آلبرت اینشتین(فوت 1955 م) در رساله ی پایانی عمر خود با عنوان: 'دی ارکلرونگ'
Die Erkla'rung - von: Albert Einstein - 1954
یعنی:'بیانیه'  - که در سال 1954 آن را در امریکا و به آلمانی نوشته است - اسلام را بر
تمامی ادیان جهان ترجیح میدهد و آن را کاملترین ومعقولترین دین می داند.این رساله در
حقیقت همان نامه نگاری محرمانه ی اینشتین با آیت الله العظمی بروجردی(فوت1340ش
=1961م) است  که توسط مترجمین برگزیده ی شاه ایران محرمانه صورت پذیرفته است.
اینشتین در این رساله 'نظریه ی نسبیت' خود را با آیاتی از قرآن کریم و احادیثی از (نهج-
البلاغه) وبیش از همه (بحارالانوار) علامه ی مجلسی (که از عربی به انگلیسی توسط
حمید رضا پهلوی(فوت1371ش)و ترجمه وتحت نظر آیت الله بروجردی شرح می شده)
تطبیق داده و نوشته که هیچ جا در هیچ مذهبی چنین احادیث پر مغزی یافت نمیشود وتنها
این مذهب شیعه است که احادیث پیشوایان آن نظریه ی پیچیده ی'نسبیت' را ارائه داده
ولی اکثر دانشمندان نفهمیده اند. از آنجمله حدیثی است که علامه ی مجلسی در مورد
معراج جسمانی رسول اکرم(ص) نقل میکند که: هنگام برخاستن از زمین دامن یا پای
مبارک پیامبر به ظرف آبی میخورد و آن ظرف واژگون میشود.اما پس از اینکه پیامبر
اکرم(ص)  از معراج جسمانی باز میگردند مشاهده میکنند که پس از گذشت این همه زمان
هنوز آب آن ظرف در حال ریختن روی زمین است  اینشتین این حدیث را از گرانبهاترین
بیانات علمی پیشوایان شیعه در زمینه ی 'نسبیت زمان' دانسته و شرح فیزیکی مفصلی
در باره ی اسرار علمی این حدیث مینویسد  
همچنین اینشتین در این رساله 'معاد جسمانی' را از راه فیزیکی اثبات میکند(علاوه بر
قانون سوم نیوتون=عمل وعکس العمل و نیز علاوه بر قانون بقای ماده ی لاوازیه ). او فرمول ریاضی معاد جسمانی را عکس فرمول
معروف 'نسبیت ماده و انرژی' میداند:
(E = M.C2 ( M = E :C2
یعنی اگر حتی بدن ما تبدیل به انرژی شده باشد دوباره عینا' به ماده تبدیل شده و زنده خواهد شد.