userinfo close
  ,

کوهنوردان تبریز


16318

تاسیس: 23 دی 1384  پروفایل کلوب
مدیر کلوب: محمد کریمی نیا - معاونان
فردا دیر است امروزت را بیدار کن ببین زمین نبض آسمان را بر شانه هایش احساس می کند لذت ببر , پای ادامه »
فردا دیر است
امروزت را بیدار کن
ببین زمین نبض آسمان را بر شانه هایش احساس می کند
لذت ببر , پای بکوب
شاید فردایی نباشد.
 

عنوان بحث

امیر م , mardani
امیر م - 17:30 1386/07/9

∞∞∞ تریبون آزاد! (( خودمونیا ))∞∞∞

هرکی هر چی دوست داره بگه!

پاسخ ها

ترتیب پاسخ ها : از اولین پاسخ
محمد اعرج خدائی , mohammadkhodaei
محمد اعرج خدائی - 01:16 1390/09/18
628
sabte name orduye himaliya navardi ostane azarbayjane sharghi

http://www.tabrizmount.com/news.aspx?id=446
امیر محشری , lotus_sahand
امیر محشری - 22:34 1390/09/4
627

اینم سهندیه زیبای شهریار

این شعر رو موقعی  كه زمستون میرین سهند  گوش كنین همزمان كه به سهند زیبا نگاه می كنی  و صدای دلنشین شهریار

عجب عالمی داره میون اون برف و بوران

سهند - عروس كوه های ایران

 

