dastham larzan az lahzeye didar ey vay bar man age tarkam koni mimiram in bar

 ghasam be eshghe pake to be khake man be khake to age biay ama beri in bar mimiram age begi doam dari

mahale tanham bezari shayad beshe ye emshabo arom begiram vaghti to rafti mahtab safar kard az ghame dorit

ghese ghadar kard khorshid nayomad be didane man baraye naz keshidane man yakh zad tane man

 

dastham larzan az lahzeye didar ey vay bar man age tarkam koni mimiram in bar

vaghti to rafti khab dar be dar shod shabhaye omram bi to sahar shod omre 2 roze bi to hadar raft parandeye eshgh be safar raft

dastham larzan az lahzeye didar

ey vay bar man age tarkam koni mimiram in bar

 

به گرد چشم ت. منظومه ام پریشانست
که کهکشان نگاهت ستاره بارانست

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

نگه بر یار کردم یار نالیدن گرفت

نگه بر ابر کردم ابر باریدن گرفت

تکیه بر دیوار کردم خاک بر فرقم نشست

خاک بر فرقش نشیند انکه یار از من گرفت

عشق یعنی از خود گذشتن
عشق یعنی بهاء سنگین دوست داشتن
عشق یعنی ضمضمه نیستی
عشق یعنی تا سر منزل نیستی
عشق یعنی سر حد نابودی حقحق سینه ات در كامیابی
بعضی ها میگن عشق زیباست ولی من همه عاشق ها را گریون دیدم نمی دونم چرا دنیای عاشق بر عكس است
امید وارم هیچ كس هیچ وقت عاشق نشه

سلام دوستان عزیز
ای دوست بییا تا غم فردا نخوریم وین یك دم عمر را غنیمت شمریم
فردا كه از این دیر فنا در گذریم تا هفت هزار سالگان یر به سریم

دوستتان دارم

گاه میاندیشم: خبر مرگ مرا با تو چه كس میگوید؟

نرنجم که با دیگری خو کنی
تو با من چه کردی که با او کنی....

gozal sana yar dadim
aylash sana chay dadim
har kas sana oldoz daya
ozom sanayai diyaram

savdiyim gozal sana tagdim olson.

سعی کن جزء کوچکی از یک چیز بزرگ باشی تا جزء بزرگی از یک چیز کوچک

لذتی که در فراق هست در وصال نیست چون در فراق شوق وصال هست و در وصال بیم فراق!!

وای که چقدر سر انگشت خسته بر بخار این پنجره ها کشیدم و ...تو نیامدی
نیامدی تا ببینی که بی تو چه تنهایم
نیامدی که شاید وجدانت راحت بماند
تا یادت نیاید که چه قولها دادی و چه قسم ها خورده بودی
نیامدی تا نشنوی تمام وجودم فریاد میزند بی معرفت ترین دوست دنیا هستی
تا یادت نیاید که روزگاری من تمام دنیات بودم
اما تمام اینها باعث نخواهد شد تا تقدیر فراموش کند بی مهری ات را
من شاید بتوانم باز هم سکوت کنم
اما مطمئنم روزگار و بازیهایش نه
نگرانم
نگرانم برای روزهایی که میایند تا از تو تاوان بگیرند
نگرانم برای پشیمانی ات زمانی که هیچ سودی ندارد
تو مرا فراموش خواهی کرد
من منتظر شکستنت نیستم
نفرین هم نمیکنم
اما میدانم که این برای فرار از سرنوشت کافی نیست
نمیدانم هنوز هم میتوانی مثل قدیم بخندی
اینجا همیشه سرد است
همیشه همیشه حالم خوب نیست
اما هرگز دیگر گرمایی از وجودت طلب نخواهم کرد
بی من بمان تجربه کن یاری دگر را گرمی دستی دیگر را
بخاطر هم نیاور مرا اگر اینگونه راحتی
بخند به همه بگو که شادی
ولی من که میدانم
میترسم برای روزهایی که میایند برای تو
چهارشنبه که بیاید اولین سالیست که تولدت را تبریک نمیگویم
و هفت روز بعدش که بازهم چهارشنبه است اولین اسفندی است که نیستی
تا تولدم را تبریک بگویی
بهار که بیاید دیگر همه اولین بی تو بودن ها را یکبار تجربه کرده ام
اولین عید اولین باران بهاری اولین تابستان
میبینی
باور کردنش سخت است اما باور باید کرد
بخند شاد باش برای دلی که شکستی
برای حریم حرمتی که زیر پا گذاشتی
اسم تو صورت تو و یاد تو
تنها یک چیز را بخاطر من میاورد دروغ را
تو یک دوست را از دست دادی و من دشمنم را شناختم
راستی میتوانی بگویی چه کسی ضرر کرده؟

