سکوتم ساکت است و خواب من بی خواب مانده

دلم دریا ولیکن چشم من بی آب مانده

به راهی بسته ام چشمم ، غرورم بسته است اشکم

چون اینجا مرده ام ، روحم چنین بی تاب مانده

سرا پایم پر از درد است ، محتاجم ، خدایا

بده اشکی که از دریا فقط مرداب مانده

من از روزی که خود را دیده ام تنها ترینم

در این ظلمت سلامت چاره ی سیلاب مانده

تو را من عاشقم ساحل بگیرم تنگ در آغوش

نمیخواهم بمیرم چون که عشقت ناب مانده

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن

به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق

تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت

بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس

تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم

وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن

به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو به صد تا دریا نمی دم

یه لحظه با تو بودنو به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم

قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

<sup>این ظلمت در این غمناك شب این غصه را دارم

                                                          چرا تنها و بی همدم به حال ریش خود بی وقفه میبارم</sup>

^{در این ظلمت در این غمناك شب داغ دلم این است
                                                            چرا دلهای این نامردمان سرشار از كین است؟}

^{چرا بی دوست بی یاور توان دم ندارد دل ؟
                                                          چرا با فكر او حتی كمی هم غم نـــــــــدارد دل؟}

^{چرا غم با دلم همسایه همپیمانه میجوشد؟
                                                         چرا یارم شراب عشـــــق یك بیگانه میــــــنوشد؟}

^{خداوندا بده پاسخ به این سرگشته و حیران
                                                         دل آوارهام را پر ز شور عشــــق خود گــــــردان}

^{خداوندا به فریادم برس داغ دلم كم كن}

                                                    ^{خداونـــدا  كنــــارم باش و دل را خالی از غــــــم كن}

kheyli narahat shodam  az to  be bakhsh peygiri goftehato gereftam  

دست کدامین خزان چید،گل های پیراهنت را؟

آن سان که این باغ نشنید،یک برگ نالیدنت را

رخساره مهربانت،تلفیق خورشید و باران

می بینم امروز و هرروز،در اشک خندیدنت را

من می نوشتم(فقط غم)،تو می سرودی (فقط عشق)

عشق از میان رفت و غم ماند؛آیینه شد بودنت را

زیباترین بوته بودی،با روح گل می سرودی

کابوس ها زوزه کردند،یک نیمه شب چیدنت را

آن کودک شاد دیروز،آشفته بر گور....امروز

می بارد از چشم پر سوز،شب های باریدنت را

شب های رویای شاداب،شب های لبخند و مهتاب

باران لالایی و خواب،باران بوسیدنت را

پروانه های تبسم،در چشم هایت فسردند

م   ؛کدامین خزان چید،گل های پیراهنت را..

یکی بود تو قصه مون وفا نکرد

رفت و پشت سرشم  نگا نکرد

یکی بود زندگیشو هوس سووزوند

آبروش رفت و دیگه اینجا نموند

یکی بود ، یکی نبود و یه پری

یه بغل عاشقی یای سر سری

کی بود اون که طاقت گریه نداشت؟!...

عاشق هوس شد  و تنهام گذاشت؟!....

کی بود ، کی بود ؟!.... اون تو بودی

کاشکی از اول نبودی

کاشکی از اول نبودی

کاشکی از اول نبودی

کاشکی از اول نبودی

کاشکی از اول نبودی........

شاید باید می فهمیدم

که قلب تو پر از ریاست

دوستت دارم گفتن تو

درست مثه باد هواست

درست مثه باد هواست

درست مثه باد هواست

مثه باد هواست

مثه باد هواست

باد هواست

باد هواست......

کی بود ، کی بود ؟!.... اون تو بودی

کاشکی از اول نبودی

کاشکی از اول نبودی

کاشکی از اول نبودی

نبودی

نبودی

نبودی

نبودی..........................

میگن دنیاست حیرونه
میگم نه دل پریشونه
وقتی که پشتت خالیه
یا تکیه گات پوشالیه
حتمی زمینت میزنن
امیدتم خیالیه
وقتی که پشتت خالیه
یا تکیه گات پوشالیه
حتمی زمینت میزنن
امیدتم خیالیه
با این چیزائی که دیدم
ترسم گرفته ترسیدم
دلم میخواد زار بزنم
سرمو به دیوار بزنم
زمین و زمونو بدوزم
گُر بگیرم تا بسوزم
دلم میخواد زار بزنم
سرمو به دیوار بزنم
زمین و زمونو بدوزم
گُر بگیرم تا بسوزم
یه دل دارم کارش شکستن شده
کاره دیگش تنها نشستن شده
یه دل دارم کارش شکستن شده
کاره دیگش تنها نشستن شده
دلم میخواد زار بزنم
سرمو به دیوار بزنم
زمین و زمونو بدوزم
گُر بگیرم تا بسوزم
من که تو لاکه خودم بودم
یه عمریه که من مُردم
نمی دیدی مگه هرروز سر خاک خودم بودم