کودکان کار، قربانی برنامه های رژیم ولایت فقیه!

 

باگذشت یکسال پس از تهیه طرح ساماندهی کودکان خیابانی، و تبلیغات پرسروصدا پیرامون اقدامات دولت درخصوص حل این معضل اجتماعی، اخبار و گزارشات متعدد حاکی از آن است که ده ها هزار کودک خیابانی درسراسر کشور همچنان دروضعیتی ناگوار قرار دارند

 

 

باگذشت یکسال پس از تهیه طرح ساماندهی کودکان خیابانی، و تبلیغات پرسروصدا پیرامون اقدامات دولت درخصوص حل این معضل اجتماعی، اخبار و گزارشات متعدد حاکی از آن است که ده ها هزار کودک خیابانی درسراسر کشور همچنان دروضعیتی ناگوار قرار دارند و رشد فزاینده فقر درجامعه به افزایش تعداد این کودکان معصوم وبی گناه انجامیده است. براساس آمار های سازمان یونیسف و برخی نهادهای مستقل مردمی تعداد کودکان کار و خیابانی درسراسر ایران بالغ بر 5 /1 میلیون نفر است و بسیاری از گزارشا نیز از افزایش نگران کننده ای آمار طی دو سال اخیر حکایت می کنند.
درسال های اخیر رژیم ولایت فقیه و خصوصا دولت ضد مردمی احمدی نژاد با تبلیغات بسیار از ارایه طرح هایی برای حل معضل کودکان کار سخن گفته اند. دراواخر بهمن ماه سال گذشته، خبرگزاری مهر اعلام داشت، 20 میلیارد ریال برای ساماندهی کودکان خیابانی اختصاص یافته است، این خبرگزاری نوشت : ”وزارت رفاه و تامین اجتماعی اعلام کرده از محل بند ب تبصره 15، مبلغ 20 میلیارد ریال اعتبار به سازمان بهزیستی کشور جهت سامان دهی کودکان خیابانی اختصاص یافت.“

درادامه گزارش آمده است: ”کودکان خیابانی به افراد زیر 18 سال اعم از دخترو پسر اطلاق می شود که برای بقا خود مجبور به کار و زندگی درخیابان هستند، بنابراین جهت بهبود شرایط اجتماعی و اقتصادی، ارایه خدمات درزمینه های اجتماعی، آگاه سازی ا زمصرف مواد و بیماری های همچون هپاتیت و ایدز به منظور ارتقای سلامت جسمانی و درنهایت توانمندسازی کودکان خیابانی درجهت کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی ناشی از این پدیده، مورد تاکید وزارت رفاه و تامین اجتماعی است ....“
درخصوص این کودکان مظلوم که قربانی برنامه های ضد مردمی اقتصادی-اجتماعی رژیم ولایت فقیه و گسترش فقر درجامعه هستند تمامی گزارش ها از وضعیت ناهنجار و غیر انسانی حاکم برزندگی آنها حکایت می کند.

دراواسط سال گذشته یکی از اعضای موسس شبکه یاری کودکان کار و خیابانی درمصاحبه ای خاطر نشان ساخته بود، کودکان کار به دلیل فقر برای زنده ماندن و تامین هزینه خانواده خود تلاش می کنند، اینان از کمترین توجه دولت برخوردار بوده و به دلیل زندگی و کار درمحیط های غیر بهداشتی درمعرض ابتلا به انواع بیماری های مملک بویژه هپاتیت ب قرار دارند و آثار بلاهای اجتماعی و طبیعی، بیماری به دلیل سوء تغذیه و عدم رعایت بهداشت و فقر درچهره تک تک کودکان کار و خیابان پیداست. گرچه ماده 79 قانون کار فعلی به کار گماردن افراد کمتر از 15 سال را ممنوع اعلام کرد، ولی هزاران کودک ایرانی بین 5 تا 15 سال درکارگاه های مختلف تولیدی و خدماتی و درمزارع اجباراو بدون برخورداری از حقوق بدیهی یک انسان به کار اشتغال دارند و متاسفانه در4 سال اخیر با عملکرد وزارت کار و امور اجتماعی حتی کارفرمایان بابت تخلف از قانون و بکارگیری کودکان درکارهای گوناگون صنعتی و یا خدماتی جریمه نیز نمی شوند.

