محبوبه بانو سپاسگزارم..

کردان مردمانی شاد و آزاده اند! زنده دلند! مهمان نوازند! مغرورند! ...

دوستشان داریم.. و نیز دیگر ایرانیان آزاداه و نژاده را

سپاسگزارم نیلوفر بانو!

به نظر می رسد فرتور جشنی که آورده اید به تالش بالا (علیا) برمی گردد که اکنون زیر پرچم آران نشینهاست. از آنجا که فرهنگ روسی در آنجاها جایی باز کرده عروس و داماد هم حال و  هوای روسی پیدا کرده اند..

جناب امیر فرتور زیبایی است! (البته زیبایی فرتور به زیبایی سوژه برمی گردد و شما فقط دکمهء شاتینگ رو فشار داده اید!)

احمد جان سپاسگزارم...

چشم به راه فرتور های دیگری از ایلام هستیم. اگر دوستان چشم انداز جنگل های بلوت رو در استان ایلام ببنند، شمال رفتن رو فراموش خواهند کرد! ( البته بجر تالش!!)

نیلوفر گرامی سپاسگزارم

سپاسگزارتر می شوم که از جشن هایِ شیرین تالش هم برایمان چیزی بگذارید! ( توی شکلک ها چرا شکلک چشمک نیست؟! شاید لازم شد یه وقت!)

درود

در میان تیره های ایرانی، جدایی میان زن و مرد آنگونه که اکنون در شهرهای بزرگ می بینیم، هیچگاه نبوده است.

این پوششی که چادر می نامندش، در شهرهای مرکزی و کویری و کم کم در طبقات شهری کشور گسترش یافته و زنان تیرهای ایرانی چنین پوششی نداشته اند.

به ویژه در بخش هایی که کوچندگی شیوه فراگیر زندگی بوده است (درباختر کشور)

در گیلان، مازنداران آذرآبادگان و دیگر بخش های باختری کشور که زیستگاه کردها و لرهاست و بخش های جنوبی تر مانند بختیاری و دیگر کوچندگان استان پارس جشن پیمان زناشویی در بیرون از خانه و زیر آسمان برگزار می شده است. زنان و مردان در کنار هم اند و گاهی در میان هم!

شادی ها و پای کوبی ها در میان کردها و لرها در زمین همگانی روی می دهد و با همه ی زیبایی و شادی بخشیش، بهنجار و سنگین و رنگین است.

گفتنی است که پوشش بومی آن مردمان چه زن و چه مرد همچنان که پوشیده است و آزاد بسیار هم رنگارنگ و زیباست و دست و پاگیر در زندگی و کارشان نیست..

در تهران و شهرهای بزرگتر چشن پیمان زناشویی همچون جریمه این پیمان به پای آن دو بختیار (یا شاید هم نگون بخت!) نوشته شده که در تالاری بسته ولیمه ای به مهمانان خصوصی داده شود و ارگی نواخته شود و...

اما خوشبختانه در آنجاها هنوز آیین های شادی بخش کمابیش همگانی است.

یک درخواست!

اگر یکی از هموندان انجمن، که ریشه در آن جاهای خوب دارند، خواستند از این پیمان های شیرین ببندند؛ آگهی دهند تا دیگر هموندان را خبر کنیم و در شادی شان شرکت کنیم و ایرانمان را در شادی ها بشناسیم...