معاون پژوهشی پژوهشكده‌ی باستان‌شناسی گفت: تدوین نظام باستان‌شناسی كشور به این معنی نیست كه باستان‌شناسی به بخش خصوصی واگذار شود، بلكه اتكا باستان‌شناسی به بخش دولتی كمتر می‌شود و تولیدات علمی نیز بالاتر می‌روند.
علیرضا عسگری ، در این‌باره توضیح داد: باستان‌شناسی كشور به‌طور جدی به مرحله‌ی توسعه‌ی پرشتاب وارد شده و همان‌طور كه تاكنون برای برخی از رشته‌ها مانند پزشكی با توجه به احتیاج‌های جامعه و توسعه‌ی كمی و كیفی آن‌ها، سازمانی شكل گرفته است، باستان‌شناسی كشور نیز باید سازمانی داشته باشد. اهدافی كه در این راستا درنظر داریم، شامل تحت پوشش قرار دادن تمام بخش‌های كشور، فراهم كردن زمینه‌ی پژوهش برای تمام پژوهشگران باستان‌شناسی و تعیین ضوابط و معیارهای علمی برای پژوهش‌های باستان‌شناسی در سطوح منطقه‌یی و ملی است.
وی بیان كرد: به همین دلیل، درصدد هستیم، اتكا باستان‌شناسی را از روال سنتی آن برداریم و یك سازمان نظام‌مند را با قوانین خاص خود تعریف كنیم؛ بدیهی است كه وقتی نظم در یك موسسه یا حوزه‌ای ایجاد شود به سود همه خواهد بود.
عسگری با اشاره به وجود ۲۰ هزار محوطه‌ی باستانی در كشور، افزود: اداره‌ی پژوهش‌های باستان‌شناسی در یك كشور با تمدن‌ و گسترده‌ای مانند ایران، تحت یك مركز امكان‌پذیر نیست و پژوهشكده علاوه بر برنامه‌ریزی‌،‌ تصدی امور را نیز نمی‌تواند برعهده داشته باشد، زیرا هیچ مركزی نیست كه برنامه‌ریزی كند و برنامه‌ها را هم خودش اجرا كند. همچنین اگر وضع این‌گونه باشد، شرایط پژوهش از طریق این مركز برای دیگران چندان مهیا نمی‌شود.
او ادامه داد: برای فراهم شدن شرایط با هدف پژوهش همه‌ی افراد پژوهشگر، یا باید این مركز (پژوهشكده) توسعه پیدا كند كه در عمل، امكان توسعه‌ی آن وجود ندارد یا این‌كه سازمانی شكل گیرد كه بخشی از مسایل باستان‌شناسی كشور را برعهده گیرد. گرچه این امور در چارچوب حاكمیتی و دولتی برعهده‌ی پژوهشكده‌ی باستان‌شناسی‌اند، بویژه هدایت طرح‌های بین‌المللی و هدایت محوطه‌ای كه در سطح ملی اهمیت تاریخی زیاد دارد، بنابراین این‌گونه طرح‌ها تحت نظارت همیشگی دولت هستند.
این باستان‌شناس با اشاره به محوطه‌هایی مانند جیرفت كه كاوش در آن‌ها در واقع به‌صورت بخش خصوصی انجام می‌شود، گفت: امروزه بعضی از استادان بازنشسته‌ی دانشگاه‌ها در قراردادی با سازمان وارد عمل می‌شوند و كاوش را انجام می‌دهند، مانند جیرفت یا سیلك؛ با این حال، آنچه باید به آن توجه كرد، تعداد استادان باستان‌شناسی است كه نسبت به گذشته، افزایش پیدا كرده و امكان جذب همه‌ی آنها در پژوهشكده‌ی باستان‌شناسی وجود ندارد. پس این افراد چگونه باید پژوهش كنند؟ آن هم در شرایطی كه كشور ما به علم آنها نیاز دارد.‌ همچنین چه باید كرد تا این پنج‌هزار فارغ‌التحصیل باستان‌شناسی در این حوزه بتوانند فعالیت كنند، بویژه این‌كه قوانین باستان‌شناسی كشور ما حدود ۵۰ سال پیش برای ۵۰۰ باستان‌شناس تدوین شده بودند.
عسگری در ادامه اظهار داشت: بنابراین تدوین نظام باستان‌شناسی كشور، امكان رشد را برای همه فراهم می‌كند و نیز رقابت مثبتی بین پژوهشگران ایجاد می‌شود. همچنین با نظارتی كه انجام خواهد شد، هر باستان‌شناس در هر جایی كه كار كند، در صورت بروز تخطی پرونده‌اش باطل خواهد شد.
وی درباره‌ی نحوه‌ی نظارت بر كار پژوهشگران و باستان‌شناسان، توضیح داد: در سازمان نیروهای بازنشسته را به‌كار می‌گیریم و نیز با همكاری استادان دانشگاه‌ها، كمیته‌های مختلفی را نیز تعریف می‌كنیم تا پرونده‌ی افراد بررسی شوند. در واقع، استادانی كه صلاحیت علمی و اخلاقی آنها تایید شده است، به‌عنوان سازمان نظارت در باستان‌شناسی كشور فعالیت خواهند كرد.
معاون پژوهشی پژوهشكده‌ی باستان‌شناسی با بیان این‌كه به نظرم رفتن به سمت سازمان نظام باستان‌شناسی، در باستان‌شناسی كشور محدودیت ایجاد نمی‌كند، بلكه آن‌را توسعه می‌دهد، بیان كرد: باید تلاش كرد، حدود پنج‌هزار فارغ‌التحصیل جذب شوند. البته اصلا بحث تاسیس شركت مطرح نیست، بلكه هر فرد با توجه به توان علمی‌اش سنجیده و محدوده‌ی كاری او درنظر گرفته می‌شود. در واقع، ضوابطی روشن و شفاف تعیین می‌شوند تا حق و حقوق كسی نیز ضایع نشود.
عسگری همچنین تاكید كرد: من نیز با واگذاری باستان‌شناسی به بخش خصوصی مخالف هستم و به همه‌ی كسانی كه در این حوزه، اطلاعات كافی ندارند، حق می‌دهم كه مخالفت كنند، اما به‌كارگیری فقط بخش خصوصی در كنار باستان‌شناسی غلط است، زیرا بحث ما این است كه نظام باستان‌شناسی را تنظیم كنیم تا این سازمان با ضوابط علمی بیشتر مسایل باستان‌شناسی كشور را پی‌گیری كند. به این ترتیب، این مساله به هیچ عنوان با بخش خصوصی در ارتباط نیست.
او در پایان افزود: از اهداف مهم ما، هدایت نیروهای فارغ‌التحصیل و شناسایی استعدادهای ‌آنهاست، زیرا این لشگر گسترده‌ی باستان‌شناس، اگر كار نداشته باشند، ممكن است به نیروهایی علیه باستان‌شناسی تبدیل شوند. بنابراین اكنون زمان آن رسیده است كه این نیروها سازمان‌دهی شوند.