شاه داغیم، چال پاپاغیم،ائل دایاغیم، شانلی سهندیم

باشی طوفانلی سهندیم

باشدا حیدر بابا تک قارلا قیروولا قاریشیب سان

سون ایپک تئللی بولودلارلا اوفقده ساریشیب سان

ساواشارکن باریشیب سان

گؤیده ن ایلهام آلالی سیرری سماواتا دییه رسن

هله آغ کورکو بورون، یازدا یاشیل دوندا گییه رسن

قورادان حالوا یییه رسن

دؤشلرینده سونالارسینه سی تک شوخ ممه لرده

نه شیرین چشمه لرین وار

او یاشیل تئللری، یئل هؤرمه ده آینالی سحرده

ایشوه لی ایشمه لرین وار

قوی یاغیش یاغسادا یاغسین

سئل اولوب آخسادا آخسین

یانلاریندا دره لر وار

قوی قلم قاشلارین اوچسون فره لرله، هامی باخسین

باشلاریندا هره لر وار

سیلدیریملار، سره لر وار

او اتک لرده نه قیزلار یاناغی لاله لرین وار

قوزولار اوتلایاراق نئیده نه خوش ناله لرین وار

آی کیمی هله لرین وار

گول- چیچکدن بزه ننده، نه گلینلر کیمی نازین

یئل اسنده او سولاردا نه درین رازونیازین

اوینایار گوللو قوتازین

تیتره ییر ساز تئلی تک شاخه لرین چایدا چمنده

یئل او تئللرده گزه نده، نه کوراوغلو چالی سازین

اؤرده یین خلوت ائدیب گؤلده پری لرله چیمنده

قول-قاناددان اونا آغ هووله آچار قمزلی قازین

قیش گئده ر قوی گله یازین

هله نووروز گولو وار، قار چیچه یین وار، گله جکلر

اوزلرین تئز سیله جکلر

قیشده کهلیک هوه سیله چؤله قاچدیقدا جاوانلار

قاردا قاققیلدایاراق نازلی قلمقاشلارین اولسون

یاز، او دؤشلرده ناهار منده سین آچدیقدا چوبانلار

بوللو سودلو سورولر، دادلی قاوویتماشلارین اولسون

آد آلیر سنده ن او شاعیر کی سن اوندان آد آلارسان

اونا هر داد وئره سن، یوز او موقابیل داد آلارسان

تاریدان هر زاد آلارسان

آداق اولدوقدا، سن اونلا داها آرتیق اوجالارسان

باش اوجالدیقدا دماوند داغیندا باج آلارسان

شئر الینده ن تاج آلارسان

او دا شعرین، ادبین شاه داغیدیر، شانلی سهندیم

او دا سن تک آتار اولدوزلارا شعریله کمندی

او دا سیمرغیدان آلماقدادی فندی

شعر یازاندا قلمینده ن باخاسان دور سپه لندی

سانکی اولدوزلار الندی

سؤز دییه نده گؤره سن قاتدی گولو، پوسته نی قندی

یاشاسین شاعیر افندی

او نه شاعیر کی، داغین وصفینه میصداق اونو گؤردوم

من سنین تک اوجالیق مشقینه موششاق اونو گؤردوم

عشقه، عشق اهلینه موشتاق اونو گؤردوم

او نه شاعیر کی، خیال مرکبینه شو شیغییاندا

او نهنگ آت، آیاغین توزلو بولودلاردا قویاندا

لوله لنمه کده دی یئر-گؤی، نئجه تومار سارییاندا

گؤره جکسن او زاماندا

نه زامان وارسا، مکان وارسا کسیب بیچدی بیر آندا

کئچه جکلر، گله جکلر نه بویاندا – نه او یاندا

باخ نه حورمت وار اونون اؤز دئمیشی توک پاپاغیندا

شهریارین تاج ایمیش باشی دورموش قاباغیندا

باشینا ساوریلان اینجی، چاریق اولموش آیاغیندا

وحی دیر شعری ملک لردی پیچیلدار قولاغیندا

آیه لردیر دوداغیندا

او دا داغلار کیمی شانینده نه یازسام یاراشاندیر

او دا ظالیم قوپاران قارلا-کوله کله دوروشاندیر

قودوزا، ظالیمه قارشی سینه گرمیش، ووروشاندیر

قودوزون کؤکونه، ظالیم بیره لر تک داراشاندیر

آمما واختیندا فقیر خالقی اییلمیش سوروشاندیر

قارا میلله تده هونر بولسا، هونرله آراشاندیر

قارالارلا قاریشاندیر

ساریشاندیر

گئجه حققین گؤزودور، تور تؤره تمیش اوجاغیندا

اریییب باغ تک اوره کلردی یانارلار چیراغیندا

مئی، محبتدن ایچیب لاله بیتیبدیر یاناغیندا

او بیر اوغلان کی، پری لر سو ایچه رلر چاناغیندا

اینجی قاینار بولاغیندا

طبعی بیر سئوگی لی بولبول کی، اوخور گول بوداغیندا

ساری سونبول قوجاغیندا

