نماز با دست بسته بدعتی دیگر !
صرف نظر از روایات شیعه در نقل نمازپیامبر با دست باز..

در کتب معتبر اهل سنت نیز روایات فراوانی در این باب نقل شده استکه ما به ذکر چند تا از معتبر ترین آن که نحوه نماز پیامبر را بیان می کند وهیچاشاره ای بر دست بسته نمازخوندن پیامبر ندارد را اشاره می کنیم :

بیش از 64 مورد روایت از بعضی صحاح سته و غیره روایت است از جمله حدیثصحیح :
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُحَنْبَلٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ ح وَحَدَّثَنَامُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا یَحْیَى - وَهَذَا حَدِیثُ أَحْمَدَ قَالَ - أَخْبَرَنَاعَبْدُ الْحَمِیدِ - یَعْنِى ابْنَ جَعْفَرٍ - أَخْبَرَنِى مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِوبْنِعَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَیْدٍ السَّاعِدِىَّ فِى عَشْرَةٍ مِنْأَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ -صلى الله علیه وسلم- مِنْهُمْ أَبُو قَتَادَةَ قَالَأَبُو حُمَیْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ -صلى الله علیهوسلم-. قَالُوا فَلِمَ فَوَاللَّهِ مَا كُنْتَ بِأَكْثَرِنَا لَهُ تَبَعًا وَلاَأَقْدَمَنَا لَهُ صُحْبَةً. قَالَ بَلَى. قَالُوا فَاعْرِضْ. قَالَ كَانَ رَسُولُاللَّهِ -صلى الله علیه وسلم- إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِیَرْفَعُ یَدَیْهِ حَتَّى یُحَاذِىَ بِهِمَا مَنْكِبَیْهِ ثُمَّ یُكَبِّرُ حَتَّىیَقِرَّ كُلُّ عَظْمٍ فِى مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلاً ثُمَّ یَقْرَأُ ثُمَّ یُكَبِّرُفَیَرْفَعُ یَدَیْهِ حَتَّى یُحَاذِىَ بِهِمَا مَنْكِبَیْهِ ثُمَّ یَرْكَعُوَیَضَعُ رَاحَتَیْهِ عَلَى رُكْبَتَیْهِ ثُمَّ یَعْتَدِلُ فَلاَ یَصُبُّ رَأْسَهُوَلاَ یُقْنِعُ ثُمَّ یَرْفَعُ رَأْسَهُ فَیَقُولُ « سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْحَمِدَهُ ». ثُمَّیَرْفَعُیَدَیْهِ حَتَّى یُحَاذِىَبِهِمَا مَنْكِبَیْهِ مُعْتَدِلاً ثُمَّ یَقُولُ « اللَّهُ أَكْبَرُ ». ثُمَّیَهْوِى إِلَى الأَرْضِ فَیُجَافِى یَدَیْهِ عَنْ جَنْبَیْهِ ثُمَّ یَرْفَعُرَأْسَهُ وَیَثْنِى رِجْلَهُ الْیُسْرَى فَیَقْعُدُ عَلَیْهَا وَیَفْتَحُ أَصَابِعَرِجْلَیْهِ إِذَا سَجَدَ وَیَسْجُدُ ثُمَّ یَقُولُ « اللَّهُ أَكْبَرُ ». وَیَرْفَعُ رَأْسَهُ وَیَثْنِى رِجْلَهُ الْیُسْرَى فَیَقْعُدُ عَلَیْهَا حَتَّىیَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ یَصْنَعُ فِى الأُخْرَى مِثْلَذَلِكَ ثُمَّ إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَیْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ یَدَیْهِ حَتَّىیُحَاذِىَ بِهِمَا مَنْكِبَیْهِ كَمَا كَبَّرَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلاَةِ ثُمَّیَصْنَعُ ذَلِكَ فِى بَقِیَّةِ صَلاَتِهِ حَتَّى إِذَا كَانَتِ السَّجْدَةُ الَّتِىفِیهَا التَّسْلِیمُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْیُسْرَى وَقَعَدَ مُتَوَرِّكًا عَلَىشِقِّهِ الأَیْسَرِ. قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا كَانَ یُصَلِّى -صلى الله علیهوسلم-.

ترجمه:
محمد بن عمر و ابن عطا روایت کرده اندابو حمید ساعدی از ده نفر از اصحاب رسول خدا شنید که یکی از این ده نفر ابوقتادهاست پس ابو حمید می گوید من داناترین شما به نماز رسول خدا هستم به او گفتند : نمازرا عرضه کن پس گفت : رسول خدا زمانی که به نماز می ایستاد دو دوست خود را بالا میبرد تا موازی دو گوشش قرار می گرفت سپس تکبیر می گفت تا اینکه هر عضو بدنش در جایخود قرار می گرفت سپس حمد و سوره را قرائت می کرد سپس تکبیر می گفت سپس دو دستش راتا گوشش بال می آورد سپس به رکوع می رفت و دو کف دست خود را بر زانو می گذاشت سپسآرام می گرفت نه سرش را بالا می آورد و نه زیاد پایین می انداخت و می گفت خدا سخنکسی که او را مدح کند شنید سپس دو دستش را بالا بر تا کنار گوشش قرار گرفت سپس گفت : الله اکبر و سپس خود را به زمین انداخت و دو کف دست خود را کنار خود گذاشت سپس سربلند کرد و بر پای چپ نشست و انگشتان دو پایش را موقع سجده باز کرد و سجده کرد وسپس الله اکبر گفت و بلند شد و بر پای چپ نشست تا همه اندامش آرام گرفت سپس در سجدهبعد همین کار را کرد .... همه گفتند : راست گفتی رسول خدا اینچنین نماز می خواند .(1)
پی نوشت:
1- سنن ابی داود باب افتتاح الصلوه جزء 2 ص 391 // باهمین مضمون
2- سنن کبریللبیهقی باب رفع الیدین جزء 2 ص130
3- صحیح بن حبان باب صفه الصلا ه جزء 8 ص224
4- جامع الاصول من احادیث الرسول باب الصلوه واحکامها جزء 5 ص 3576
5- سنن ابن کاجه باباتمام الصلاه جزء 1 ص 337
6- سننالدارمی باب صفه صلاه الرسول جزء 1 ص 361
7- شرح معانی الاثار باب الجلوس فی الصلاه جزء1 ص 258
8- صحیح بن خزیمه باب السنهفی الجلوس بین .. جزء1 ص 337
9- مسند الصحابه فی الکتب التسعه جزء47 ص 120
10 - معرفه السنن وآلاثار للبیهقی جزء2 ص 412
11- احکام الشرعیه الکبری باباذا قام الی الصلاه یرفع یدیه جزء2 ص 258
12- التبویب الموضوعی باب صفه الصلاه جزء 1 ص 2478
13- السنن الصغری باب کیفیه الرکوع والسجود جزء1ص135
قال ابنحجر: رواه أبو داود والترمذی وصحّحه.
ابن حجر می گوید: این روایت را ابوداوود و ترمذی نقل کردهاند و ترمذی آن را صحیح دانسته است.
14- تلخیص الحبیر، ج 3، ص 271 - 272.