نمی دونم چی بگم :
از یه طرف می بینی انقدر فضا عوض شده قبح ها شکسته که این مسائل عادی!!شده و همینو اینا می زنن تو دهنت که مگه تو جامعه زندگی نمی کنی
از طرف دیگه سیمای جمهوری اسلامیه و ازش بعید .
واقعا چاره چیه؟
آیا بهتر نیست اون بخش متعهد سیما که ظاهرا زیادم نیستن بیان یه برنامه هایی تهیه کنن از میزان موفقیت ازدواجهای اینچنینی  در تقابل ازدواجهای از ریشه شرعی.دست کم اگر قراره بی پرده باشه با گفتن همه چیزش باشه.
خیلی شجاعت می خواد و خیلی فضا اما لازمه به نسل جوون نشون بدن که این جور ازدواجها چقدر مخاطره داره ، چقدر موفقه و چه مسائلی براش پیش میاد و آسیب پذیرش می کنه و همین طور نشون بدن این همه زندگی طبقه بازیگر و مجری و ...رو که به جدایی کشیده (کم هم نیستن)دلایلش چی بوده .
واقعیت اینه که اینجور طبقات فرای جامعه با یک فرهنگ وارداتی و غربی  زندگی می کنن و  این مسائلشون داره به طور خطرناکی به جامعه رسوخ و بسط پیدا می کنه .
حوزه به عنوان یک نهاد ارزشی ، دانشگاه به عنوان نهاد ارزشی دیگه  و سیما و رسانه ها به عنوان نهادهای مبلغ و ترویجی دارن تو فضاهای متفاوتی سیر می کنن!!!

صدای ما را از سیمای جمهوری "غیر اسلامی" ایران می شنوید!

زمان : شب جمعه قبل
شبکه : آی فیلم سیما ، مجموعه تلویزیونی گپ / کارگردان رامبد جوان!

درباره نحوه انتخاب همسر صحبت می‌کنند
و «اشکان خطیبی» (بازیگر) با ابراز این مطلب که :
اگر بگویم از تلویزیون پخش نمی‌شود
با اصرار دوستانش مواجه می‌شود و در نهایت می‌گوید:
«دوست بودیم»!

اینم از ترویج نحوه آشنایی قبل ازدواج توسط صدا و سیما :
دوستی دختر و پسر !!

رسما از همین تریبون به مسئولین خسته نباشید میگم!!

فکر میکنم کار صدا و سیما درست نیست

سریال مسیرانحرفی واقعا مایه شرمندگی ایشان است .و حیف که استعداد های طنز ما اینطور هدر میره.یاد شبهای برره به خیر گرچه خیلی هم به مذاق برخی خوش نیومد.
سریالی که ادامه روزی روزگاری است دید ه اید با نام پشت کوهای بلند نمیدونم چرا ننوشتن کوه های بلند.تا حالا که به گرد پای سریال روزی روزگاری نرسیده بیشتر حالت تاتر تلویزیونی داره

سلام آرش جان.



چه سریالی جدیدآ داره پخش میشه که مد نظرتون هست؟


آقا که نگفته بودند "سریال کره ای پخش نکنید" ،

گفته بودند همچین افسانه هایی (جومونگ) رو خودمون هم توی تاریخ و ادبیات مون داریم و چه خوبه که اینها رو مورد توجه قرار بدیم.

نفس ِ پخش ِ سریال های تاریخی ِ کره ای که قرابت ِ فرهنگی ِ بیشتری باشون داریم خوبه که مورد بحث قرار بگیره،

اما بهتره در بیان ِ  اینکه نظر رهبری بابت ش چی بوده  دقت و حساسیت ِ بیشتری به خرج بدیم.

اقای ضرغامی به کجا چنین شتابان؟

گزارش نجف زاده از ابوموسی بد نبود اما کامل نبود .
باید گفته بشه که ابوموسی یک جزیره بیشتر نظامیه تا مسکونی.
چون استرتژیکه و خیلی چیزای دیگه.
تو شبکه ی جام جم با حضور خسرو معتضد و قشقاوی اسناد و ...رو در مورد خلیج فارس و ابوموسی بررسی می کردن .برنامه ی خوبی بود ولی مثل همیشه با خودم گفتم چرا اینو برای ایرانیهای مقیم خارج می سازن نه برای خودمون .برای خودمون کمتر عمیق می سازن برنامه ها رو شاید چون معتقدن یا می خوان اینجور القا کنن که خارجی که بشی بهتر می فهمی .اصلا خارجیها بهتر می فهمن!!!!!!
آب بستن تو سریالها و خلاصه کردنش تو آی فیلم و جام جم هم همین طوره .

