احوال دل آن زلف دوتا داند و من

راز دل غنچه را صبا داند و من

بی من تو چگونه ای ندانم اما

من بی تو در آتشم خدا داند و من

یک دوبیتی رمزی:

بردی دل من من از تو جان می خواهم              وز گمشده خویش نشان میخواهم

سر مصرع هر بیت تو بردار و بخوان                   هر چیز که شد من از تو آن میخواهم

انسان مدار بسته تکرار دارد

هی کار دارد کاردارد کار دارد

فرصت ندارد دل دهد یا دل بگیرد

باید در این زندگی را گِل بگیرد

روزبه

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم 

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام  وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم ...... (فریدون مشیری)