درود بر دوستان و سپاس از مهرتان

 

پندار بانو گزارش زیبا و بامزه ای به دست دادید! از این پس گزارش نویسی را به گردن شما بیندازیم!

 

از مهر دیگر دوستان سپاسگزارم.

 

افشین جان چشم! زین پس معارفه را جدی تر برگزار می کنیم.

 

 

ممنون محبوبه ارجمند

به به ...آلبالو ...خوب سیما جان حالا سطح آمادگی افراد برای آراستن مجلس بزم مدیر كافی به نظر می رسید یا بازهم باید برای سفر به تالش صبر كنیم ؟

روز جمعه خیلی خوبی را گذراندم در كنار دوستان خوب و صمیمی . مسیر و مكانی كه انتخاب شده بود سراسر زیبایی بود . كوچه باغهایی پر از درختان گیلاس و آلبالو . من آنچنان صبح مدهوش این زیبایی ها شده  و سخت سرگرم رساندن انرژی به بدنم از طریق خوردن آلبالو  بودم كه هنگام برگشت بعضی جاهای مسیر برایم ناشناس میامد از كوشك ناصرالدین شاه بگم كه مثل خیلی از میراث فرهنگی كشورمان بدلیل عدم حراست سازمان میراث فرهنگی بخش عظیمی از آن از بین رفته بود ولی از آنجا كه ایرانیان اصولا به درمان بیشتر از پیشگیری علاقمندند حالا به فكر افتادند كه بازسازیش كنند

حركات موزون بعضی از دوستان هم در مسیر پر پیچ و خم جاده بسیار زیبا بود . در مسیر برگشت هم كه به افتخار جناب مدیر آهنگ مخصوص شمالی پخش شد و دوستان كلی تمرین رقص كردند كه انشاء الله در تالش  محفل بزم جناب مدیر را بیارایند

جای دوستانی كه نبودند خالی بود .

به امید دیدار مجدد

سفر خیلی خوبی بود جای تمامی دوستان خالی.
ساعت 6:20 از تهران حرکت کردیم با یک مینی بوس ویژه . از آنجایی که دفعه پیش از نظر سی دی سخت در مضیقه بودیم ایندفعه دوستان همگی لطف کرده و در نتیجه هنوز ننشسته و به آسودگی نشستن نرسیده آوای موسیقی به آسمان برخاست.
پس از پیمودن اندکی از راه داراب گرامی از ما با کیک و آبمیوه پذیرایی نمود. در طول راه برخی از دوستان ما را با یکسری از حرکات موزون آشنا نمودند مسیر از جاده چالوس بود برای همین پر از  پیچ و خم  ولی بسیار زیبا بود. پیچ و خمش هم با ما کاری نداشت تنها کار را برای یکسری از دوستان سخت نموده بود.
برای صبحانه در رستورانی ایستادیم و در فضای روباز با چشم اندازه رودخانه و جاده در طرفین صبحانه را صرف کرده و همگی به چشم پزشکی مراجعه نمودیم.
پس از بازیابی دوباره بینایی سوار شده و حرکت کردیم. به دلیل جنب و جوش درون ماشین و هیجان پچه ها زمان خیلی سریع گذشت و به روستا رسیدیم. هنگام پیاده شدن واقعا مفتون آنهمه زیبایی شدم. بسیار زیبا بود و هوا نیز خیلی دلپذیر بود. وسایل را برداشته و به سمت کاخ حرکت کردیم. مسیر از بین درختان سرسبز و باغ های آلبالو بود و ما هم در طول راه اندکی و تنها اندکی کسب انرژی از این آلبالوهای درشت و خوشمزه می کردیم. ( اینجا هم جای دوستان باز خالی بود)
پس از 2 ساعت پیاده روی به کاخ که به آن کاخ ناصری یا کاخ سنگی می گویند  و در زمان ناصرالدین شاه ساخته شده به قولی برای ییلاق رسیدیم.
کاخ مسلما با آنچه در آن روزگاران بوده تفاوت بسیار داشت. از آن تنها چند پنجره شکسته و تعدادی ستون بر خاک افتاده باقی مانده بود اما چشم اندازی فوق العاده داشت. می شد نشست و چند لحظه ای از دید ناصرالدین شاه به آنهه زیبایی نگریست.
پس از دیدن تمامی ( تاکید می کنم تمامی ) نقاط کاخ به قصد پیدا کردن جایی برای صرف ناهار به راه افتادیم.
بیرون کاخ خیلی شلوغ بود و ما برای یافتن جایی خلوت تر به سمت بالا و رودخانه به راه افتادیم. اندکی که رفتیم جایی با شیب ملایم که گویا اصلا این شیب برای نشستن و گستردن سفره و صرف ناهار شکل گرفته است پیدا کردیم و همراه با نوای رودخانه و باد ملایم ناهار را خوردیم.
پس از ناهار هر یک از دوستان به سمتی رفتند. برخی به دنبال سرچشمه رودخانه و برخی برای بازی با آب و لذت خیس شدن و برخی هم نشسته و از صدای آب و رقص برگ ها در باد لذت بردند. گوش دادن به آن همه زیبایی واقعا فرصتی بود گرامی. گاهی دیدن تنها کافی نیست و به زیبایی باید گوش سپرد.هوا بسیار دلپذیر بود گویا مرداد تا اینجا نرسیده.
 پس از 3 ساعت  در ساعت 3 به راه افتادیم. در مسیر برگشت بادی ملایم می وزید و پس از  مدتی باران نیز نم نم باریدن گرفت. پس از 2 ساعت پیاده روی به ماشین رسیدیم و راه افتادیم. در راه در همان رستوران توقف کرده و نفری یک نسکافه که بسیار چسبید دریافت نمودیم. مسئول پذیرایی رستوران هم که گویی منتظر ما بود حسابی همه جا را آب و جارو کرده بود.
مسیر برگشت خیلی سریع طی شد و ما هم به دلیل اوضاع داخلی مینی بوس اصلا متوجه گذشت زمان نشدیم.
وقتی به تهران رسیدیم من که اصلا احساس خستگی نمی کردم از دیگر دوستان خبر ندارم. سفر بسیار خوبی بود و برای من به یاد ماندنی. در اینجا جا دارد که از زحمات داراب ارجمند چه پیش از سفر و چه در طول سفر تشکر و قدردانی کنم.

