(آسیا گردان و لب قرآن سرا)

مزرع تسلیم را حاصل بتول

مادران را اسوه ی کامل بتول

بهر محتاجی دلش آنگونه سوخت

با یهودی چادر خود را فروخت

نوری و هم آتشی فرمان برش

گم رضایش در رضای شوهرش

آن ادب پرورده ی صبر و رضا

آسیا گردان و لب قرآن سرا

                                             " اقبال لاهوری"

السلام علیک ایها الصدیقه الشهیده یا فاطمه الزهرا

زمزمه هایی از خطبه ی حضرت زهرا (س) :

عبدالله بن حسن از پدرانش چنین نقل می کند:

ابوبکر تصمیم گرفت فدک را از حضرت زهرا (س) باز ستاند ، وقتی این خبر به آن حضرت رسید روسری خود را بست ، و چادر خویش را بسر کرد ، همراه با جماعتی از زنان خدمتکار و خویشانش روانه مسجدالنبی شدند . حضرت زهرا خود را کاملآ پوشانده بود و اطراف چادرش روی زمین کشیده می شد و راه رفتنش شباهت زیادی به راه رفتن رسول خدا(ص) داشت ، در حالی که ابوبکر در میان جمعی  از مهاجر و انصار و دیگران، نشسته بود آن حضرت وارد مسجد شد . دراین هنگام پرده ای بین آن حضرت و دیگران آویختند و ایشان نشست.

آنگاه چنان ناله ای جانسوز از دل برآورد که همه به گریه افتادند، به طوری که مجلس دگرگون شد . پس از آن ، لحظه ای سکوت کرد تا فریاد و ناله مردم فرو نشیند و گریه شان آرام گیرد سپس کلام خود را با حمد و ثنای الهی آغاز نمود و بر رسول خدا (ص) درود فرستاد! که مجددآ صدای گریه ی مردم بلند شد ، چون ساکت شدند ، سخن خود را چنین ادامه داد :

خدا را به واسطه نعمتهایش شاکر، بر الهاماتش شاکر، بر مواهب و عطایایش ثنا گویم، نعمتهای گسترده ای که از آغاز خلقت به گستردگی همه هستی به ما ارزانی داشته و بر نعمتهای بی حسابی که به ما عنایت کرده و بخششهای بی دریغی که پایانی برایشان قرار نداده است همو که الطافش به دلیل کثرت و زیادی از شماره و حساب بیرون است .

دامنه خوان نعمتش وسیع است و قابل گنجاندن در بستر زمان و مکان نیست و پایانش از حیطه ادراک خارج است.

از این رو برای فزونی نعمتها و تداوم آن مردم را به شکر فرا خوانده است و خلائق را برای تکمیل آن به ستایش خویش دعوت نموده ، و آنان را برای بدست آوردن امثال آنها تشویق کرده است.

و گواهی می دهم که معبودی جز خدای یکتا نیست و شریک و مانندی ندارد کلمه " لااله ال الله" معنایی است که پیام آن اخلاص است ، و دلها با آب و گل آن سرشته و کانون اندیشه و تفکر از خورشید وجودش روشنی گرفته ، خدایی که دیدنش با چشمها غیر ممکن است ، زبانها از توصیفش عاجز و درک ذاتش برای عقلها محال است ، موجودات را قبل از پیدایش هر جانداری آفریده ، آنها را بدون الگو و بی مثال ایجاد کردو آنها را با قدرت و اراده خویش حیات داد ، بی آنکه فایده ای نصیبش شود ، آنها را آفرید تا حکمتش را آشکار سازد و مردم را به اطاعت خویش دعوت کند و بدین وسیله هیبت خود را نشان دهد و بندگان را به پرستش خود ترغیب و دعوتش را تثبیت نماید.

سپس آنها را برای اطاعت ، پاداشها ، و برای نافرمانیهایشان کیفر ها قرار داد ، تا بندگان را از اعذاب خویش رهایی بخشد ، و آنان را به سوی بهشت سوق دهد .

