بسم الله

اینجا جای سوال است كه چرا سایر پیامبران هیچ اجری را مطالبه نكردند و نبی اكر (ص) برای رسالتش مطالبه ی مزد كرد ، دوستی خویشاوندان نزدیكش را به عنوان پاداش رسالت از مردم خواست؟

قرآن خود به این سوال جواب میدهد

«قلم تا سالتكم من اجر فهو لكم ان اجری الا علی الله» (1) بگو مزدی را كه در خواست كردم چیزی است كه سودش عاید خود شماست. مزدمن جز بر خدا نیست . یعنی آنچه را من به عنوان مزد خواستم عاید شما می گردد نه عاید من.این دوستی كمندی است برای تكامل و اصلاح خودتان . این اسمش مزد است و الا در حقیقت خیر دیگرری است كه به شما پیشنهاد می كنم ف از این نظر كه اهل بیت خویشان پیغمبر مردمی هستند كه گرد آلودگی و نروند و دامنی پاك و پاكیزه دارند (حجور طابت و طهرت)، محبت و شیفتگی آنان جز اطاعت از حق و پیروی از فضایل نتیجه ای نبخشد و دوستی آنان است كه همچون اكسیر ، قلب ماهیت می كند و كامل ساز است. مراد از «قربی» هر كه باشد مسلما از برجسته ترین مصادیق ان علی(ع) است.

فخر رازی می گوید زمحشر در كشاف روایت كرده :«چون این آیه نازل گشت، گفتند :یا رسول الله!خویشاوندانی كه بر ما محبتشان واجب است كیانند؟فرمودند:علی و فاطمه و پسران آنان)).از این روایت ثابت می گردد كه این چهار نفر«قربای»پیغمبرند و بایست از احترام و دوستی مردم برخوردار باشند،و بر این مطلب از چند جهت می توان استدلال كرد:

ا.آیه ی«الا المودة فی القربی».

2. بدون شك پیغمبر (ص) ، فاطمه (س) را بسیار دوست می داشت و می فرمود:«فاطمه پاره ی تن من است.بیازارد مراهر چه او را بیازارد» و نیز علی و حسنین را دوست می داشت ، همچنان كه روایات بسیار و متواتر در این باب رسیده است.

_________________________________________________________________

1_سبا/47