بسم الله النور
السلام علیک یا بقیة الله

دو تا حدیث از صاحب الزمان(علیه السلام) نقل میکنم لطفا با دقت بخونید و روی هردوش تامل کنید:

1- اگر شیعیان ما - که خداوند آنها را به طاعت و بندگی خویش موفق بدارد - در وفای به عهد و پیمان الهی اتحاد و اتفاق میداشتند و عهد و پیمان را محترم میشمردند،سعادت دیدار ما به تاخیر نمی افتاد و زودتر به سعادت دیدار ما نائل میشدند.

2- اما علت و فلسفه آنچه از دوران غیبت اتفاق افتاده { که درک آن برای شما سنگین است} آن است که خداوند در قرآن فرموده: (( ای مومنان از چیزهایی نپرسید که اگر آشکارتان شود بدتان آید.))



در هر دو حدیث که یکی اشاره مستقیم به آیه قرآن دارد کلمه (مومنان و >>شیعیان<<) آمده و نه مردم و نه حتی مسلمانان!!!(مومن مسلمان حقیقی است و مسلمان حقیقی باید به ائمه و اهل بیت پیامبر ایمان قلبی و عملی داشته باشد ... چه شیعه و چه سنی)

نکته اول اینکه مسئولیت تاخیر در ظهور آقا امام زمان (علیه السلام) بر عهده شیعیان است!!

دوم اینکه این عهد و پیمان الهی که در حدیث اول به آن اشاره شده چیست؟ آیا غیر از اینه که ما در ایمان و اراده چه در قلبها و چه در اعمال اینقدر سست و ضعیفیم که حضرت نمیتونه با تکیه بر این یاران و امید به همراهی ایشان ظهور کنه؟
امام حسن (علیه السلام) چرا صلح کردند؟ چون یک عده شبیه من و امثالم که فقط از شیعه ادعاشو داریم گرد آن حضرت بودند و امام مجبور به صلح شدند... اشتباه نیست که بگیم الان امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هم مجبور به ادامه غیبت هستند!!!

البته که غیبت به اراده و حکمت الهیه که ادامه داره اما به نظر شما چرا؟  اشاره حضرت به این آیه قرآن که
(( ای مومنان از چیزهایی نپرسید که اگر آشکارتان شود بدتان آید.)) چه معنی میتونه داشته باشه؟ مومنان از چه چیز بدشان میاد؟ جز از اینکه بهشون بگن به تاخیر افتادن غیبت تقصیر شماست؟ ویا از این هم بالاتر...به اونها گفته بشه دلیل اینکه امام غیبت کرد هم همین منافقین مومن نما و مومنین ضعیف و بی اراده بودند که نتونستند از امامشون دفاع کنند؟ و خودشون و دنیاشون رو به امام ترجیح دادند و خدا هم بشریت و به خصوص اینجور شیعیان  رو به عذاب خودش گرفتار کرد و از داشتن امام و هدایتگر سعادت محروم؟

آیا ما هم شبیه شیعیان آن زمان نیستیم که امام ظهور نمیکنند؟!!
و آیا نشنیده اید که امام زمان(ارواحنا فداک) مظلوم ترین اهل بیت (علیهم السلام) است؟

به راستی چه باید کرد؟
به نظر شما اگر کسی منو بیرون از کلوب ببینه میتونه بهم سرباز امام زمان بگه؟ اعمالم،گفتارم،کردارم ویا حتی وضع ظاهریم این اجازه رو به طرف میده که اصلا همچین فکری به ذهنش خطور کنه؟ و اگر من هم همچین حرفی بزنم طرف نمیخنده و این خنده امام رو ناراحت نمیکنه؟ واقعا ما کجا داریم میریم؟!
آخه با ادعای خالی که نمیشه! نمیشه بگیم ما امام حسین رو دوست داریم اما از سفره یزید هم نمیشه گذشت!!
نمیشه فقط حرف بزنیم و نه تنها عمل نکنیم حتی مخالف حرفامونم عمل کنیم هرجا منافعمون ایجاب کرد!هرجا که ترسیدیم!هر جا که خجالت کشیدیم!هرجا که نفسمون نذاشت!

از این هر جاها خیلی زیاده ! با حرف زدن هم کاری درست نمیشه!بعدشم من کیم که بخوام راجع به آن حضرت و شیعیان واقعیش سخنرانی کنم؟ فقط اینارو میگم چون عاشقشم!چون میخوام که بیاد! آرزو دارم منم سربازش باشم! آرزو دارم عدالت واقعی رو ببینم...حتی اگه گردن منم بزنه از خوشحالی مدهوش میشم...چون یقین دارم که این دست حقه!دست خداست...دیگه از این پاکتر و بالاتر نیست...با همه وجود طابع فرمانشم!عاشقشم

باید به خودمون بیایم خیلی هامون و یک کاری بکنیم! خدا هم میگه از شما حرکت از من برکت!

برای اینکه بحثمون یک طرفه نباشه و مطالب به صورت منسجم تری ارائه بشه یک کلوب با عنوان(پیشروان عرصه ظهور) تاسیس کردم!امیدوارم همگی یاران ولیعصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قدم رنجه کنن و بیان و حضور فعال و موثر داشته باشند...انشا الله!

آدرس کلوب:  http://www.cloob.com/clubname/pishrovan

همچنان این سوال باقیست و تا ظهور حضرت هم  باقی خواهد ماند که به راستی چه باید کرد؟ قرار شد که ما منتظر بی عمل نباشیم و هرکاری از دستمون برمیاد دریغ نکینیم برای حضرت!چه کاری؟ خوب اولیشو من گفتم...خودسازی واقعی...شما هم هرچی به ذهنتون میرسه لطفا بگید!
منتظر نظرات شما یاران ولیعصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

برای سلامت و تعجیل در ظهور حضرت 3 صلوات محمدی بفرستید!

به امید ظهور