نامه ای برا ی تو........... شاید روزی گذرت به این اتاقک افتاد..****************

****************************************

 از بعد  از رفتن تو .. جای خالیتو احساس میکنم . نمیتونم هم بی تفاوت بگذرم . یه حسی منو وا میداره که تموم مدت رو چشم انتظارت بمونم . واسه اینکه بخوام خودم رو خرد نشمرم .. مجبورم بنویسم واست ولی ارسال نکنم .. اینقدر مینویسم تا یه روز از نوشتن خسته بشم . هر احساسی رو که  در من متولد میشه برات مینویسم ..  چه دیر شناختمت و چه زود از دستت دادمت ..

همیشه بودی و من ، تو رو ندیدم انگار...چه لحظه ها كه بی تو ، یكی یكی گذشتن...عمرمو بردن اما ، یه لحظه بر نگشتن....

دلم از روزی.................. که رفتی .......................
دیگه همسایه نداره..........................

من سوال.................. ساده تو ...............
تو جواب..................... مشکل من..............
ردپای ...................................رفتن تو
روی صحرای......................... دل من

آخ ..وقتی این ترانه ها رو یه زمون زمزمه میکردم هیچ حسی نسبت بهشون نبود .ولی الانه هر سطرش  رو انگار واسه من سرودن . انگار یکی از درون من باخبره و  تموم احساس منو به نظم و شعر میگه .. منمو، حسرت................. با تو ............ما شدن............
تو ای یو،..................... بدون من رها شدن..............................
آخر................................. غربت دنیاست مگه نه...................؟؟؟؟؟؟
اول دوراهی.......................... آشنا شدن...............................

تو نگاه.............. آخر تو ..............
آسمون...................... خونه نشین بود...................
دلتو..................... شکسته بودن.......................
همه ی قصه همین بود.............................

می تونستم .....................با تو باشم......................
مثه سایه............................ مثل رویا
اما بیدارمو بی تو......................
مثه تو........................................................ تنهای تنها.........هر چی آرزوی خوبه، مال تو
هرچی که خاطره داری،.......... مال من...............

 اینها ترانه نیست به خدا .. تمومش حرف های نگفته منه عزیزکم . .. تصویر لبخندت .. جلو چشامه .. رنگ چشمات . اون خال سمت چپ.. خنده هات  و تمومی خاطره هائی که توی این فرصت کم به قلبم هدیه دادی .. همه و همه دست به هم دادن که هر لحظه منو پر از حسرت نداشتنت کنن .

خیال نکن که نیستی و از ذهنم به دور . ببین نشستم همینجا کنارت . توی سایتت و دارم برای خودت مینویسم .. طوری که این قلب رو به آرامش برسونم . اگر بشه .. فقط میتونم اینجوری یه جورائی درونمو خالی کنم ولی سبک شدن دو بال میخواد .. که بال  رهائیمو چیدن و در قفس خاطره هام اسیرم ..

دوستت دارم...... شاید برای تو آسان بود . برای من این  جمله ..گفتنش به تمامی غرورم می ارزید ..  و وقتی شنیدنش برای تو یه شوخی بیش نبود ..  برای من تلخ ترین خاطره شد ..

کاش منو میشناختی .. کاش تصویر برونمو با تمثیل درونم مقارنت نمیکردی .. من تندیس زیبائی نیستم .. که چشمای ترو تجلی بدم .. ولی یه قلب دارم با تمام احاسیس یک شهرزاد شبهای شهریاری .. و یه اندیشه دارم به وسعت  تمام فلسفه ها و تئوری های شناخته شده و نا شده .. که همه رو با یک جمله به پات ریختم ..
********************************************************