روضه ی خلد برین  خلوت درویشان است

مایه محتشمی خدمت درویشان است

تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من

هیـچ کـس مـن نپسـندم  کـه بجـای تـو بُـوَد

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

سزد اگر همه دلبران دهندت باج

تاهمسفرم عشق است در جاده تنهایی

از دست نخواهم داد دامان شكیبایی

تا من به تو دل دادم افسانه شده یادم

چون حافظ و مولانا در رندی و شیدایی

یارب از ابـر هداـیت برسـان بارانـــی

         پیشـتر زانکـه چو گـردی ز مـیان برخـیزم

در دایره قسمت ما نقطه پرگاریم

لطف آنچه تو اندیشی مهر آنچه تو فرمائی