گاهی ماری دروغ می گه خودش را به مردن می زنه تا غذایی بدست بیاره

گاهی عنکبوتی خانه اش را جوری می سازه که بگه هیچی اینجا نیست و طعمه ای بدست بیاره

گاهی پرنده ای دروغ می گه حواس گربه ای را پرت می کنه تا به لانه اش پی نبره

گاهی انسانی دروغ می گه تا جانی حفظ شه

گاهی انسانی دروغ می گه تا جانی را بگزه ...

یک چند به کودکی به استادشدیم !
یک چند ز استادی خود شاد شدیم

عاقبت بین که ما را چه رسید ؟
از خاک بر آمدیم و بر باد شدیم

تشخیص میزان شعور طرف مقابل با شما نیست.

میگن طرف دروغ شاخدار گفته

یعنی گاهی وقتا دروغ هم باور کردنی نیست

نظر من:

دروغ نگو دروغگو، بسه دیگه دروغگو

بدجوری تنها موندی، تو این شبای جادو

چقدر دروغ می گم:

به ندرت

چرا دورغ می گم:

می بینم طرف مقابلم شعور درک راست رو نداره.

 ماری ؟

گفتم برو تحقیق کن ...

نظر شخصی و ذهنی از مسائل قبلی ذهنی  با تحقیق و رسیدن به حقیقت یک واژه و به موضوعی پی بردن متفاوته ....

پس توجه به مسائل زیر :

1- دروغ را تعریف کردی / خب ! می پرسم این تعریف رو از کجا آوردی ؟

      از  اونچه که از بچگی تا حال از محیط دیده و شنیده ای ؟

       از کتاب ؟ کدوم کتاب ؟؟ !  یا نظر شخصی توست ؟

       نظر خدا چیه ؟ تعریف راست چیه ؟ که نا راستش شده دروغ ؟ یا اینکه تحقیقی در کار نبوده ؟؟

2-  اینکه دروغ نوعی بیماریست / این تشخیص بیماری از کدوم دکتره ؟ 

       کی اینو گفته ؟ در نظام پزشکی ، این مورد بعنوان بیماری مطرح شده ؟

3- در جایی از سخنت که :    دروغ میتواند شر و فتنه ای را بپوشاند

        که علت پرسشهای من بود و لب مطلب / بسادگی از روی آن گذشتی 

                                                                                                   و اینکه بحثی دیگر را میطلبد بسنده کردی ....

    این یعنی فرار از تحقیق .

    وقتی میگم بحث تحقیقی - یعنی خروج از ذهنیات . ... پس این نشد پاسخ شایسته . 

4- فرمودید دروغ باشتباه مصلحت آمیز تلقی میشود . 

                                  باید بپرسم طبق کدام قوانین تصحیح دیکته، این اشتباه تلقی شده ؟

                                                                                                معیار تصحیح دیکته مفاهیم واژه های شما چیست ؟

5- یاد بگیرید اونچه را که دوست ندارید در جهان باشه و اتفاق بیافته رو حتما" اشتباه تلقی نکیند .

                                         و اونچه را هم که دوست دارید باشه و نفس شما توجیه میکنه رو حتما"صحیح ندونید  .

(((   از حضرت علی ( ع ) نقل کنم که فرمود : بیشترین حق در جایی است که شما مردم منکر آنید .)))

6-  دروغگو برای مصلحت خود دروغ نمیگوید هر چند فکر میکند به نفع خویش دروغ میگوید .

مصلحت با نفع متفاوت است ....!!

مصلحت اندیشان ( دوست داران صلح و صلاح و اصلاح و عمل صالح )

                                                                                                       حتی اگر بر ضرر خویش صلاحی بدانند می گویند .

7- من اگر عرفان و دینی که به آن معتقدم ( که اسلام است )

                                                           اگر هر گاه بین دروغ و دروغ مصلحت آمیز در این دین ،

                                                                                       فاصله اش را دریا ها نبینم و مثل شما باندازه تار مویی ببینم

حتما عرفانم را لای جرز دیوار پنهان میکنم .

8- وقتی سخن از بزرگان و والایان میشود چون بخود جرات گفتن دروغ مصلحت آمیز در مورد آنان را نمی دهیم نام انرا حکمت میگذاریم .

