مرد و زن هر کدوم یه کمبود ها و نیازهای خاصی در وجودشون هست که دوست دارند کسی اون خواسته ها رو براشون سرپرستی کنه و از اونجا که مرد مکمل زن و زن مکمل مرد هست یک جورایی هردو سرپرست هم هستند. شاید چون سرپرستی مردها در مواردی هست که بیشتر به چشم میاد اینطور تصور بشه که فقط مرد سرپرست زنه درصورتی که زن هم به طور غیر مستقیم سرپرست خیلی از موارده. به طوری که اگه نخواد کاری در اون موارد انجام بشه زندگی مرد دچار مخاطره میشه. این رو هم نباید نادیده گرفت که معنی سرپرستی با زورگویی فرق داره چیزی که شما فرمودید معنی زورگویی نه سرپرستی. در سرپرستی دو طرف با خلقیات وحساسیتهای هم اشنا میشن و اگه هم رو دوست داشته باشند سعی میکنند به هم احترام گذاشته و کارهایی که طرف مقابل دوست نداره در حد امکان انجام ندهند.و مطمینا شاید کاری که دوست دارند انجام ندهند ولی خوشحالی اینکه کاری که انجام دادند به خاطر کسیه که دوستش دارند از مورد قبلی بیشتره.از نظر  من معنی ازدواج و سرپرستی در ازدواج همینه و برای دوطرفه...شاد باشید

با سلام

من برای ازدواج لزوماً عقل همراه با عشق رو قبول ندارم.

من عقل رو بیشتر از عشق (احساسات و میل ناگهانی نسبت به طرف مقابل بدون در نظر گرفتن سایر شرایط) قبول دارم.

مسلاً شما وقتی از روی عقل و منطق، ملاک هایی رو برای انتخاب شریک زندگی در نظر می گیرید و از روی همین ملاک ها دست به انتخاب می زنید، به نظر من دچار مشکلی نخواهید شد.

به عبارت دیگر، شما نسبت به ویژگی هاتون آگاه ترین فرد هستید و  وقتی ملاک هایی از روی عقل برای همسر آینده تان انتخاب می کنید این ویژگی ها رو در نظر می گیرید. به عبارتی شما بهتر ازهمه می دونید که با چه جور آدمی می تونید زندگی کنید.

ولی وقتی شما عاشق می شید اغلب از روی یک ویژگی مثلاً زیبایی چهره، طرز صحبت کردن یا تیپولوژی فرد این احساسات در شما ایجاد میشه. در این نوع مواقع افراد تنها از روی یک ملاک تصمیم گیری می کنند و ملاک های دیگه رو در نظر نمی گیرن و این به نظر من نمی تونه منجر به یه ازدواج موفق بشه.

وقتی شما از روی ملاک هاتون دست به انتخاب بزنید نه تنها عشق بلکه عالیترین نوع احساسات و تمایلات رو هم تجربه خواهید کرد.

موفق باشید.

ازدواج یعنی همه چیز تقسیم بر دو!!

یعنی قبول کردن اینکه از این پس هر چی داریم (اعم از غم و شادی، مال و ثروت و ..............) همگی بین دو نفر (زن و شوهر) تقسیم میشه.