سولار افسانه دی سؤیلر اونون افسونلو باغیندا

سحه رین چنلی چاغیندا

شاعیرین ذووقو، نه افسونلو نه افسانه لی باغلار

آی نه باغلار کی “الیف لئیلی” دا افسانه ده باغلار

اود یاخیب داغلاری داغلار

گول گولورسه بولاغ آغلار

شاعیرین عالمی اؤلمز، اونا عالم ده زوال یوخ

آرزولار اوردا نه نه خاطیرله یه ایمکاندی، محال یوخ

باغ جنت کیمی اوردا “او حارامدیر، بو حالال” یوخ

او محبتده ملال یوخ

اوردا حالدیر، داها قال یوخ

گئجه لر اوردا گوموش دندی، قیزیلدان نه گونوزلر

نه زمرد کیمی داغلاردی، نه مرمر کیمی دوزلر

نه ساری تئللی اینه کلر، نه آلا گؤزلو اؤکوزلر

آی نئجه آی کیمی اوزلر

گول آغاجلاری نه طاووس کیمی چترین آچیب الوان

حله کروانیدی، چؤللر بزه نر سورسه بو کروان

دوه کروانی ده داغلار، یوکو اطلس دی بو جئیوان

صابیرین شهرینه دوغرو، قاتاری چکمه ده سروان

او خیالیمده کی شیروان

اوردا قار دا یاغار آمما داها گوللر سولا بیلمز

بو طبیعت او طراوتده ماحالدیر، اولا بیلمز

عؤمر پئیمانه سی اوردا دولا بیلمز

او اوفوقلرده باخارسان نه دنیزلر، نه بوغازلار

نه پری لر کیمی قولار، قونوب-اوچماقدا نه قازلار

گؤلده چیممه کده نه قیزلار

بالیق اولدوز کیمی گؤللرده، دنیزلرده پاریلدار

آبشار موروریسین سئل کیمی تؤکدوکده خاریلدار

یئل کوشولدار، سو شاریلدار

قصریلر واردی قیزیلدان، قالالار واردی عقیق دن

رافائیل تابلوسی تک، صحنه لری عهد-عتیق دن

دویماسان کؤهنه رفیق دن

جنتین باغلاری تک باغلارینین حورو قوصورو

الده حوریلری نین جامی بولوری

تونگونون گول کیمی صهبای تهوری

نه ماراقلار کی، آییق گؤزلره رؤیادی دئییرسن

نه شافاقلار کی، دیرن باخمادا دریادی دئییرسن

اویدوران جنت مأوادی دئییرسن

زوهره نین قصری بیریلیان، حصاری نرده سی یاقوت

قصری جادودی، موهندیس لری هاروت ایله ماروت

اوردا مانی دایانیب قالمیش او صورتلره مبهوت

قاپی قوللوقچوسو هاروت

اوردا شعرین موزیکین منبعی سرچئشمه دی قاینار

نه پری لر کیمی فواره دن افشان اولوب اوینار

شاعیر آنجاق اونو آنلار

دولو مهتاب کیمی ایستخریدی فواره لر ایله

ملکه اوردا چیمیر، آی کیمی مهپاره لر ایله

گوللو گوشواره لر ایله

شعر و موسیقی شاباش اولمادا، افشاندی پریشان

سانکی آغ شاهیدیر اولماقدا گلین باشینا افشان

نه گلینلر کی، نه انلیک اوزه سورترلر، نه کیرشان

یاخا نه تولکو نه دووشان

آغ پری لر، ساری کؤینه کلی بولودلاردان ائنیرلر

سود گؤلونده ملکه ایله چیمرکن سئوینیرلر

سئوینیرلر، اؤیونورلر

قووزاناندا هله الده دولو بیر جام آپاریرلار

سانکی چنگی لره، شاعیرلره ایلهام آپاریرلار

دریا قیزلارینا پئیغام آپاریرلار

دنیزین اؤرتویو ماوی، اوفوقون سقفی سماوی

آینادیر هر نه باخیرسان: یئر اولوب گؤیله موساوی

غرق اونون شعرینه راوی

غورفه لر، آی، بولود آلتیندا اولار تک گؤرونورلر

گؤز آچیب-یومما، چیراغلار کیمی یاندیقدا سؤنورلر

صحنه لر چرخی فلک تک بورونوب، گاه دا چؤنورلر

کؤلگه لیکلر سورونورلر

زوهره ائیواندا الهه شینئلینده گؤرونرکن

باخسان حافظی ده اوردا صلابتله گؤره رسن

نه سئورسن

گاه گؤره ن حافظ شیراز ایله بالکاندا دوروبلار

گاه گؤره ن اورتادا شطرنج قورارکن اوتوروبلار

گاه گؤره ن سازیله-آوازیله ایله نجه قوروبلار

سانکی ساغرده ووروبلار

خواجه الحان اوخویاندا، هامی ایشده ن دایانیرلار

او نوالرله پری لر گاه اویوبف گاه اویانیرلار

لاله لر شعله سی، الوان شیشه رنگی بویانیرلار

نه خومار گؤزلو یانیرلار

قاناد ایستر بو اوفوق، قوی قالا ترلانلی سهندیم