و گواهی می دهم پدرم محمد (ص) بنده و فرستاده اوست ، خدای حکیم وی را پیش از ارسالش بر گزید ، و قبل از خلقتش نامزد این مقام ساخت و پیش از مبعثش او را انتخاب کرد از آن هنگام که بندگان در حجاب غیب پنهان ، و در پشت پرده های وحشت انگیز نیستی پوشیده و به مرز عدم نزدیک بودند زیرا خداوند از آینده آگاه بود و به پیش آمدهای جهان هستی احاطه و نسبت به مقدرات ، شناخت کامل داشت.

خدا او را برانگیخت تا فرمان خود را تکمیل نماید و حکمش را اجرا کند و سرنوشت پیش بینی شده راتحقق بخشد او در حالی مبعوث شد که دید ، مردم مذهبهای گوناگونی بر گزیده اند و در برابر آتش اعتکاف کرده  و در مقابل بتها تعظیم می کنند با آن که خدا را شناخته اند اما او را منکرند.

خداوند به نور محمد (ص) ظلمتها را از میان برداشت ، گرفتاریها را از دلها زدود ، ابر های تیره را از مقابل چشمها برد ، پیامبر (ص) به منظور هدایت مردم به پا خاست و آنها را از ذلت ضلالت نجات داد و چشمهای کور را پر نور و آنان را به آئین استوار و محکم اسلام رهنمون شد و به راه مستقیم هدایت کرد.

سرانجام خداوند در انتهای راه رسالت با کمال مهربانی و براساس اختیار و رغبت  ، روح پاکش را از ما گرفت و او را از محنت این جهان آسوده ساخت ، و به بهشت برین در میان فرشتگان نیکو سرشت سکنت داد و در جوار رحمت ایزدی آرمید ، صلوات خدا بر پدرم پیامبر (ص) امین وحی ،و برگزیده خلق خدا ، که مورد رضایت حق تعالی ، بود سلام و رحمت و برکات خدا براو باد.

سپس رو به اهل مجلس کرد و فرمود:

ای بندگان خدا، شما پرچمداران امر و نهی الهی و حاملان دین و وحی و حافظان اوامر الهی در تبیین دین خدا و مبلغان او برای امتها هستید خدا در میان شما میزان ، برای پاسداری حق و پیمانی در دسترس شما گذارده ، و یادگاری برای شما باقی گذاشته که آن کتاب ناطق خدا ، قرآن صادق و نور ساطع و شعاع درخشان اوست، کتابی که دلایلش روشن ، باطنش مبرهن ، ظواهرش پر فروغ و پیروانش پر افتخارند.

کتابی که پیروان خود را به بهشت رضوان می خواند و مستمعین دعوتش را به ساحل نجات می کشاند ، همان که با چنگ زدن به دریای حکمتش می توان به برهانهای روشن وکافی نایل شد، و همچنین توسط آن گنجینه ی اسرار ، می شود مکارم اخلاق و کارهای مشروع و مجاز و واجبات الهی راشناخت.

خداوند (ایمان ) را وسیله تبری شما از شرک و (نماز) را موجب پاکی از تکبر و (زکات) را سبب تزکیه نفس و فزونی روزی قرار داد، (روزه) را سبب تصفیه دلها از زنگارهای ناپاکی ، (حج) را موجب استحکام دیانت ،(عدالت) را عامل شوکت ، (اطاعت) از ما خاندان رسالت را باعث انتظام ملت،(امامت) ما را امان از تشتت، (جهاد) را موجب عزت و هیبت (صبر) را وسیله جلب پاداش حق ،( امر به معروف) را جهت اصلاح امت ، (احسان به والدین) برای امان از خشم خدا ،( صله رحم) را به منظور فزونی جمعیت و قدرت ،(قصاص) را وسیله حفظ جانها ،( وفای به نظر) را برای رسیدن به مغفرت ، (عدل فروشی) وسیله مبارزه با کمبودها ، (نهی از شراب خواری ) را جهت پاک سازی پلیدی ها ،(پرهیز از افترا) را برای دور شدن از لعنت ،( ترک دزدی) را جهت حراست از عفت،( تحریم شرک)را وسیله ی اخلاص در بندگی قرار داده است .

بنابراین تقوای الهی را پیشه کنید ، و آنگونه که شایسته ی اوست از مخالفت فرمانش به پرهیزید و سعی کنید در موقع مردن مسلمان باشید ، خدا را در آنچه به شما فرمان داده و یا از آن نهی کرده اطاعت کنید ،زیرا تنها دانشمندانند که از خدا می ترسند .