بهاره 

خواننده: احسان خواجه امیری

ترانه: فرزاد حسنی

متن ترانه:

دوباره سال و ماه و روزی از نو
دوباره روز از نو و روزی از نو
خونه به خونه زندگی در زده
یکی یکی به آدما سر زده
تو چشم سبز کوه یه دنیا حرفه
رو گونه هاش گریه شوق برفه
برای رقص باد و برگ و بارون
ترانه خونده جنگل و بیابون
عید اومده دوباره بهاره آی بهاره
آخر انتظاره بهاره آی بهاره
شبیه قلب روشنه ستاره
دل زمین این روزا بی قراره
همین روزا وقتشه که دوباره
رخت زمستونیشو در بیاره
روزا میره فرصت ها رو میبره
بخندی و گریه کنی میگذره
غصه نخور شادی رو مهمونی کن
شادی کن و غصه رو زندونی کن
گذشته ها گذشته ، رفته و برنگشته
آخر انتظاره بهاره آی بهاره
رو به خودت چشم و دلا رو وا کن
روز و شب مارو تو روبراه کن
خدایا حال مارو خوب میدونی
بهتر از این کن که خودت میتونی

تنها با گلها

"هایده"

تنها با گلها گویم غمها را
چه کسی داند ز غم هستی چه به دل دارم
به چه کس گویم شده روز من چو شب تارم

نه کسی آید نه کسی خواند
ز نگاهم هرگز راز من
بشنو امشب غم پنهانم
که سخنها گوید ساز من
تو ندانی تنها همه شب باگلها
سخن دل را میگویم من
چو نسیمی آرام که وزد بر بستان
همه گلها را میبویم من
تنها با گلها گویم غمها را
چه کسی داند ز غم هستی چه به دل دارم
به چه کس گویم شده روز من چو شب تارم

چون ابری سرگردان
میگرید چشم من در تنهایی
ای روز شادیها کی باز آیی
امشب حال مرا تو نمیدانی
از چشمم غم دل تو نمیخوانی
امشب حال مرا تو نمیدانی
از چشمم غم دل تو نمیخوانی
تنها با گلها گویم غمها را
چه کسی داند ز غم هستی چه به دل دارم
به چه کس گویم شده روز من چو شب تارم

                                                                        

دستگاه: ماهور

خواننده: محمدرضا شجریان

ترانه سرا: جواد آذر

آهنگساز:  ..............

هر دمی چون نی،    

از دل نالان،      

شکوه ها دارم                                                                  

روی دل هر شب،     

تا سحرگاهان،

با خدا دارم

هر نفس آهیست!

کز دل خونی

لحظه های عمر بی سامان      

می رود سنگین                                                                                    

اشک خون آلود هم دامان                     

می کند رنگین

به سکوت سرد زمان          

به خزان زرد زمان                                                                     

نه زمان را درد کسی              

نه کسی را درد زمان

بهار مردمیهادی شد         

زمان مهربانی طی شد                                                           

آه از این دم سردیها خدایا!

نه امیدی در دل من

که گشاید مشکل من                                                               

نه فروغ روی مهی                  

که فروزد محفل من

نه همزبان درد آگاهی          

که ناله ای خرد با آهی                                                           

داد از این، بی دردیها خدایا!

نه صفایی ز دمسازی به جام می (2)                                                                                    

که گرد غم ز دل شوید

که بگویم راز پنهان       

که چه دردی دارم بر جان                                             

وای از این، بی همرازی خدایا!

وه که به حسرت عمر گرامی سر شد                                                                                      

همچو شراری از دل «آذر» بر شد و خاکستر شد

یک نفس زد و هدر شد             

روزگار ما بسر شد

چنگی عشقم راه جنون زد                                                                                  

مردم چشمم جامه به خون زد

دل نهم ز بی شکیبی          

با فسون خود فریبی

چه فسون نا فرجامی          

به امید بی انجامی                        

وای از این افسون سازی خدایا!

                                   

ترانه نامهربونی الهه

غم میون دو تا چشمای سیاهت لونه كرده
شب رو موهای سیاهت خونه كرده
دو تا چشمون سیاهت مثل شبهای منه
سیاهیای دو چشمت مثل غمهای منه
وقتی بغض از مژه هام پایین میاد بارون میشه
سیل غم ابادیمو ویرونه كرده
وقتی با من میمونی تنهاییمو باد میبره
دو تا چشمام بارون شبونه كرده
بهار از دستای من پر زد و رفت
گل یخ توی دلم جوونه كرده
تو اتاقم دارم از تنهایی اتیش میگیرم
ای شكوفه توی این زمونه كرده
چی بخونم جوونیم رفته صدام رفته دیگه
گل یخ توی دلم جوونه كرده



((كوروش یغمایی))

 "بانو مرضیه"

 دستگاه : شور (آواز ابوعطا)

       خواننده:  پوران




دستی نگیرد دست من

یارب در این غوغای هستی                                                                                

دنیای عشق و شور و مستی

دستی نگیرد دست من (2)                                                                           

من ناتوان افتاده ام                   

دین و دل از کف داده ام

در پای رفتن خار نا کامی شکسته                                                                   

یارب دل غمدیده ام در خون نشسته

 دستی نگیرد دست من (2)                                                                            

من ناتوان افتاده ام                   

دین و دل از کف داده ام
                                            
هر آرزویی در دل افسرده ام پا می گذارد              

از دست غم می میرد و راه فنا  را می سپارد

حالا که بیداد زمان از حد گذشته

حالا که دل این طفل ما ازرده گشته

دستی نگیرد دست من‌(2)                                                          

من نا توان افتاده ام       

 دین ودل از دست داده ام

دین و دل از کف داده ام من

"سیمین غانم"



 رها شده ام من چو قطره ی اشکی ز چشم زما

ندیده بهاری فتاده بهارم به دست خزان

چو شام سیه به خاطر یاری برای چه روزم ؟

به اتش دوری به شوق که سازم برای که سوزم؟

من از دو رنگی زمان شدم شکسته

غبار ناباوری به دل نشسته

از ان همه دویدنم پی مه من

نمانده بهر من جز دو پای خسته

 

"بانو الهه"


نمانده چرا، در زمانه ما، رنگ مهر و وفا، عشق و صدق و صفائی، خدایـــا، خدایـــا، خدایـــا

کشد به کجا، کار اهل صفا، ای رقم زن ما، تابه کی نارَوائی، خدایـــا، خدایـــا، خدایـــا

###

کجا بگریزم، که غم نشناسد، نشانِ مرا
چه چاره کنم تا، زمانه بفهمد، زبان مرا

غمم به سر و، آتشم به دل و، بسته لب ناله کردم
دلی نشود تا، خبر زغمم، نیمه شب ناله کردم

###

به جلوه همی، در دل جمع خوبان، نشسته توئی


به شکوه همی، در پی عمر کوته، فتاده منم

به خنده همی، دامن از دست یاران، کشیده توئی
به گریه همی، سر به دامان صحرا، فتاده منم

دگر چه بود، لطف این زندگانی
تهی چو شود، ساغر مهربانی

###

نمانده چرا، در زمانه ما، رنگ مهر و وفا، عشق و صدق و صفائی، خدایـــا، خدایـــا، خدایـــا

کشد به کجا، کار اهل صفا، ای رقم زن ما، تابه کی نارَوائی، خدایـــا، خدایـــا، خدایـــا