دیر گاهیست که تو را میجویم ولی باز پیدایت نمیکنم

انگار که از اوج آسمان قلب خسته ام را می بینی که هر روز به دنبال راهی برای رهایی از این زندانهای تنهاییست

.....................

دیرگاهیست که به تو عشق ورزیده ام و از این لابه لا اشک را بر گونه هایم چه بسیار دیده ام

اگر دوستم داری که میدانم داری

لحظه ای خود را به من بنمای

و دستهای خسته ام را در دست مهربانت بگیر و قلبم را گرمایی بخش

تا امیدی دیگر و جوانه ای نو بشکفد

و در این حین به پر وازم در آر همانگونه که خود پرواز کردی

....می دانم که می آیی.

تقدیم به معشوق دیرینه ام مصطفی چمران