البته نظر دکتر فروید به صورت دقیق به میل جنسی مربوط میشه که کاملا منسوخ شده اما کلیات نظر ایشان همچنان مورد حمایت متفکران میباشد.

همانطور که اشاره کردید در فلسفه نیز از مسئله عشق نقل های فراوان از زمان افلاطون تا فلسفه پسامدرن شده است ، اما باید دقت داشت آنچه در فلسفه از آن تعبیر به عشق میشود با تعبیر روانشناسی متفاوت است.

عشق در فلسفه عموما به عنوان پاسخی برای هدف هستی بیان میشود ، اما اغلب در روان شناسی از عشق رمانتیک که میان 2 انسان برقرار میگردد صحبت به میان میآید.

جواب پرسش شما بیشتر در علم روانشناسی و جامعه شناسی پاسخ داده میشود.

اریک فروم تعبیر بسیار جالبی درد در مورد عشق رمانتیک : (نقل مظموم میکنم)

وی میگوید که ما خود را کالا میپنداریم و در جستجوی کلای مرغوب هستیم و سعی میکنیم آنسان باشیم که کالای مرغوبی به نظر آییم . در واقع وی با دیدی انتقادی به انسانها خرده میگیرد که همان روابط بازار و داد و ستد کالا را در مورد عشق نیز بکار میبرند.

سلام محسن جان

به نکته خیلی خوبی اشاره کردی،یکی از اقوال مهم در مورد عاشق شدن نسبت به یک فرد خاص همین است یعنی بعضی از روانشناسان نظرشان همین است که زیبا بودن یک چیز،خوشایند ها و بدآیندها،عشق و نفرت و... همگی مربوط به روان ناخودآگاه انسان است یکی از روانشناسان بزرگ که در این باب به طور جدی بحث کرده است فروید است.اما آن حرف سر جای خودش باقی است که بین روانشناسان در این باب اتفاق نظر نیست و حقیقتا نظرات ضد و نقیض در این باب زیاد است،البته این را هم بگویم که فقط روانشناسان در این باب حرف نزده اند بلکه فیلسوفان هم حرفهای شنیدنی زیادی دارند.افلاطون یکی از این کسان است.برای نمونه دوستان می توانند به کتاب ضیافت رجوع کنند.

سلام دوست عزیز آقای سعید سعادتی

بزرگی به عقل است نه به سال.(سعدی)

در نوشته ی تان چون دچار چند خطای منطقی شده اید مجبور شدم این خطاها را بیان کنم تا دوباره تکرار نشوند.

خطای اول:اولین خطای شما این بود که فکر کرده اید فلسفه و روانشناسی محدودیت سنی دارند.هیچگاه من در نوشته های فیلسوفان و روانشناسان ندیده ام که وقتی بحثی را مطرح می کنند سن مخاطبان بحثشان را هم تعیین کنند.مثلا اریک فروم بگوید من کتاب داشتن یا بودن را برای افراد 23 سال تا 39 سال نوشته ام!!!!!!!!!!!!!!!!

خطای دوم:این حرفتان را که می گویید گمشده شما دانش و آگاهی نیست 1-از کجا میدانید که گمشده من این نیست؟2-امام علی(ع) دقیقا برعکس حرف شما رو فرموده که "دانش و آگاهی گمشده مومن است هرجا آن را یافت باید آن را بدست آورد".3-اتفاقا چون من می خواهم خودم را بشناسم در پی کسب دانش و آگاهی ام.

خطای سوم:تا آنجا که من مطلبم را زیر و رو کرده ام تجویز نسخه ای در آن نمی بینم.به فرض هم که نسخه باشد مگر مشکلی دارد.به تعبیری چه عیبی دارد وقتی یک نفر با نسخه ای درمان شده آن را با دیگران در میان نهد؟

خطای چهارم:در مورد سومتان دچار یک مغالطه منطقی شده اید به اسم "مغالطه قیاس به نفس"یعنی وقتی می بینی خودت در سطح انسان های عادی هستی فکر می کنی که همه مثل تواند،حال آنکه این فکر خطایی بیش نیست.شما از کجا میدانید که من اهل ایثار نیستم؟؟؟؟؟؟

خطای پنجم:اولا به جای اینکه نوشته مرا نقد کنید خود مرا نقد کرده اید با آن که هیچ شناختی هم نسبت به بنده ندارید.ثانیا یک منتقد منصف باید اندیشه یک فرد را به نقد بکشد نه خود آن فرد را،نقد یک نفر از دست هر انسان عاجزی ساخته است.

دوست عزیز امیدوارم پس از این با ورزه های درونی بتوانی حسادت و احساسات منفی را از درونت بزدایی و  به جای این که در پی پایین آوردن سطح دیگران باشی سطح خود را بالا ببری.

با تشکر