردند.
آنان دلاوری را ستری
بر عورت سترونی از شور زندگی
بر عورت عقیمی از عشق
- كه بی شكوهتر آفاق زیستن را،
تنها رنگی 
               بهانه مایه ماندن می دارد
                                                  می دارند.
آنانگه مرگ را سپر درد می كنند
آنانكه مرگ را،
                         درمان زخم چركی یاس
آنانكه مرگ را رویایی...
من،
      خار خشكبوته نام آنان را
آتشگران همت،
                      هرگز نكرده ام
من،
      با تو
            ای كرانه پندارم
                                 ای منظر تماشا،
                                                       - ای سبز!
من با تو 
            تا كرانه پندار تو
ره در گریوه،
                    گردنه،
                             دره
در تنگنای واهمه،
                        خواهم سپرد.
من خوف مرگ را دم طاوس نر
من هول مرگ را
                      - با تو
چتر ظریف 
              از تاب آفتاب هاویه
                                      خواهم كرد.
من
     با تو غرور را سپری 
                              - در هجوم مرگ
با تو خیال را آلاچیقی در تابستان فراغت،
                                                       خواهم كرد.
با تو دلاوری را 
                   من باد پای تاختنی از هجوم خون
با تو تناوری را
                   - در چارباد درد
من،
      قایق رهایی
                       سوی جزیره های سلامت
و آرایش دوباره به پیكار درد
خواهم كرد.
از انحنای دور ...
                      آنك!
باران دیرآمده،
                   می بارد
و ساقه های نازك خود را
در شیب های سوخته می كارد.
آنك زمین،
              - ملول و مفكر
از خواب خشكسالی بر می خیزد
نبض هزار دانه پوسیده 
                               - از ترشك و پنیرك
آهنگ پر دوام روییدنی دوباره می انگیزد
آنك!
      باران!
با آنكه دیر آمده،
                      می بارد.
ای خاك بكر،
                - ای «خاصه» بهاره من!
باید كه گاو آهن را
از چوب های تازه بپردازیم
باید كه گاو ها را فربه كنیم
باید كه داس ها را 
                        صیقل دهیم
باید برای ساز چرخ «چهاب»ها
نت های تازه بنویسم
باید به بلبلان نخلستان
آهنگ های تازه بیاموزیم.
ما،
     زنده ایم!
                 - من،
                          تو ...
ای خاك خوب من!
                        ای تپه شقایق!
ما نیستیم آنان
- كه مرگ را رویایی
آنان كه مرگ را سپری
آنان كه مرگ را خوابی كردند ...

سیامک  , semorgh
سیامک - 12:35 1386/04/21
6

مگر چه تحفه دارد دنیا جز عشق

که بامدادان می آید و سحرگاهان بدرود میگوید

و تو هرگز ...

مرتضا      , djkami
مرتضا - 05:47 1386/02/28
5

کجای جهان بگذارمت

تا زیبا تر شود آنجا

........



پیام در تاریخ 86/2/27 ویرایش شده است.
مرتضا      , djkami
مرتضا - 05:46 1386/02/28
4

خانه ات سرد است

خورشیدی در پاکت می گذارم و

برایت پست می کنم.....

مرتضا      , djkami
مرتضا - 21:20 1386/02/27
3

پایی فرار می کند از من شتابناک

پایی سبک می اید

چیزی شکفته

شاید چیزی شکسته در من

می دانم

جریان ناشناسی

رازی

آوازی...

باید بخوانم امشب

می خوانم...

 

الهام الف , elham91
الهام الف - 17:50 1385/12/27
2
از جگری یگانه با نهاد جهان
فرصتی ای مرگ
 تا برای آخرین بار
 بر بطم را بردارم
 و در این كوچه های مرده
 بنوازم و بخوانم به شور
دوشم آهنگی
به رویا
بر عاطفه نازل شده است
كه به ضرب گام هایش
 مرده را زنده تواند كرد
 و دل های نومید را
در كاسه طنبوری
به زیر پنجره ها خواهد كشاند
از جگری یگانه با نهاد جهان
 آوازی بر آید
كه كور را بینا كند
 تا ببیند ذات دهشت را
 در جامه ها
و جان ها
كه شنیده بود به رویای كورانه
 و ندیده بود تا امروز
تا ببیند خود را
 میان زخم ها و اهانت و ترحم
كه لمس كرده بود و ندیده بود تا امروز
فرصتی ای مرگ
تا بربط دارم
 و آخرین نوبت را
به كوچه ها بزنم
كورها را بینا
 و بینایان را
دیوانه كنم
کلوب دات کام
کلیه محتوای این سایت توسط کاربران درج شده است و کلوب دات کام هیچ مسئولیتی نسبت به آن ها ندارد.