کسی که چهره ای عبوس دارد، تابوت دل خویش را بر چهره اش حمل می کند

 
خدا در دل های زنده و چهره های گشاده ساکن است

 

این غمبار است. اما حقیقت دارد که فقط تعداد کمی از مردم صاحب روح خویشند. آن ها صاحب همه چیزند غیر از خودشان و بدین سان طبیعی است که تبدیل به یک شیء شوند. در میان اشیای دیگر زندگی شان. این چنین است که مالک.مملوک می شود..........................(اشراق ها)

تاریكی عدم وجود نور است و تو آن را میسازی

وجودت را احتکار نکن

عشق احیاء گر است

وقتی سنگی را لمس میکنی میشکفد

آوازه خوان باش

رایحه خوشت را به مردمان جهان برسان

اگر گوشهایمان را حساستر کنیم زمزمه نرم خداوند را میشنویم که مدام می گوید

دوستت دارم

 

این اصل طلایی را همواره به خاطر داشته باش:

در هر زمان

فقط یك گام!

 

خدا دور است.

زیرا ما نمی‌دانیم چگونه او را در كنار خویش ببینیم.

 

 

عشق رابطه نیست!

سهیم شدن است.

آب شدن است.

اتحاد است.