رصف رخ چون ماهت در پرده راست ناید                       مطرب بزن نوایی ساقی بده شرابی

تا کی به تمنای وصال تو یگانه                                                       

اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه

لبهام در آرزوی یک حنجره فریاد

میخوام فریاد بر آرم بگیرم دست فرهاد

تو بارون نگاهم میون ابر چشمام

کنار ساحل عشق ببینم طرح چشمات

نقل قول از : داش حسین

نقل قول از : غزال خفته

خوب طبیعیست که یک روزه به پایان برسد

 

       عشق هایی که سر پیچ خیابان برسد

غزال جان قانون مشاعره رو زیر پا نذار لطفا منظورم اینه که اول بیتت باید با آخرین حرف شعر قبلی شروع بشه


دیری است رفته اند امیران قافله
ما مانده ایم و قافله پیران قافله
اینجا دگرچه باب من و پای لنگ نیست
باید شتاب کرد مجال درنگ نیست
بر درب آفتاب پی باج می رویم
ما هم بدون بال به معراج می رویم

داش من ادامه شعرتو گفتم

چشمممممممم

من از بیگانگان هرگز ننالم

که هرچه کرد با من اشنا کرد

اینم مال تو نینجا

خوب طبیعیست که یک روزه به پایان برسد

       عشق هایی که سر پیچ خیابان برسد

روزگاریست که همه عرض بدن میخواهند

همه از دوست فقط چشم و دهن میخواهند

دیو هستند,ولی مثل پری میپوشند...

گرگ هایی که لباس پدری میپوشند...

من از چشمان خود اموختم رسم محبت را

         که هر عضوی به درد اید به جایش دیده میگرید...

همــــه دنیا رو گشتـــم    پی ِ لحظه دیدار

من ِ عاشق رو اینجوری نیازار    نیازار  نیازاااااااار