وقتی دروازه وای میستاد دروازه انگار کوچیکتر میشد. این رو بچه های معماری خوب درک میکنن. وقتی میخندید انرژی خندش  به میلیونها ایرانی روحیه میداد. این و بچه های روانشناسی هم شاید خوب درک نکنن.  اعتماد به نفسش در حد تیم ملی بود. پر تلاش بود و خستگی نا پذیر با اراده با اراده با اراده.

با سلام حدمت همه دوستداران عقاب آسیا

همه دروازه بانای اسیا رو جمع کنید بگین فقط تو دروازه وایسن تکون نخورن خداییش اونی که تو دروازه وایسه و آدم کیف کنه کسی نیست جز احمد رضا عابدزاده

استیل دروازه بانی داره.  تو خونشه تو جونشه. اگه اوضاع بر وفق مراد بود و چندین بار مصدوم نمیشد الان بهترین دروازه بان دنیا هم میتونست باشه این استعداد و داشت .

مهربونی و با مزه بودن و خونسردیش  سلطان دل کردتش دیگه

غیرت ایرانی بودنش، شهامتش، شجاعتش، و از همه مهمتر با روحیه بودن و اعتماد به نفس داشتنشه که منو دیوونه خودش کرده