ائشیت اؤز قیصه می، دستانیمی، دستانلی سهندیم

سنی حئیدر بابا او نعره لر ایله چاغیراندا

او سفیل داردا قالان تولکو قووان شئر باغیراندا

شئیطانین شیللاغا قالخان قاتیری نوخدا قیراندا

بابا قورقور سسین آلدیم، دئدیم آرخامدی ایناندیم

آرخا دوردوقدا سهندیم ساوالان تک هاوالاندیم

سئله قارشی قووالاندیم

جوشقونون دا قانی داشدی، منه بیر هایلی سس اولدو

هر سسیز بیر نفس اولدو

باکی داغلاری دا، های وئردی سسه، قیها اوجالدی

او تایین نعره سی سانکی بو تایدان دا باج آلدی

قورد آجالدیقدا قوجالدی

راحیمین نعره سی قووزاندی دییه ن توپلار آتیلدی

سئی گلیب نهره قاتیلدی

روستمین توپلاری سسلندی دییه ن بوملار آچیلدی

بیزه گول-غونچه ساچیلدی

قورخما گلدیم دییه، سسلرده منه جان دئدی قارداش

منه جان-جان دییه رک، دوشمنه قان-قان دئدی قارداش

شهریار سؤیله مه دن گاه منه سولتان دئدی قارداش

من ده جانیم چیغیریب: جان سنه قوربان دئدی قارداش

یاشا اوغلان سیزه داغ-داش دلی جئیران دئدی قارداش

ائل سیزه قافلان دئدی قارداش

داغ سیزه آسلان دئدی قارداش

داغلی حئیدربابانین آرخاسی هر یئرده داغ اولدو

داغا داغلار دایاغ اولدو

آرازیم آینا-چیراق قویمادا،آیدین شافاق اولدو

او تایین نغمه سی قووزاندی، اوره کلر قولاغ اولدو

یئنه قارداش دییه رک قاچمادا باشلار آیاق اولدو

قاچدیق، اوزله شدیک آرازدا، یئنه گؤزلر بولاغ اولدو

یئنه غملر قالاق اولدو

یئنه قارداش سایاغی سؤزلریمیز بیر سایاق اولدو

وصل اییین آلمادا، ال چاتمادی عشقیم داماغ اولدو

هله لیک غم سارالارکن قارالار دؤندو آغ اولدو

آرازین سو گؤلو داشدی، قایالیقلاردا باغ اولدو

ساری سونبوللره زولف ایچره اوراقلار داراق اولدو

یونجالیقلار یئنه بیلدیرچینه یای-یاز یاتاغ اولدو

گؤزده یاشلار چیراغ اولدو

لاله بیتدی یاناغ اولدو

غونچا گولدو دوداق اولدو

نه سول اولدو، نه ساغ اولدو

ائلیمی آرخامی گؤردوکده ظالیم اووچو قیسیلدی

سئل کیمی ظولمو باسیلدی، زینه آرخ اولدو، کسیلدی

گول گؤزونده ن یاشی سیلدی

تور قوران اووچو آتبن قوومادا سیندی، گئری قالدی

اؤزو گئتدی تورو قالدی

آمما حئیدربابا دا بیلدی کی، بیز تک هامی داغلار

باغلانیب قول-قولا زنجیرده بولودلار اودور آغلار

نه بیلیم بلکه طبیعت اؤزو نامرده گون آغلار

ایری یوللاری آچارکن، دوز اولان قوللاری باغلار

صاف اولان سینه نی داغلار

داغلارین هر نه قوچو، ترلانی، جئیرانی، مارالی

هامی دوشگون، هامی پوزغون، سینه لر داغلی، یارالی

گول آچان یئرده سارالی

آمما ظن ائتمه کی، داغلار یئنه قالخان اولاجاقدیر

محشر اولماقدادی بونلار داها وولقان اولاجاقدیر

ظولم دونیاسی یانارکن ده تیلیت قان اولاجاقدیر

وای …! نه توفان اولاجاقدیر

دردیمیز سانما کی، بیر تبریز و تهران دیر عزیزیم

یا کی، بیز تورکه جهنم اولان ایراندا عزیزیم

یوخ بو دین دعواسیدیر دونیا تیلیت قاندیر عزیزیم

تورک اولا، فارس اولا دوزلوک داها تالاندیر عزیزیم

بیز آتان دیندیر، آتان دا بیزی ایماندیر عزیزیم

سامیری مروتد ائدیب هه نه موسلماندیر عزیزیم

اوممه تین هارونو من تک له له گیریاندی عزیزم

هر طرفدن قیلیج ائندیرسه له قالخاندیر عزیزیم

بیر بیزیم درمانیمیز موسی عمران دیر عزیزیم

گله جک شوبهه سی یوخ آیه ی قورآندیر عزیزیم

او هامی دردلره درماندیر عزیزیم

د.وقتور اولدوقدا بشر بو یارانی ساغلاماق اولماز

اولماسا آللاه الی دین مرضین چاغلاماق اولماز

داغلاماقدا علاج اولسا بیر ائلی داغلاماق اولماز

دینی آتمیش ائله یاوروم داها بئل باغلاماق اولماز

او گولوب آغلایا دا، اونلا گولوب آغلاماق اولماز

