گل كه میخندد ز طوفان حوادث غافل است

ور نه دنیا یی كه ما دیدیم خندیدن نداشت

(صائب)

ای كاش جان بخواهد معشوق جانی ما

تا مدعی بمیرد از جان فشانی ما  

تو را پنهان نظر سوی من زار است می دانم

تغافل کردنت از بیم اغیار است می دانم

دوباره باز هم لرزیدی ای دل

برای من چه خوابی دیدی ای دل ؟

اگر گویم کسی باور ندارد

دلم از دست تو خون است ای دل

هست آن نیست که هر لحظه کنارت باشد    

هست آن است که هر لحظه به یادت باشد