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی
آره باز منم همون دیوونه ی همیشگی
فدای مهربونیات چه مكنی با سرنوشت
دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت
حال من رو اگه بخوای رنگ گلای قالیه
جای نگاهت بد جوری تو صحن چشمام خالیه
ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه
از غصه هام هر چی بگم جون خودت بازم كمه
دیشب دلم گرفته بود رفتم كنار آسمون
فریاد زدم یا تو بیا یا من و پیشت برسون
فدای تو! نمی دونی بی تو چه دردی كشیدم
حقیقت رو واست بگم به آخر خط رسیدم
رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی
قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی
نمی دونی چه قدر دلم تنگه برای دیدنت
برای مهربونیات نوازشات بوسیدنت
به خاطرت مونده یكی همیشه چشم به راهته
یه قلب تنها و كبود هلاك یه نگاهته
من می دونم همین روزا عشق من از یادت میره
بعدش خبر میدن بیا كه داره دوستت میمیره
روزات بلنده یا كوتاه دوست شدی اونجا با كسی
بیشتر از این من و نذار تو غصه و دلواپسی
یه وقت من و گم نكنی تو دود اون شهر غریب
یه سرزمین غربته با صد نیرنگ و فریب
فدای تو یه وقت شبا بی خوابی خستت نكنه
غم غریبی عزیزم زرد و شكستت نكنه
چادر شب لطیف تو از روت شبا پس نزنی
تنگ بلور آب تو یه وقت ناغافل نشكنی
اگه واست زحمتی نیست بر سر عهد مون بمون
منم تو رو سپردم دست خدای مهربون
راستی دیروز بارون اومد من و خیالت تر شدیم
رفتیم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شدیم
از وقتی رفتی آسمونمون پر كبوتره
زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بد تره
غصه نخور تا تو بیای حال منم این جوریه
سرفه های مكررم مال هوای دوریه
گلدون شمعدونی مونم عجیب واست دلواپسه
مثه یه بچه كه بار اوله میره مدرسه
تو از خودت برام بگو بدون من خوش میگذره ؟
دلت می خواد می اومدم یا تنها رفتی بهتره
از وقتی رفتی تو چشام فقط شده كاسه خون
همش یه چشمم به دره چشم دیگم به آسمون
یادت می آد گریه هامو ریختم كنار پنجره
داد كشیدم تو رو خدا نامه بده یادت نره
یادت میآد خندیدی و گفتی حالا بذار برم
تو رفتی و من تا حالا كنار در منتظرم
امروز دیدم دیگه داری من رو فراموش می كنی
فانوس آرزوهامونو داری خاموش میكنی
گفتم واست نامه بدم نگی عجب چه بی وفاست
با این كه من خوب می دونم جواب نامه با خداست
عكسای نازنین تو با چند تا گل كنارمه
یه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه
تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم
داغ دلم تازه میشه اسمت و وقتی می آرم
وقتی تو نیستی چه كنم با این دل بهونه گیر
مگه نگفتم چشمات رو از چشم من هیچ وقت نگیر
حرف منو به دل نگیر همش مال غریبیه
تو رفتی و من غریب شدم چه دنیای عجیبیه
زودتر بیا بدون تو اینجا واسم جهنمه
دیوار خونمون پر از سایه ی غصه و غمه
تحملی كه تو دادی دیگه داره تموم میشه
مگه نگفتی همه جا ماله منی تا همیشه
دلم واست شور می زنه این دل و بی خبر نذار
تو رو خدا با خوبیات رو هیچ دلی اثر نذار
فكر نكنی از راه دور دارم سفارش میكنم
به جون تو فقط دارم یه قدری خواهش میكنم
اگه بخوام برات بگم شاید بشه صد تا كتاب
كه هر صفحه ش قصه چند تا درده و چند تا عذاب
می گم شبا ستاره ها تا می تونن دعات كنن
نورشونو بدرقه پاكی خنده هات كنن
یه شب تو پاییز كه غمت سر به سر دل می ذاره
مریم همون كسی كه بیشتر از همه دوست داره

چون که دوستت دارم ..تا آخر دنیا حتی اگه قسمت من نباشی