| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
34
|
358
|
88/10/26 (20:25)
|
|
||
|
|
0
|
0
|
90/11/28 (07:59)
|
|
||
|
|
0
|
0
|
90/9/9 (09:10)
|
|
||
|
|
58
|
242
|
90/9/7 (17:13)
|
|
||
|
|
1
|
21
|
90/6/1 (03:35)
|
|
||
|
|
1
|
6
|
90/4/23 (10:11)
|
|
||
|
|
2
|
8
|
90/4/5 (23:24)
|
|
||
|
|
0
|
13
|
89/12/14 (22:59)
|
|
||
|
|
0
|
1
|
89/3/21 (00:49)
|
|
||
|
|
2
|
10
|
89/1/7 (10:25)
|
|
||
|
|
0
|
17
|
88/9/21 (13:48)
|
|
||
|
|
0
|
5
|
88/8/27 (11:47)
|
|
||
|
|
0
|
7
|
88/8/17 (10:21)
|
|
||
|
|
1
|
13
|
88/8/14 (00:27)
|
|
||
|
|
0
|
4
|
88/7/19 (12:08)
|
|
||
|
|
3
|
23
|
88/7/1 (22:08)
|
|
||
|
|
0
|
22
|
88/6/6 (20:39)
|
|
||
|
|
0
|
13
|
88/6/1 (13:00)
|
|
||
|
|
2
|
4
|
88/3/12 (22:27)
|
|
||
|
|
0
|
6
|
87/11/21 (13:09)
|
|
نقل از سایت تابناک:
در ادامه کنسرت های استادان موسیقی ایران در زمستان امسال کنسرت مشترک «حسین علیزاده» و «محمدرضا درویشی» به همراه آثار اجرا نشده و کمتر اجرا شده این دو آهنگساز برگزار می شود.
به نوشته اعتماد، سه اثر از ساخته های حسین علیزاده که به نظر می رسید یکی از غایبان بزرگ کنسرت های امسال باشد و یک اثر جدید از «محمدرضا درویشی» در دی ماه سال جاری با حضور بخش زهی ارکستر سمفونیک ناسیونال اوکراین و همچنین نوازندگان ایرانی در تهران اجرا خواهد شد. در این کنسرت که به همت مجله موسیقی فرهنگ و آهنگ و با همکاری انجمن موسیقی ایران برگزار می شود، قطعات مشهور «عصیان» برای پیانو، ارکستر سازهای زهی و کوبه یی، اثر جاودان «نی نوا» برای نی و ارکستر زهی و همچنین قطعه معروف «ترکمن» برای تریوی سه تار و ارکستر زهی از ساخته های حسین علیزاده و همچنین سوییت «کلیدر» برای ارکستر زهی اثر جدید «محمدرضا درویشی» به اجرا درخواهد آمد.حسین علیزاده قطعه «عصیان» را در سال 1363 برای هارپ و ارکستر زهی نوشت و در سال 1370 توسط ارکستر سمفونیک استراسبورگ به رهبری «ایرج صهبایی» ضبط و نهایتاً در بخشی از کاست آوای مهر منتشر کرد. به غیر از این ضبط هیچ اجرای دیگری از این قطعه تاکنون انجام نشده است. حسین علیزاده در مورد این قطعه و تنظیم جدید آن گفت؛ «اولین اتودهای عصیان را زمانی زدم که به اجبار در خارج از کشور ساکن بودم و از آن زمان تا یکی، دو سال پیش همواره به دنبال فرصتی می گشتم تا بازنگری بر این کار داشته باشم. در این مدت به این نتیجه رسیدم که آن کوبندگی که در نظر من بوده با ساز هارپ به وجود نمی آید. برای همین تصمیم گرفتم قطعه را برای پیانو و ارکستر دوباره تنظیم کنم. با پیانیست های مختلفی صحبت کردم که نهایتاً در حاشیه برگزاری کنسرت نی نوا در سال 1385 با «هوشیار خیام» آشنا شدم و پیشنهاد همکاری را به وی دادم. او هم با شوق و علاقه بسیار در این بازنگری در کنار من بود تا نهایتاً پس از چند جلسه، در کلیت کار به نتیجه رسیدیم و هوشیار با نگاهی پیانیستی قطعه را نهایی کرد.» به این ترتیب این کنسرت اولین اجرای جهانی نسخه کامل شده قطعه «عصیان» به حساب می آید.اما «کلیدر» اثر جدید محمدرضا درویشی که براساس رمان کلیدر مهم ترین اثر «محمود دولت آبادی» تصنیف شده، با سفارشی از سوی «داود موسایی» مدیر انتشارات «فرهنگ معاصر» ساخته شده است. درویشی در این باره گفت؛ «طی صحبت هایی که در سال 1384 از سوی انتشارات فرهنگ معاصر با من صورت گرفت، پروژه ساخت این اثر آغاز شد و قرار بر این شد که گزیده یی از داستان کلیدر توسط نگارنده آن خوانده شده و همراه موسیقی منتشر شود.
