دلم به تاب و سرم گرم از تب است

امشب که از نسیم حضوری لبالب است

شمع است و شاهد است و شرابی که بر لب است

شور است و شگفتی است و شبنمی عشق مشرب است

شامی که روشنایی روز است امشب است

امشب شب ملیکه دادار زینب است

این جلوه جلوه های شبی بی کرانه است

این جذبه جذبه حرمی بی نشانه است

این سجده سجده بر قدمی جاودانه است

این شعله شعله نگهی عاشقانه است

از هر لبی که میشنوی این ترانه است

عالم محیط و نقطه پرگار زینب است

سری رسید و معنی ام الکتاب شد

نوری دمید و قبله هر آفتاب شد

چشمی گشود و چشم شقایق به خواب شد

زیبا ترین دعای علی مستجاب شد

زهراست این که دردل گهواره قاب شد

امشب تمامی گرمی بازار زینب است

بر عرش سبز دست نبی تا که جا گرفت

نورش زمین و کل زمان را فرا گرفت

حتی بهشت سرمه از آن خاک پا گرفت

از عطر دامنش همه جا روشنا گرفت

آیینه ای مقابل رویش خدا گرفت

تصویر جلوه های خداوار زینب است

این کیست این که سجده کند عشق در برابرش

این کیست این که سینه درند در برابرش

این کیست این که از جلوات مطهرش

عالم نبود غیر غباری به محظرش

فرموده است از برکاتش برادرش

آیینه دار حیدر کرار زینب است

تا کوچه اش قبیله لیلا ادامه داشت

تا خانه اش گدایی عیسی ادامه داشت

در چشم او تلاطم دریا ادامه داشت

در قامتش قیامت مولا ادامه داشت

زینب نبود حضرت زهرا ادامه داشت

خاتون خانه دار دو دلدار زینب است

سرچشمه های پر تپش کوهسار از اوست

دریا از اوست جذبه هر آبشار از اوست

تیغ کلام فاطمی اش آبدار از اوست

تفسیر آیه های غم وانتظار از اوست

آری تمام هیمنه ذولفقار از اوست

از کربلا بپرس علمدار زینب است

سوگند بر شکوه دل مرتضا یی اش

برجلوه های حیدری اش مجتبا یی اش

سوگند بر تقدس کربلایی اش

بر ریشه های چادر سبز خدایی اش

سوگند بر نماز شب کربلایی اش

تا روز حشر کعبه اایثار زینب است

آن شانه صبور صبوری ز ما ربود

آن قامت غیور قیامت به پا نمود

آن شیرزن حماسه عباس را سرود

با دست خوش بیرق کربلا را گشود

بر بال های زخمی اش ای وای جا نبود

غم را بگو بیا که خریدار زینب است

پشتش شکست بس که بر او آسمان گریست

حتی به حال و روز دلش کاروان گریست

آرام بین حلقه نامحرمان گریست

از خنده های حرمله و ساربان گریست

از ضربه های دم به دم خیزران گریست

بر گیسوان شعله ور کودکان گریست

زینب اگر نبود اثر کربلا نبود

شیرازه ای برای کتاب خدا نبود

زینب اگر نبود علم حق بر پا نبود

این خیمه ها و پرچم و رخت عزا نبود

یک یا حسین بر لب ما و شما نبود

در کار عشق گرمی بازار زینب است

با این که قد خمیده ام و داغ دیده ام

فتح الفتوح کرده ام هر جا رسیده ام

گر نیش کعب نی به وجودم خریده ام

گر طعم تازیانه چو مادر چشیده ام

چون کوه ایستاده ام ای سر بریده ام

بر اوج اقتدار جهاندار زینب است

زینب کجا و خنده اشرار یا حسین

زینب کجا و کوچه و بازار یا حسین

زینب کجا و مجلس اغیار یا حسین

زینب کجا و این همه آزار یا حسین

زینب کجا و طشت و سر یار یا حسین

در پنجه های بغض گرفتار یا حسین

مدعی بیهوده لافی عاشقی هرگز مزن

این حسین یک عاشق دارد، انهم زینب است

شمس ِحجاب ِ گنبد ِ دوار ؛ زینب است

بدر ِ سپهر ِعصمت و ایثار ؛ زینب است

محبوبه ی حبیبه دادار ؛ زینب است

مسطوره ی سلاله اطهار ؛ زینب است

اذن دخول در حرم یار ؛ زینب است

منصوره نرفته سر ِ دار ؛ زینب است

« نون والقلم » نبی ست « و ما یسطرون » حسین

طاق فلک علی ست به عالم ستون حسین