ندیدم متاسفانه.

آه ...

بابت خلیج فارس گزارش پخش کردند.

یه جاش مجری و گوینده ی گزارش گفت ؛

" حالا مهم اینه که ببینیم هدف ِ بعضیها در زیر سؤال بردن ِ نام خلیج فارس چی هست "

خوشحال شدم و گفتم بالاخره در کنار ِ صرفآ تحریک عرق ملی، میخوان آگاهی بخشی هم بکنند و به اصطلاح  بصیرت افزایی کنند.

اما به نظرتون بعد از این حرفش چی پخش شد؟

چند تا مصاحبه با مردم که جوابها تقریبآ خیلی سطحی و ضعیف و بعضآ مضحک بود و یکی ش هم که توهین به عربها!

طرف اومد گفت :

" ... حالا { عرب ها } اومدند ادعا کردند که این خلیج فارس نیست و یه چیز دیگه س و .. }

اینه واقعآ  عمق بخشیدن ِ به دید ِ سیاسی ِ مردم؟

لازم بود همچین مصاحبه هایی رو پخش کنید؟

اگه از اهداف این اقدامات هیچ صحبتی پخش نمیکردند که خیلی بهتر بود!

مگه توی همین کشور خودمون و مخصوصآ در استان های جنوبی و در جوار خلیج فارس ،

خیلی از هموطن ها مون عرب نیستند؟

وای به حال جامعه و ملتی که همچین صداوسیمایی دانشگاه ش باشه!

من که کاملا نا امید شدم و تلویزیون نگاه نمی کنم مدتیه!

صرفآ جهت ِ اطلاع ِ هفته ی گذشته رو کیا دیدند؟

اون قسمت ِ مربوط به همایش بزرگداشت سعدی رو دیدید؟


به نظرتون چقدر منصفانه بود؟

اینطور باید به این همایش و صحبتهای رئیس جمهور در اون نگاه میشد؟

دست اندرکاران و برنامه سازان صدا و سیما واقعی گاهی عمد دارن تو  توهین به شعور مخاطب!!!
برای نمونه این گزارشهایی که برخی خبرنگارها تو اخبار ساعات مختلف ارائه می کنن آبروی خبرنگاری رو می بره.
این جناب فلاح از لندن راه به راه گزارشهای ابکی و صدتا یه غاز ارسال می کنه .انگار تعمد داره نشون بده تو انگلستان جز اون مشکلاتی !!که می گرده پیدا می کنه همه چیز گل و بلبله.
مثال اخریش اون گزارش راجع به گروگان گیری تو لندن بود .هی می گفت این ناامنی توان پلیس لندن را به چالش کشید !!!در حالی که با توضیحات خودش معلوم شد اتفاقا پلیس خیلی خوب و قدرتمند عمل کرده و نتیجه ی خوبی هم گرفته !!!!!!

نقدی بر سریال ضعیف شبکه 3 سیما، مسیر انحرافی!

    

          

سریال مسیر انحرافی كه در زمان ساخت با هیاهو و تبلیغات بسیاری همراه بود بعد از تعطیلات نوروز روی آنتن رفت. شاخص ترین نكته سریال تقلید مضحك آن است از یك مجموعه خارجی كه مخاطبان بسیاری را در زمان پخش از سراسر دنیا پای تلویزیون نشانده بود و حتی نسخه های دی وی دی آن در ایران دست به دست می گشت.

 

«مسیر انحرافی» داستان مسافران هواپیمایی است كه در یك جزیره در نقطه ای نامعلوم سقوط می كند. باعث سقوط هواپیما كسی است كه گمان می كرده مسافران هواپیما گروه نابغه ای هستند كه از ایران به مقصد آفریقا سفر می كنند سرانجام این جماعت كه به جای نابغه، مشتی ابله هستند در جزیره ساكن می شوند.