کار ضبط گزیده کلیدر با صدای آقای دولت آبادی در تابستان همان سال انجام شد تا نهایتاً کار ساخت سوییت کلیدر برای ارکستر زهی به مدت تقریبی 50 دقیقه طی نزدیک به دو سال به پایان رسید و من در تابستان 1386 این کار را با نوازندگان سازهای زهی ارکستر سمفونیک ناسیونال اوکراین به رهبری ولادمیر سیرنکو در اوکراین ضبط کردم.»
درویشی در توضیح ویژگی های این اثر می گوید؛ «کلیدر قطعه یی است برخاسته از ذهنیت موسیقی ایرانی.بخش عمده یی از این سوییت در دستگاه نوا سیر می کند و در بخش هایی مدگردی هایی در مایه های دشتی، شور، بیات اصفهان و همایون دارد.»دو قطعه نی نوا و ترکمن دیگر بخش های رپرتوار کنسرت را تشکیل می دهند.
قطعه نی نوا یکی از ماندگارترین و محبوب ترین آثار حسین علیزاده محسوب می شود. این اثر برای نی و ارکستر زهی در دستگاه نوا نوشته شده و یکی از خاطره انگیزترین قطعات موسیقی برای ایرانیان به حساب می آید. از این اثر - به رغم شهرت و محبوبیت آن - تنها یک نمونه ضبط مربوط به سال 1362 در دسترس است و اجراهای زنده معدودی از این قطعه انجام شده است. ترکمن اثری است که در سال 1367 برای سه تار ساخته و اجرا شده که در آن تکنیک ها، صدادهی و رویکرد بدیعی به موسیقی ایرانی ارائه شده است.
حسین علیزاده پس از گذشت 20 سال از تاریخ ضبط، ترکمن را با همکاری هوشیار خیام برای ارکستر زهی و سه سه تار تنظیم کرده است. اولین اجرای جهانی قطعه ارکسترال ترکمن در کنسرت یاد شده رونمایی می شود که در این اجرا حسین علیزاده به عنوان نوازنده نیز حضور خواهد داشت.
خوش به حال خودمون که اصلا به این چیزها توجه نکردیم و فقط لذت بردیم!!!
گاهی وقتا فقط باید لذت برد...................
من به کلیه ی دوستان که استاد بنده هم هستن توصیه میکنم گاهی وقتها اینقدر دقیق نباشین! مگه استاد و استادها هر چند وقت یکبار کنسرت میزارن که ...............
البته می دونم من فقط دارم احساسی حرف میزنم و دوستان فنی و شایدم این تاپیکها فقط برای نقد تکنیکال باشه و جای نظر شخصی نباشه اما من به شخصه وقتی استاد رو میبینم شخصا ایمانم از کف میره!!!
ممنون از دوستان بخاطر نکته سنجی هاشون ( لابد خیلی ها استفاده کردن)
در هر صورت شب خوبی بود ( غیر از تعویض ایستگاه در هفت تیر و این از اسرار است!)
نینوا بسیار ضعیف اجرا شد و ضعف نوازندگان اوکراینی در اجرای ربع پرده ها به شدت مشهود بود و در کل نتهای فالش زیادی در طی اجرای این قطعه شنیده شد , اجرای پاشا هنجتی هم با وجودی که بسیار مسلط تر از نوازندگان ارکستر بود اما خالی از اشکال نبود
اولین نکته ای که به چشم اومد صدابرداری افتضاح تالار وزارت کشور بود که کیفیت کل اجرا رو به طرز محسوسی کاهش داد
در مورد قطعات هم به نظرم کلیدر , شیشه رنگی و عصیان چنگی به دل نزد...
نینوا بسیار ضعیف اجرا شد و ضعف نوازندگان اوکراینی در اجرای ربع پرده ها به شدت مشهود بود و در کل نتهای فالش زیادی در طی اجرای این قطعه شنیده شد , اجرای پاشا هنجتی هم با وجودی که بسیار مسلط تر از نوازندگان ارکستر بود اما خالی از اشکال نبود. نکته جالب اینکه هنجنی در طول اجرای نینوا ایستاده ساز زد که با توجه با اینکه جملات نی در این قطعه بعضا به نفس زیادی نیاز دارند اتخاذ چنین تصمیمی (اجرای ایستاده نوازنده نی) اشتباه بزرگی بود کما اینکه هنجنی بارها و بارها نفس کم آورد.
در مجموع بهترین قطعه کل این کنسرت ترکمن بود که تا حدودی تونست ضعفهای قسمتهای قبلی رو جبران کنه هر چند در نهایت این کنسرت توقعات رو برآورده نکرد...
Amin Dorost Mige Va kamel va kheili daghigh... Amma man ba torkamanam hal nakardam.. ejraye taknavazi khode aghaye alizadeh be gousham kheili zibatar oumad ta ejraye orkesteralesh


اولین نکته ای که به چشم اومد صدابرداری افتضاح تالار وزارت کشور بود که کیفیت کل اجرا رو به طرز محسوسی کاهش داد
در مورد قطعات هم به نظرم کلیدر , شیشه رنگی و عصیان چنگی به دل نزد...