به گزارش ایلنا کودکان کار دربرخی واحدها و کارگاه های تولیدی همچون برده و درشرایطی کاملا غیر انسانی کار می کنند و وزارت کا ردولت احمد نژاد حاضر نیست این دسته از کارگاه ها را مورد بازرسی قرار داه و مانع از تخلف از قانون کار شود. علاوه بر این کودکان کار از بهداشت و آموزش نیز محروم هستند. ایلنا دراول مهرماه سال قبل همزمان با بازگشایی مدارس و آغاز سال تحصیلی گزارش داده بود: ”بیش از 90 درصد کودکان کار بی سوادند، اما با این وجود دولت اقدامی موثر برای آموزش این افراد انجام نداده است.“

درگزارش مذکور از قول مدیر شبکه یاری کودکان کار و خیابان یاد آوری می گردد: ”دستگاه های دولتی به بهانه های مختلف مسئولیتی درقبال رسیدگی به وضعیت کودکان کا رنمی پذیرند. موضوع آموزش و سواد آموزی این کودکان فوق العاده مهم است و اکنون به یک مشکل جدی بدل گردیده، زیرا دولت حاضر نیست مسئولیت بهداشت و آموزش کودکان کار را برعهده بگیرد. درتمام کشورهای دنیا متولی و مسئول آموزش و بهداشت دولت است و به علت حساسیت، این امر به بخش خصوصی واگذار نمی شود، ولی دولت در این عرصه حساس رسیدگی به کودکان کار را به بخش خصوصی سپرده و از خصوصی سازی امور حساسی چون بهداشت و آموزش دم می زند.
درحال حاضر سازمان های غیر دولتی فعال درحوزه کودکان کارو خیابان نیز توان کافی را برای ارایه خدمات به این کودکان ندارند و بنابر این مداخله دولت دراین زمینه ضروری به نظر می رسد. بسیاری ا زکودکان محروم از آموزش و یا آنهایی که ترک تحصیل کرده اند، جذب بازرا کار و کارگاه ها و یا خیابان می شوند و وضعیت آنها وخیم تر از قبل می گردد.“

درحق این کودکان بی عدالتی شدیدی از سوی رژیم ولایت فقیه صورت می گیرد. یکی از مسئولان جمعیت دفاع از کودکان کار دریک گفتگو مطبوعاتی نسبت به برخوردهای خشن وغیر انسانی حتی از سوی سازمان بهزیستی انتقاد کرده و تاکید کرد: ”من البته نمی گویم که بهزیستی کودک آزاری می کند، اما برخوردهای خشونت آمیزی دارد که بچه ها وحشت می کنند. الان هم اسم بهزیستی، برای این بچه ها یک کابوس است.“ وقتی نهادی رسمی که با بودجه دولتی بخشی از مسئولیت رسیدگی به کودکان کار و خیابانی را دارد و نسبت به بعضی نهادهای دیگر از جمله کمیته امداد خمینی از توان و نیروی کارشناسی برخوردار است این چنین با کودکان معصوم و بی پناه برخورد می کند که این کودکان حاضر به تحت پوشش قرار گرفتن آن نیستند. برخورد سپاه و بسیج، شهرداری، نیروهای انتظامی و کمیته امداد خمینی دیگر مشخص است! به قول معروف مشت نمونه خروار است.