 

حالا می توان این اجتماع را یك جامعه ایرانی در مقیاس كوچك دید. البته یك جامعه ایرانی به روایت سازندگان «مسیر انحرافی». بسیاری از اقشار اجتماعی در این گروه نماینده دارند. هنرمندان، روشنفكران، سنتی ها و مذهبی ها و سیاسی ها و دولتی ها دارای نماینده ای در این مجموعه هستند. سنتی هایی كه به محض گرفتن پستی ریششان را می تراشند و به كسوت رضاخانی درمی آیند و یا سیاسی های متخلف فراری كه هنوز سودای قدرت دارند. روابط میان آدم های این مجموعه بیمار است. زن و شوهر، فرزند و والدین، خواهر و برادر همه می خواهند سر هم كلاه بگذارند، به همدیگر اعتماد ندارند یا اعتمادشان از روی بلاهتشان است. همه آدم های این اجتماع ایرانی كوچك از یك جور بیماری در روح، روان و یا اخلاق خود رنج می برند. دروغ، تهمت، هتاكی و تحقیر، حرف های روزانه شان به یكدیگر است. هیچ كس جای خودش نیست. زنان مردگونه اند و مردان زن واره. محافظ یك شخصیت دولتی مثل زن ها حرف می زند و رفتار می كند و زن ها هم اسلحه می كشند.

 

سازندگان این مجموعه گویی در جریان یك مسیر انحرافی قرار گرفته اند و بنا دارند با تمسخر آدم های ایرانی، ایرانی ها را بخندانند. سریال در جایگاهی نیست كه وجوه سیاسی و اجتماعی آن توجه برانگیز باشد.

 

لازمه سخن انتقادی ابتدا سخن رانی است. سازندگان این مجموعه در مقدمات مانده اند و باز جارو به دمشان بسته اند. مجموعه در ساخت و تولید دارای ضعف های بسیاری است.

 

فیلمنامه براساس هرچه پیش آید خوش آید نوشته شده است. آدم ها هیچ ارتباطی با محیط اطرافشان ندارند. در حالی كه قرار است محیط جزیره بر سرنوشت آنها تأثیر بگذارد. سقوط هواپیما هیچ گره ای به داستان نمی افزاید. ورود مسافران به یك جزیره ناشناخته كششی در قصه ایجاد نمی كند. جست وجو برای یافتن گنج معنایی ندارد. ماجرای سرقت ها با بی تفاوتی ناتمام می ماند. چرا تلاشی برای خروج از جزیره صورت نمی گیرد. چرا كسی به دنبال گمشدگان نمی آید؟ و بسیاری سؤال دیگر بدون جواب قانع كننده برجا می ماند. سخن گفتن درباره متن این كار، یعنی حرف زدن از چیزی كه وجود ندارد.

 

شخصیت ها در اندازه یك تیپ مانده اند. بدون هیچ جذابیتی و پرداختی. دریغ از معرفی یك شخصیت جدید و حتی دریغ از یك بازی جدید. بازی ها در حد همان پاورچین و نقطه چین هستند. با این تفاوت كه «مسیرانحرافی» سطح خود را بسیار بالاتر از سریال های آپارتمانی تك لوكیشنی می داند و هزینه گزاف تری هم بر دوش رسانه ملی گذاشته است.

 

نیمه اول سال 90 پخش سریال «ساختمان پزشكان» از شبكه 3 سیما اعتراضات بسیاری را از جانب كارشناسان و منتقدان و همین طور مردم متعهد و دلسوز در پی داشت. سرانجام معاونت سیمای جمهوری اسلامی بعد از گذشت 33 سال از انقلاب در شهریورماه 90 اقدام به تنظیم بخشنامه ای كرد.

 

«طبق این بخشنامه اختلاط بی مورد زن و مرد، طرح تركیب های عشقی هوس آلود و پخش برنامه هایی كه مروج عادی سازی روابط محرم و نامحرم و شكستن حرم های شرعی میان آنها می شود ممنوع است.»1

 