نینوا بسیار ضعیف اجرا شد و ضعف نوازندگان اوکراینی در اجرای ربع پرده ها به شدت مشهود بود و در کل نتهای فالش زیادی در طی اجرای این قطعه شنیده شد , اجرای پاشا هنجتی هم با وجودی که بسیار مسلط تر از نوازندگان ارکستر بود اما خالی از اشکال نبود. نکته جالب اینکه هنجنی در طول اجرای نینوا ایستاده ساز زد که با توجه با اینکه جملات نی در این قطعه بعضا به نفس زیادی نیاز دارند اتخاذ چنین تصمیمی (اجرای ایستاده نوازنده نی) اشتباه بزرگی بود کما اینکه هنجنی بارها و بارها نفس کم آورد.
در مجموع بهترین قطعه کل این کنسرت ترکمن بود که تا حدودی تونست ضعفهای قسمتهای قبلی رو جبران کنه هر چند در نهایت این کنسرت توقعات رو برآورده نکرد...
در کل چون ما از این کنسرتها خیلی کم داریم بنده از حضور در این کنسرت لذت بردم . اما اگر بخوایم این کنسرت رو نقد کنیم نقدهای زیادی رو میشه عنوان کرد.
مثلاً به نظر بنده این ارکستر (سمفونیک اکراین) علی رغم حرفه ای تر بودن و چیره دست تر بودن از ارکستر های داخلی چندان به درد اجرای این قطعات با حس ایرانی نمیخورد . چون همونطور که ارکستر سمفونیک تهران نمیتونه مثلاً کنسرتو برندبورگ باخ رو با کیفیت ارکستر سمفونیک برلین اجرا کنه قطعاً ارکستر سمفونیک برلین هم نمی تونه نینوا رو با حس و حال واقعی خودش اجرا کنه . این خیلی طبیعی هست و به نکات و مهارتهای فنی بر نمیگرده . موسیقی تا یه جایی تمرین و مهارت و علم و نکات فنیه ولی بعد از این مسائل فقط حس هست و حس و حس ! حسی که تو خون یه نوازنده هست !
به نظرم اگر بجای این ارکستر با توجه به حرفهای استاد بزرگ آقای علیزاده که گفتند دوست ندارد با ارکستر های دولتی کار کنند ، اگر مثلاً از ارکستر پارسیان با دعوت از چند نوازنده مهمان این کنسرت رو اجرا میکردن کار خیلی زیبا تر از این حرفها از آب در میومد . مثلاً اگر خاچیک بابایان ( که تو نسخه اصلی نینوا هم ایشون سلو زده) به جای اون سولیست اکراینی ساز میزد چقدر متونست حس آهنگ رو بالاتر ببره . حالا سر قطعات "کلیدر" چون به گوش مخاطب آشنا نبود علی رغم تو ذوق زدن بعضی از قسمتهای آهنگ میشد یه جوری با اجراش کنار اومد ، ولی سر قطعاتی مثل نینوا که به جرات 90% کسانی که در اون کنسرت حاضر بودن تمامی موومان هاش رو از بر بودند ارکستر اصلاً نتونست حق مطلب رو ادا کنه . البته رهبر ارکستر هم در یک مصاحبه قبل کنسرت این مطلب رو عنوان کرده بود که آشنایی مخاطبان ایرانی با این قطعات کار ما رو خیلی سخت میکنه !
مطلب بعدی نوازندگی و حس ضعیف نوازنده ی نی آقای پاشا هنجی بود ! پاشا نوازنده ی بسیار قابلی هست ، ولی اون شب اصلاً نتونست حس نینوا رو به شنونده به درستی برسونه ! رعایت نکردن استکاتو ها در موومان جامه دران اوج ضعف اون بود ! یه جورایی تو حال و هوای خودش ساز میزد . شاید این مطلب که ارکستر اکراینی با قطعه های اجرایی ارتباط حسی چندانی نداشتند بتونه توجیهی باشه برای ضعف اجرا ، ولی از آقای هنجی بعید بود .
ضعف صدابرداری و مشکل آکوستیک بی معنی تالار وزارت کشور هم که همیشه وجود داره ، ولی اینبار باز بیشتر تو ذوق میزد .
ولی در هر صورت در این بی کنسرتی شاید بشه گفت از این بهتر نمیشد !
کاملتر در:
روایتی از کنسرت استاد علیزاده و محمدرضا درویشی
http://blog.360.yahoo.com/blog-xaSotIE0c7WVYo_oMIgtOaUL?p=166
نی نوا بسیار بسیار بسیار ....... بسیار بد اجرا شد !!!!!!!!!!!!!!
بقیه خوب بود ...
راستش من و دوستم رفتیم اونجا!
شور و حال مردم وقتی که نی نوا و ترکم شروع شد و و قتی خود استاد اومدن واسه تکنوازی دیدنی بود!
کنسرتش محشر بود و یه روز به یاد موندنی واسه من و دوستم!
همون لبخند همیشگی استاد!!!