وفای شمع را نازم كه بعد از سوختن                          به صد خاكستری در دامن پروانه میریزد

نه چون انسان كه بد از رفتن همدم                          گل عشقـــش درون دامن بیگانه میریزد

راستی گیریم هر خنجر که در پهلوی باورها نشست

نوشدارویی شرابی شیونی شعری به کارش می کنی

دل که چرکین شد چه کارش می کنی؟؟؟؟؟

دعایی می کنم هرشب ،که از قلبم رود عشقت

ولی آهسته می گویم :الهی بی اثر باشد