شئیطانی یاغلاماق اولماز

دئدین: آذر ائلینین بیر یارالی نیسگیلی یم من

نیسگیل اولسامدا گولوم بیر ابدی سئوگیلی یم من

ائل منی آتسادا اؤز گوللریمین بولبولو یم من

ائلیمین فارسیجادا دردینی سؤیلر دیلی یم من

دینه دوغرو نه قارانلیق ایسه ائل مشعلی یم من

ادبیات گولو یم من

نیسگیل اول چرچی یه قالسین کی جواهیر ندی قانمیر

مدنیت دبین ائیلیر بدویت، بیر اوتانمیر

گون گئدیر آز قالا باتسین گئجه سینده ن بیر اویانمیر

بیر اؤز احوالینا یانمیر

آتار اینسانلیغی آمما یالان انسابی آتانماز

فیتنه قووزانماسا بیر گون گئجه آسوده یاتانماز

باشی باشلارا قاتانماز

آمما منده ن ساری، سن آرخایین اول شانلی سهندیم

دلی جئیرانلی سهندیم

من داها عرش علا کؤلگه سی تک باشدا تاجیم وار

الده فرعونه قنیم بیر آغاجیم وار

حرجیم یوخ، فرجیم وار

من علی اوغلویام آزاده لرین مرد و مورادی

او قارانلیقلارا مشعل

او ایشیقلیقلارا هادی

حققه ایمانه مونادی

باشدا سینماز سیپه ریم، الده کوتلمز قیلیجیم وار

امیر م , mardani
امیر م - 08:55 1390/08/1
626
یادش بخیر ، چه گزارشهایی مینوشتم!

کجا ها میرفتیم با دوستان!


محمد  کریمی نیا , aydaniz
محمد کریمی نیا - 23:23 1390/05/10
625
http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/268700_10150248523718191_771418190_7528595_6440570_n.jpg



یکی از دوستانش درباره اش می نویسد :«وقتی خبر سقوطش را شنیدم به انگشتانش فکر کردم ،انگشتان ورزیده ای که هیچ وقت مانیکور شده ندیده بودم شان. به حالت ساده ی موهایش. به زنگ صدایش، که همیشه مثل فریادی فرو خورده بود. توام با انتقاد و اعتراض از همه ی آنچه روح سرکشش را به بند کشیده بود. به خنده های بلند و عصبی اش که پاک نمی شود از ذهنت اگر یکبار شنیده باشی. به او فکر می کنم و به یک کلمه، کلمه ای که با همه ی تصاویر او در ذهنم در آمیخته: اعتراض، کلمه ای که زندگی اش تجسم آن بود

محمد  کریمی نیا , aydaniz
محمد کریمی نیا - 10:16 1390/05/8
624
آیا كوهنورد ی ورزشی لذت بخش است ؟ آیا جلوه كوهستان همان آوایی است كه از دور مرا می خواند؟آیا حس توحش انسان غار نشین كاملا"از وجود ما پاك شده است؟ آیا همین حس نیست كه دوباره ما را به زحمت می اندازد؟ میل به صعود چیست؟ لذت دیوانگی، بازی مرگ.....

ابعنوان یك كوهنورد یك ساعت مانده به قله را در ذهنتان مجسم كنید. خوب چه می بینید؟ نفس دیگر نه ممد حیات است و نه مفرح ذات بلكه كمی اكسیژن است كه به سختی آن را از طبیعت وحشی گدایی می كنید.ضربان قلبتان دیگر نه هفتاد و پنج است نه هشتاد نه صد. پرنده بینوایی كه خود را به در ودیوار قفس می كوبد مثلا" قلب شماست.. ببینید من از كوهزدگی صحبت نمی كنم،از كوران بی رحمی كه اصرار دارد همه چیز را نابود كند هم صحبت نمی كنم .حتی نمی خواهم سر درد دل طناب بینوایت را باز كنم. یا از دستانت كه دیگر از باقیمانده مغزت فرمان نمی برند. ( یك از دوستان می گفت در حالی كه از سرما گوشهایش یخ زده بود حال بیرون آوردن كلاهش را از جیب بغل كوله پشتی نداشته است وترجیح داده سرما را تحمل كند.) بازی مرگ هم كه بماند برای بزرگان این فن. من فقط شرایط عادی یك ساعت مانده به قله را می گویم. در این لحظات به تنها چیزی كه فكر نمی كنم لذت بردن است، در واقع اصلا" فكر نمی كنم، كمی لجاجت، كمی دیوانگی، وپرچم یا كلبه ای كه مثلا" نشانه قله است و لحظه ای سایه سنگینش را از روی سر من بر نمی دارد. پس چرا كوهنوردی می كنیم؟ باز هم بخاطر لذت؟ چه كسی می تواند به من بگوید چرا؟