خلقت تمام حضرت زهراست ؛‌ خون حسین

هستی تمام ظاهر و « ما فی البطون » حسین

با یک قیامت است هم الغالبون حسین

در این قیام ؛ نقطه پرگار زینب است

ققفوس وهم از پی او در توهم است

فانوس وصف در صفت وصف او گم است

قاموس اقتدار و وقار و تلاطم است

پابوس او تمامی افلاک و انجم است

کابوس شام و دولت نامرد مردم است

بر فرق ظلم ؛ تیغ شرر بار زینب است

پیداترین ستاره دیبای خلقت است

زیباترین سروده لبهای خلقت است

زهرا ترین زهره ِ زهرای ِ خلقت است

لیلا ترین لیلیِ لیلای ِ خلقت است

شیواترین سوال معمای خلقت است

گنجینه جزیره اسرار زینب است

طبع مىخواهد كه وصف زینب كبرى كند
لیك، قطره كى تواند صحبت از دریا كند؟

توسن طبعم در اینجا پاى در گل مانده است
مرغ بى پَر چون سفر بر عرصه عُنقا كند؟

نطق گویا عاجز است از شرح و ذكر وصف او
كى تواند خامه مدح آن ملك سیما كند؟

جد پاكش مصطفى، باب كبارش مرتضاست
مادرش زهرا كه مدحش ایزد یكتا كند

چون حسین و چون حسن دارد برادر، هر یكى
ناز بر موسى بن عمران، فخر بر عیسى كند

در شهامت بود وارث بر على مرتضى
همت والاى او تفسیر «كرمنا» كند

دختر زهرا كه در حجب و حیا و عصمتش
نقش مادر را به خوبى در جهان ایفا كند

در شجاعت چون حسین و در صبورى چون حسن
در عبادت پیروى از مادرش زهرا كند

دّر دریاى عفاف و گوهر گنج حیاست
عفتش یاد از حیاى مریم عذرا كند

 
گاه در آغوش گیرد اصغر لب تشنه را
تا بخوابد آب را در خواب خود رؤیا كند

گاه دلدارى دهد بر مادران سوگوار
گاه دلجوئى ز آل و عترت طاها كند

گاه آید بر سر نعش برادر از خِیم
از ته دل ناله و فریاد و واویلا كند

گاه هم گیرد ز دست دختران بى پناه
از خیام سوخته رو جانب صحرا كند

كیست چون زینب كسى كو در دیار كربلا
ناله جانسوز او تاثیر در دلها كند؟

كیست چون زینب كه با یك جلوه از نور رُخش
رخنهها در قلب موسى، در دل سینا كند؟

كیست چون زینب كه در راه رواج دین حق
مو به مو برنامه دین خدا اجرا كند؟

كیست چون زینب كسى كو در ره دین خدا
در جهان دار و ندار خویشتن اهدا كند؟

كیست چون زینب كسى كو با اسیرى خودش
خون پاك كشتگان كربلا احیا كند؟

كیست چون زینب كه با تدبیر مظلومانهاش
دشمن پست و زبون را تا ابد رسوا كند؟

كیست چون زینب كسى كو در میان دشمنان
چون على مرتضى در نطق خود غوغا كند؟

كیست چون زینب كه در بزم یزید بى حیا
خطبهاى ایراد كرده محشرى برپا كند؟

كیست چون زینب كه او با یك كلام آتشین
تنگ و تاریك این جهان در دیده اعداء كند؟

دختر شیر خدا بود و خودش هم شیر بود
كس ندیده شیر را كز روبهان پروا كند

در جهان املاء دین را كرده انشاء مو به مو
كیست چون زینب كه این املاء را انشاء كند؟

پیروى باید كند از دخت زهرا و على
هر كه مىخواهد كه راه دین حق پیدا كند

روز محشر گر به شكوه لب گشاید بى گمان
محشرى دیگر به پا در محشر كبرا كند

دشمنانش در سقر سوزند در نار غضب
دوستانش هم مقر در سایه طوبا كند

اى «رسولى» غم مدار از گیر و دار روز حشر
دختر زهرا اگر از راه لطف ایما كند

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین

فرا رسیدن  اربعین سالار شهیدان  تسلیت باد.

چهل روز از واقعه جانسوز عاشورا  گذشته. چهل روز است خاندان پیامبر را به اسیری برده اند.

نیازی به شرح مصائب که بر آنها وارد شده نیست. همه خوب می دانیم. که  چرا زینب (س) ام المصائب است.

به یاد سید - که ارادت خاصی به خانم داشت :

کربلا دار النعیم زینب است. کعبه خود تحت حریم زینب است.