خبرگزاری ایلنا دردی ماه سال گذشته از قول یکی از کارشناسان آسیب شناسی اجتماعی گزارش داد: ”آمار کودکان کار درایران هر روزه افزایش می یابد و بعید نیست که سرنوشتی همچون کودکان هند درانتظار ایران نباشد. اولین نهاد حمایتگر از کودکان کار سازمان بهزیستی است که متاسفانه به دلیل عدم بودجه کافی، این سازمان قادر به حمایت چشمگیر از این کودکان نبوده است.“
کوتاه سخن: پدیده کودکان کار و خیابانی نتیجه مستقیم عملکرد رژیم واپس مانده ولایت فقیه و سمت گیری اقتصادی-اجتماعی ضد مردمی آن است. حل این معضل اجتماعی بزرگ و غیر قابل چشم پوشی به اتخاذ یک سیاست درست و واقع بینانه اقتصادی-اجتماعی نیازمند است، سیاسی که با حضور رژیم ولایت فقیه امکان اجرا وتحقق و اجرا نداشته و نخواهد داشت!

 

 

چه پیشنهاد جالبی

 دوستان اگر مطالبی راجبع کودکان کار پناهندگان طلاق و به کلی زخم های اجتماعی دارن بذارن.

فقط راجبع اعتیاد بحث یک بعدی میشه به نظر من..

اقای مصطفی از شما هم تشکر میکنم راجبع مطالب مفیدی که نوشتین.

 

ما هم اعتراف کنیم تخفیف میدی ؟

مسعود جان با توجه به اعترافات صادقانه ات و از اونجاییکه شمالی هستی و همچنین پای بابابزرگ خدابیامرزتو وسط کشیدی تا ما یاد اقاجون خدابیامرزمون بیفتیم که مثل آقاجون شما اهل دود و دم بود با یک درجه تخفیف تومنزل ترک کنید و نیازی به اومدن به مرکز بازپروری و دوش اب سرد نیست

اقا رضا یاد بگیر

مسعود جان با رضا حتما میایم یه سر  بهت میزنیم

آقا با توجه به اینکه اسامی به حضرت داریوش اعلام میشه من همشو گردن میگیرم رضا و بردیا و مریم بی تقصیرن .من اغفالشون کردم

ناکس نالوطی مارو مثل خیار فروختی که؟حیف اون بست هایی که بستیم برای تو
نوح یک دو سه بستی کشید و برکشتی نجات رفت
هی بست پشت بست
اینهم بخشی از اشعار یه بنده خدا بود
من مثل دوستان تجربه ندارم.تو خدمت از پادگان که میومدیم بیرون تو خیابون پیروزی از داروخانه یه شیشه کوچیک اتانول هفتاد و یه رانی میخریدیم مینشستیم رو صندلی ایستگاه اتوبوس میخوردیم 18 ماه هرروز ظهر اینکارو میکردیم
تریاکم چندباری کشیدم باراول با خدابیامرز پدربزرگم نشستیم با چراغ لامپا کشیدیم
حشیش و گراسم چندبار کشیدم بیشترش گراس بود البته اینجا تو بندرگز خیلی گراس میکارن.
من تجربه زیادی ندارم ولی درباره شیره باتوجه به اینکه دوتا از بستگان نزدیک سالهاست مصرف میکنن فکرمیکنم مطلب مصطفی کامل نبود

 

اقا ما نفر سوم هستیم نوبتی مگه نیست ؟

 

رضا تو نفره اولی باید پاسخ گو باشی به هر حال حتما یه چیزی دیده درونت مصطفی که اسم تو اولی هست.

 

نوبت ما هم که رسید یه زیر میزی میدیم به مصطفی که ما رو از این لیست خارج کنه.

 

اقایون مشکوکها بجای سرو کله زدن و فروختن همدیگه تشریف بیارین کمپ که مهلت زیادی ندارین

بی صبرانه منتظر پذیرایی از شما با دوش آب سرد هستیم

 

تو که خودت تو لیستی! تو دیگه چی میگی؟

اشتباهی نشده برادر.. دنیای بهبودی این حرفارو نداره

من از قول رضا میگم رضا هستم یک معتاد حتی یک روز هم پاکی نداشتم  و 30 ساله به بدترین نوع مواد مخدر

اعتیاد دارم