گویا تولید سریال «مسیر انحرافی» بعد از تاریخ این بخشنامه بوده است. اما با زیرپا گذاشتن قوانین داخلی سازمان، اخلاق عمومی جامعه را هدف تاخت و تاز قرار داده است. روابط هوس آلود زن و مرد، استفاده از الفاظ و اصطلاحات سخیف كه اشاره به جنسیت زدگی دارد. تیتراژ سریال، سالن مدی است كه بازیگران زن و مرد می آیند، اطواری می ریزند، خودشان را نشان مشتری ها می دهند و می روند. ترانه تیتراژ هم كه علی الظاهر شمایلی عارفانه دارد و به دم غنیمت دانستن اشاره می كند. اما در قسمت پایانی در می یابیم كه منظور از دم غنیمت شماری در مسیر انحرافی چیست؟ روان شناس یا همان روشنفكر جامعه جزیره معتقد است كه چون تا ساعتی دیگر همه كشته می شویم پس از این فرصت استفاده كنیم و خوش باشیم و سور و سات شادی و پایكوبی را فراهم كنیم. جالب اینكه در این منش او مانیستی مبتذل، سیاستمدار به ظاهر متشرع جامعه جزیره را نیز با خود همراه می كند.

 

عجیب است كه این مجموعه با این همه ضعف ها و كاستی هادر ساختار و محتوا، علم نقد اجتماعی سیاسی هم بلند كرده است و داعیه دار روشنفكری شده است آن هم با پشتوانه مالی رسانه ملی و از بلندگوی سیمای جمهوری اسلامی.

 

تلویزیون چند سالی است در كنار تمام نقش هایی كه پیشتر ایفا می كرد نقش جدیدی را نیز برعهده دارد و آن كاستن از نفوذ و گسترش شبكه های هزار رنگ ماهواره ای است اما برخی بی دقتی ها در تولید و ساخت برنامه ها باعث شده است بعضی از ساخته های سیما مخاطبان را هل بدهند به سمت شبكه های خارجی. وقتی سریال بسیار ضعیفی از یك مجموعه قدرتمند خارجی كپی برداری می شود یعنی پررنگ كردن شبكه های خارجی. وقتی مخاطب در مقام مقایسه برمی آید آه افسوس خواهد كشید از آنچه بر سر ساخته های وطنی آمده است. بخشنامه پراكنی تكلیف مدیریت و نظارت را از مسئولین ساقط نمی كند. بهره بردن از ظرفیت های نویسندگان و كارگردانان متعهد و انقلابی به جای استفاده از عناصر بیگانه و یا معارض با فرهنگ اسلامی و انقلابی كه در شریانهای جامعه وجود دارد می تواند راهكاری برای برون رفت از یك مسیر انحرافی باشد . بسیاری از مجموعه های حتی مذهبی سیما به وسیله كسانی ساخته می شوند كه پیوندی با ارزش ها و عقاید اسلامی ندارند و این خود زنگ خطری است برای رسانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

 

ــــــــــــــــــــــــــ

 

1- كیهان شماره 20022 مورخه

@  علیرضا قبادی

رد پایی در مسیر انحرافی

وقتی که "مسیر انحرافی" منحرف می شود

                             

بهرنگ توفیقی در کارنامه خود دستیاری چندین کارگردان را دارد و ساخت سریال تلویزیونی مسیر انحرافی پس از کارگردانی 2 فیلم تلویزیونی، نخستین تجربه جدی او محسوب می‌شود.

 

 او ابتدا سریال مسیر انحرافی را با این روایت ساخت که قرار است نوروز 91 از تلویزیون پخش شود ولی این اتفاق نیفتاد (همان بهتر که نیوفتاد!) و این سریال که زمان تولید سخت و طولانی‌ای را در جنگل‌های خجیر اطراف تهران به خود اختصاص داده بود، سرانجام بلافاصله و پس از تعطیلات نوروزی روی آنتن رفت.

البته این سریال در چند قسمت ابتدایی خود به‌رغم زمان پخشی که خیلی مناسب نبود، توانست مخاطبان بسیاری را به خود جذب کند اما انگار با سقوط هواپیما، یکباره میزان تماشاگران این سریال نیز سقوط کردند و در نهایت سریال به‌دلیل آشفتگی در روایت داستان، نبودن خط مشخص و اصلی در روایت، تعدد بازیگران و عدم کنترل آنها، حضور خرده‌داستان‌های فرعی عقیم مانده و... نتوانست مخاطبان را به‌رغم خوش‌بینی اولیه آنها نسبت به سریال، جذب کند.

گفت‌وگو با کارگردان این مجموعه تلویزیونی را درباره فیلمنامه و شرایط تولید سریال، در ادامه می‌خوانید:

http://www.hamshahrionline.ir/news-167496.aspx