| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
3
|
40
|
88/3/14 (19:30)
|
|
||
|
|
0
|
2
|
87/10/4 (09:34)
|
|
||
|
|
0
|
3
|
87/7/16 (17:38)
|
|
||
|
|
1
|
6
|
87/4/6 (09:49)
|
|
||
|
|
0
|
2
|
86/11/11 (15:27)
|
|
||
|
|
1
|
20
|
86/10/21 (20:23)
|
|
||
|
|
0
|
3
|
86/7/7 (19:48)
|
|
||
|
|
0
|
3
|
86/6/24 (13:45)
|
|
||
|
|
0
|
13
|
85/10/5 (18:57)
|
|
||
|
|
0
|
16
|
85/6/25 (14:28)
|
|
حواEVE/Eva
آدم و حوا ، قبل از خطا ، پوششی فساد ناپذیر در بر داشتند . آگوستینوس قدیس : آدم و حوا شناختی تجربی از خدا داشتند وخدا بر آنان تجلی می كرد كه به اولین گناه این تهنیت پس از گناه پایان یافت و اولین مسئول این گناه حوا بود . چه معنای از وجود حوا می توان استنباط كرد ؟
1- با نگاه به حوا در درون آدم ، حوا نماد عامل زنانه در مرد خواهد بود و در همین مفهوم است كه اوریگنس عقیده دارد مرد در درون خود یك ذات دارد و یك روح ؛ ذات مذكر و روح مؤنث است . وصلت ادم و حوا منجر به تولد پسرانی شد و این تولد به معنای تفكر صحیح و حركت درست است .
حوا به معنای احساسات و عامل غیر عقلانی انسان است با این فرض كه تنها این بخش از روح تسلیم فریب می شود .
یعنی روح و ذات در آغاز یكی بودند و گسستی بین آنها نبود و اغواگر ( مار) برای ایجاد گسست نمی توانست مستقیم ذرات را خطاب قرار دهد بلكه می بایست روح را به این عمل وادارد انسان در تمامیت خود گناه می كند زیرا روح ( حوا) و ذات ( آدم ) گناه (غواگر مار ) راپذیرفته اند . روح نقش انتقال دهنده را داشته و ذات آن را مشروع دانسته و انسان را با مار اغواگر(گناه) پیوند می دهد .
2- از دید شارحان كتاب مقدس و آباء الاولین : حوا یعنی زن ، جسم ، شهوت ؛ آدم یعنی مرد ، ذات
3- آگوستینوس قدیس ؛ در باب عمل همسری می گوید عمل همسری شبیه شكل گیری زن است از دنده مرد، كه منظور وحدت این دوست و هریك به طور مستقیم بر بخشی كه به او واگذار شده فرمان می راند . بنابراین نكاح در درون خود او صورت می گیرد كه جسم ، خواهان چیزی بر علیه ذات نیست بلكه به او تسلیم است . این است عمل عقل كامل ص 35 بدین ترتیب در تفكر عبرانی شناخت صورت نمی گیرد مگر با عمل نكاح .
شناخت در برگیرنده مفهوم عمل ازدواج است . بدین ترتیب است كه آدم حوا را می شناسد و آمبروسیوس نوشته بود : آدم و حوا چونان تصویری از روح و جسم است . وصلت میان روح و جسم ، ذات و طبیعت انسان ، در درون ما ، نماد وحدت دو جنس مذكر و مؤنث است . اگر هدف از ازدواج توالد و تناسل باشد ، عقد ذات و جسم نیز توالد و تناسلی در بر خواهد داشت كه آثار نیك نتیجه آن است .
گروهی نیز آدم و حوا را نماد هوش ، عاطفه و عشق نیز تفسیر كرده اند.
در فرانسه حوا = Anna ؛ كه از هر دو سو یك جور خوانده می شود یا Eve ؛ كه تصادفی نیست بلكه نماد این واقعیت است كه زن ( برخلاف مرد ) همچون فرشتگان در تجلی خدا طبیعتی دوگانه دارد . زن خالق یك حس است و در عین حال مظروف عینی این حس .
در زبان سومری نین تی :نین ( همان ننه ) به معنی بانو ؛ وتی به معنی حیات بخش / دنده .
در قران نام حوا نیامده بلكه از نفس واحدی كه همسرش را خدا از او آفرید سخن رفته و شیطان است كه آنها را فریب می دهد ؛ حتی در سوره طه طرف خطاب و وسوسه شیطان ، شخص آدم بوده است .
آگاهی تنها به قیمت از دست دادن بی گناهی به دست میآید.