خانمی برداشته و تعدادی از اشعاری را که کلمه ترک در آنها بوده بدون رعایت قوانین تحقیق علمی و تنها به خاطر ترک ستیزی انتخاب کرده و همه جا زده ...... خب برای یک تحقیق رعایت تمامی اصول لازم است ... بنده دیوان حافظ را انتخاب کردم و تمامی غزلیاتشان را بررسی کرده و آنهایی را که در آنها از کلمه ترک استفاده شده است جدا کردم ( اگر بیتی از قلم افتاده خوشحال می شوم دوستان تذکر دهند ) ... کار این خانوم شبیه این است که بنده بیایم و  بیتی از اشعار حافظ را انتخاب کنم  و بدون اشاره به دیگر اشعارش نظریه صادر کنم . مثلا :

- آب و هوای فارس عجب سفله پرور است                       کو همرهی که خیمه ازین خاک برکنم

یا

- سخن دانی و خوش خوانی نمی ورزند در شیراز                       بیا حافظ که تا خود را بملکی دیگر اندازیم

بعله ، بنده می توانم این دو بیت را انتخاب کنم و بگویم حافظ علیه فارسها و شیرازیها سخن گفته است !!!!!!! و تمامی اشعار فارسی او را ندید بگیرم ...... آیا این حافظ شناسیست؟؟؟؟؟؟ خودتان قضاوت کنید

در زیر ابیاتی که کلمه ترک در آنها هست و همگی از غزلیات این شاعر والامقام می باشد آورده می شود ،،، تعبیر و تفسیر و معنا کردنشان با خودتان ...

- اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را                  بخال هندویش بخشم سمرقند و بخارارا

- دلم زنرگس ساقی امان نخواست بجان              چرا که شیوه آن ترک دل سیه دانست

-آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت               آیا چه خطا دید که از راه ختا رفت

تارفت مرا از نظر آن چشم جهان بین                     کس واقف ما نیست که از دیده چها رفت

- شاه ترکان سخن مدعیان می شنود                    شرمی از مظلمه خون سیاووشش باد

 گر چه از کبر سخن با من درویش نگفت                 جان فدای شکرین پسته خاموش باد         

- بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد                    هلال عید برور قدح اشارت کرد

- به تنگ چشمی آن ترک  لشکری نازم                 که حمله بر من درویش یک قبا آورد

فلک غلامی حافظ بطوع کند                                   که التجا بدر دولت شما آورد

- حافظ چه ترک غزه ترکان نمیکنی                        داتی کجاست جای تو خوارزم یا خجند

- یا رب این نو دولتان را بر خرخودشان نشان                  که این همه ناز از غلام ترک و استر می کنند

- ترک عاشق کش من مست برون رفت امروز                  تادگر خون که از دیده روان خواهد بود

- ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس                          بوسه زن بر خاک آن وادی ومشکین کن نفس

نام حافظ گر بر آید بر زبان کلک دوست                        از جناب حضرت شاهم بس است این ملتبس

-  نگاری چابکی شنگی کله دار                                 ظریفی مهوشی  ترکی قبا پوش

زتاب اتش سودای عشقت                                         بسان دیگ دایم میزنم جوش

- ترک ما سوی کس نمی نگرد                                 اه از ین کبریا  و جاه و جلال

- غلام  چشم آن ترکم که در خواب خوش مستی              نگارین گلشنش رویست و مشکین سایبان ابرو

شاه تر کان چو پسندید و بچاهم انداخت                 دستگیر ار نشود لطف تهمتن چه کنم

بازکش یکدم عنان ای ترک شهر اشوب  من              تاز اشک چهره راهت پر زر و گوهر کنم

- یارب این بچه تركان چه دلیرند بخون                          كه به تیر م‍‍ژه هر لحظه شكاری گیرند

- بشعر حافظ شیراز می رقصند و مینازند                           سیه چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی

- نه حافظ می کند تنها دعای خواجه تورانشاه                     ز مدح آصفی خواهد جهان عیدی و نوروزی

- چو سلک در خوشابست شعر نغز تو حافظ                    که گاه لطف سبق می برد ز نظم نظامی

-سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل                        شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی

....

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم                           کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

- برشکن کاکل ترکانه که در طالع تست                           بخشش و کوشش خاقانی و چنگیزخانی

- یکیست ترکی و تازی درین معامله حافظ                    حدیث عشق بیان کن بدان زبان که تو دانی