بسم الله الرحمن الرحیم

به ترتیب:
۱ـ ممکن است موقتاً به نظر بیاید با انتقاد از خود همه‌چیز را از خودمان می‌گیریم و باعث ضعف ما در برابر دیگران و به خصوص رقبا می‌شود اما به نظر من انتقاد از خود رمز قدرته. چون در واقع کسی که شجاعت و صداقت در افتادن با خودش رو داشته باشه هم کمتر در مقابل دیگران و خودش مرتکب اشتباه می‌شه یا اگر مرتکب اشتباه شد خودش به جای دیگران مچ خودش رو می‌گیره. و اینکه وقتی کسی از خودش انتقاد کنه انتقادش از دیگران مؤثرتره به دلایل مختلف.
۲ـ بعضیا ترجیح نمی‌دن. همه ترجیح می‌دن. هیچ انسان سالمی وجود ندارد که "ترجیح" بدهد آدم‌های دیگر نقاط ضعف و اشتباهاتش رو ببینند تا نقاط مثبت و درستی‌ها را! منتها بعضیا به هر قیمتی می‌خوان ضعف خودشون رو بپوشونن اما بعضی دیگر وقتی اشتباهی از اونا سر بزنه با لج‌بازی و انکار مخفی‌ش نمی‌کنن.
۳ـ خب، سؤالی‌ست که جوابی کاملاً بدیهی‌ای دارد... بله! باید اول اشتباهات خودمون رو پاکسازی کنیم اما عملاً کمتر کسی‌ست که واقعاً و مردانه حاضر به همچین کاری است.
۴ـ مشورت بهتر است به شرط اینکه در همان مشورت کسی نخواهد خودخواهانه نظر خودش را اعمال کند.
یا حق