زینب

تا قلم لب بر مركب میزند

بوسه بر جا پای زینب میزند

می گذارد سر به صحرای جنون

می نگارد نقشی از دریای خون

می كشد آه از نهادی سوخته

وز ضمیر خیمه ای افروخته

كربلا می مرد اگر زینب نبود

شیعه می پژمرد اگر زینب نبود

بی بی دستم به دامان بلندت

نگاهی كن به صیددر كمندت

بكش دست نوازش بر سر ما

بزن مرهم به زخم باور ما

تنت را در دل شب غسل دادم

 تو را با اشك زینب غسل دادم

كدام شب از آن شب تیره تر بود

كه زهرا حائل دیوار و در بود