| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
13
|
149
|
90/4/13 (12:59)
|
|
||
|
|
2
|
25
|
89/11/3 (14:37)
|
|
||
|
|
3
|
56
|
88/12/3 (21:54)
|
|
||
|
|
5
|
119
|
88/7/16 (23:30)
|
|
||
|
|
2
|
14
|
88/5/10 (21:03)
|
|
||
|
|
8
|
38
|
88/2/6 (22:52)
|
|
||
|
|
0
|
20
|
88/2/1 (16:23)
|
|
||
|
|
6
|
29
|
87/10/5 (23:18)
|
|
||
|
|
1
|
7
|
87/7/28 (10:29)
|
|
||
|
|
7
|
72
|
87/4/1 (00:41)
|
|
||
|
|
3
|
15
|
86/11/7 (12:12)
|
|
||
|
|
0
|
9
|
86/10/21 (13:53)
|
|
||
|
|
0
|
12
|
86/10/1 (12:49)
|
|
||
|
|
2
|
18
|
86/9/30 (10:47)
|
|
||
|
|
0
|
6
|
86/9/27 (15:11)
|
|
||
|
|
3
|
20
|
86/9/24 (23:40)
|
|
||
|
|
0
|
6
|
86/9/10 (23:44)
|
|
||
|
|
1
|
6
|
86/9/2 (11:20)
|
|
||
|
|
1
|
15
|
86/7/28 (18:32)
|
|
||
|
|
0
|
3
|
86/7/18 (17:32)
|
|
پایی فرار می کند از من شتابناک
پایی سبک می اید
چیزی شکفته
شاید چیزی شکسته در من
می دانم
جریان ناشناسی
رازی
آوازی...
باید بخوانم امشب
می خوانم...
کجای جهان بگذارمت
تا زیبا تر شود آنجا
........
مگر چه تحفه دارد دنیا جز عشق
که بامدادان می آید و سحرگاهان بدرود میگوید
و تو هرگز ...
مگر چه تحفه دارد دنیا جز عشق
که بامدادان می آید و سحرگاهان بدرود میگوید
و تو هرگز ...
اسب سفید وحشی !
در بیشه زار چشمم جویای چیستی ؟
آنجا غبار نیست گلی است رسته در سراب
آنجا پلنگ نیست زنی خفته در سرشک
آنجا حصار نیست غمی بسته راه خواب....
بدرود یار! وعده دیدار, بعد مرگ
بوس و كنار و بزم بى اغیار, بعد مرگ
غمگین مشو, كه تازه چو گل مى كند تو را
بر گور ما سرشك تو اى یار, بعد مرگ
گفتم به وقت مرگ نهم سر به دامنت
نگذاشتى, گذاشتم این كار, بعد مرگ
گلبرگ نسترن نشود جز نصیب باد
گلگشت باغ و گلشن بى خار, بعد مرگ
بر گورها زنان سیه پوش دیده اى
گریان و سوگوار و وفادار, بعد مرگ ؟
در زندگى اگرچه تو را خوار كرده یار
از جان عزیزتر شوى اى خوار, بعد مرگ !
در حیرتى كه دشمن جان تو یار توست؟
بگذر, كه فاش مى شود اسرار, بعد مرگ !
پرسى چرا گلایه ندارم ز جور دوست؟
اى دوست! این مشاجره بگذار, بعد مرگ
مگذار گل به جاى قدم بر مزار من
روح مرا به خیره میازار, بعد مرگ
با صد هنر چرا نشدم كامیاب از او ؟
بگذار این حدیث دلازار بعد مرگ
« سرنا » خیال باز و مرنج از غرور او
بر پاى خود فتاده اش انگار, بعد مرگ !
اندوهت را با من قسمت کن
شادیت را با خاک
و غرورت را با جوی نحیفی که میان سنگستان
مثل گنجشکی پر می زند و می گذرد
تو غمت را با من قسمت کن
علف سبز چشمانت با خاک