                                غافل از اینکه حکمت شاخه ها دارد و یکی از شاخه هایش دروغ مصلحت آمیز است .

9- در مورد جایز بودن و نبودن که به کل این موارد بالا بر می گردد ،

                                                                                       خودت ملزم به تحقیق شده بودی که به کتاب خدا رجوع کنی . 

رجوع کن با رجوع بده دو امر متفاوت است . 

یادت نره من این رجوع را خواستم . 

ابلهانه است که یک مراجعه نکرده ( اگر من بوده باشم )و بی اطلاع ، به کسی نشانه رجوع دهد ( که تو باشی ) . 

... پس حتم بدون ابله نیستم  . 

درود!

دروغ همان سخنی  نا راست است که  وقتی فرد در موقعییتی قرار میگیرد که گاه از روی ترس و گاه برای حفظ منعت و موقعیت و گاه برای پوشش و مرهمی برای رویاهای شکست خورده اش  آن را بیان می کند.

و  موضوع دروغ خود نوعی بیماریست.

و البته وقتی  دروغ  به معنای سخن و کلام ناراستی باشد که فتنه ای را بخواباند و  جلوی شری را بگیرد آن دیگر بیماری دروغ نامیده نمی شود و  ایجاد بحثی جداگانه را می طلبد. که ما به اشتباه آن را دروغ مصلحت آمیز می نامیم .مگر دروغ گو برای مصالح خود ومصلحت خود دروغ نمی گوید؟

قابل ذکر است دروغ و آنچه ما دروغ مصلحتی می نامیم  فاصله ای به اندازهی یک تار موست . که مصلحت اندیشان نیز باید مراقب خود باشند و ......

و اما!

چون  بحث دروغ و   بیان مصلحت (کلام ناراستی صلح آمیزی که برای تربیت  و  ایجاد آرامش است) هر دو در کنار هم  قرار گرفته شده  هر کس از  زاویهای به پاسخ گویی بحث می پردازد.

و در خصوص بزرگان مصلحت اندیش باید گفت:  آنان هرگز برای منفعت شخصی خویش دروغ نگفته اند بلکه برای تربیت افراد   مصلحت اندیشی  و از روی حکمت سخنی را رانده و به وقت مناسب با ادله محکم آنچه را  عامل تربیت بوده بیان می فرمودند.

و اما در مورد جایز بودن  یا نبودن دروغ  در بعضی مواقع :

مراجعه کنید به کتاب خدا  .

به عنوان نصیحت بگم :

کمی اندیشه کنید طوطی وار از نقل سعدی و دیگران سخن نگید .

توجه کن خضر با موسی چه کرد ؟ و در زیر نوشتم یوسف با برادران چه کرد ؟

بیان درست و کامل هر حقیقتی برای هر کسی میسور نیست .

گر راست سخن گویی و در بند بمانی                                به زانکه دروغت دهد از بند رهایی

سعدی

دروغ ناراستی است ،

گاه با بیان چیزی به ناحق

گاه با عدم بیان درست و کامل حقایق

شما دو نفر

قبل از این دعواهای ( کی میگه ؟ و    من میگم   و    تو میگی    و ...)

                                                         که بخاطر عدم شناخت صحیح مفاهیم الهی است..

                                                                                                                ابتدا بروید روی واژه ( دروغ ) کار کنید که :

1- دروغ چیست و چه می باشد ؟

2-  آیا گفتنش در برخی جاها جایز است ؟

3- دروغ مصلحت آمیز چیست ؟

4- آیا در تاریخ بشری با دروغ صلحی میان آدمیان بر قرار شده ؟

5- آیا با راستگویی شری در بین انسانها ایجاد شده ؟

6- دروغ مهم است یا هدفی که دنبال میکند ؟

و......

و اما ماری؟!

                       تو  هم برو تحقیق کن که :

   یوسف که میدانست بدستور خودش جام طلا را در بار برادرانش گذاشته اند

                                                                                                  چرا به دروغ ، برادران را متهم میکند و ....؟؟؟؟

بعد بیایید تحقیقاتتان را ارائه دهید .