 

با درود

تند نویسی می کنم...

هنگامهء 6.12 باریکهء بامداد برنامه آغاز شد. 14 تن در این گردش بودند. از تهران به سوی باختر بیرون زدیم و 7، از آزاد راه به کرج رسیدیم. یک همراه کرجی را سوار کردیم و به جادهء چالوس رفتیم. در کیلومتر چهل جاده و پس از گذر از کنارهء دریاچه سد کرج و در رستوران میزبان در روستای ری زمین چاشت خوردیم. از 8.10 تا نزدیک 9. پس از گذراندن راهی کوتاه در کیلومتر 52 به راه شهرستانک رسیدیم. با گذراندن 8 کیلومتر دیگر به آن روستای بسیار سرسبز رسیدیم. پیش از هنگامهء 10 پیمایش کوچه باغ های با صفای شهرستانک آغاز شد و در 11.30 به کوشک ناصرالدین شاه رسیدیم. نیم هنگامی به تماشای کوشک گذشت و آنگاه کمی بالاتر از کوشک در زیر سایهء انبوه درختان فرود آمدیم برای نهار و آسایش. دوستان در هر جایی که خواستند نشستند و نهار خوردند تا هنگام 3 پس از نیمروز و آنگاه آهنگ بازگشت کردیم. برابر با زمان بندی برنامه، 4.45 به پای مینی بوس رسیدیم و باریکه ای پس از آن خودرو راه افتاد. در ری زمین برای نوشیدن نسکافه ایستادنی داشتیم و دوباره سوار شدیم و از راه رفته بازگشتیم و هنگام 7.45 شامگاهی پیاده شدیم در همان جا که بامدادان سوار شده بودیم و برنامه به خوبی و خوشی به پایان امد.

هوا خوب بود. کمی باران هم خوردیم.

همسفرانِ شاد ما در برنامه همکاری خوبی داشند و توانستیم زودتر از زمان آگهی داده شده به تهران برگردیم و در ترافیک شامگاهی آدینه که راه های ورودی به تهران را در بر می گیرد، گیر نکردیم.

خدای را ستایش می گوییم و از تک تک همراهانمان سپاسگزاری می کنیم.

به امید دیدار در گردش های دیگر

جای دوستان نازنینمان خالی بود:

لیدا بانوی ارجمند، ابرمردمان، البرز، الهام، محبوبه، نیلوفر، بهارک، آتوسا، آرزو، مرد و دیگر گرامیان.

باز هم خواهم نوشت و فرتور خواهم گذاشت...