بعضی اوقات هنگام لحظه های سخت وطاقت فرسای برنامه های كوهنوردی ، با شوخی به همدیگر می گوییم : ((نونت نبود ، آبت نبود ، اینجا دیگه چكار می كنی ؟!! )).... ((آخر تو را چه به كوهنوردی ؟ )) ....(( جای گرم ونرمت را ول كردی ، اومدی وسط این كولاك وسرما )) ....((این دیگه آخرین دفعه ام است !!)).... یا نظیر این جملات كه یقینا هر كسی كه به صورت جدی كوهنوردی می كند ، گاهی اوقات بر زبان آورده است.

براستی چه جذبه ای در كوهنوردی وجود دارد كه باعث می شود اینچنین سختیهای آن را به جان بخریم؟ چه تجربه ای در زندگی با طبیعت وحشی وجود دارد ، كه كوهنوردی را اینچنین زیبا و هیجان انگیز ساخته است؟ چه صحنه های بدیع و شگفت آوری در كوهستان وجود دارد كه برای لحظه ای دیدن آنها حاظریم تمامی سختیهای مسیر را تحمل كنیم ؟

در خانه می توانیم شبهای زمستان كنار بخاری تا صبح را به راحتی وخوبی سپری كنیم و از منظره باریدن برف از پشت شیشه لذت ببریم. اما در یك چادر دوپوش تا صبح زیر شلاقهای باد وكولاك در كیسه خواب به امید صبح و خوب شدن هوا لرزیدن ، هیجان واضطراب خاصی دارد كه تا تجربه نكنید قادر به درك آن نیستید

می توانیم خواب شیرین صبحگاهی را از دست ندهیم و راحت در رختخوابمان تا دیر وقت یك روز تعطیل بخوابیم یا اینكه همت كنیم و قصد كوه كنیم و منظره طلوع زیبای خورشید را از فراز قله از دست ندهیم.

می توانیم در گرمای طاقت فرسای تابستان زیر كولر ،یك شربت آبلیموی تازه و خنك بنوشیم و به یك موسیقی زیبا گوش دهیم یا اینكه خسته وعرق كنان و چفیه به دور سر و كوله سنگین به پشت از یك شیب تند بالا برویم و در این شرایط چه لذتی دارد، یا فتن چشمه ای گوارا وخنك ، كه به قول بچه ها (( زندگی )) می باشد.

آری ، روز اول قرار این نبود كه از تپه ها ، كوله باری را بالا ببریم یا از دیواره ها بالا برویم. روز اول، وقتی به كوه رفتیم كه دلتنگ شدیم. وقتی كه همدهی صادق تر از سنگ صبور كوهستان نیافتیم و آوازی خوشتر از نجوای نسیم نشنیدیم

می خواهیم سوهان رنج صعود را به دل بساییم تا آیینه دل را صیقل دهیم. قراراست در سخت ترین شرایط یكدیگر را تحمل كنیم تا رسم مدارا با خلق را بیاموزیم . قراراست جانمان را با رشته طنابی به دست هم بسپاریم تا معنی اعتماد را بدانیم. قرار است با سوز زمستان و عطش تابستان كنار بیاییم كه.... او با صابرین است
محمد  کریمی نیا , aydaniz
محمد کریمی نیا - 23:56 1390/05/7
623
نقل قول از : وحید تبریزی

نقل قول از : محمد کریمی نیا

دوستان ماه رمضان داره از راه میرسه.طبق سنت هر ساله برنامه های افتاری رو تو این ماه برگذار خواهیم کرد.به امید دیدن تک تک دوستان

محمد مشخصه که از حالا شروع کردی به روزه گرفتن

دا نینماخ آآآآ وحید.ایمانن چوخلوناندی دا
پارمیدا ق , parmida_l
پارمیدا ق - 19:11 1390/05/7
622

گزارش محمود هاشمی از حادثه‌ی گاشربروم

هاشمی، کوه‌نورد تهرانی لحظاتی پیش در حالیکه پس از بازگشت از قله‌ی۸۰۳۵  متری گاشربروم ۲ در بارگاه اصلی حضور داشت، درباره‌ی حادثه‌ی روز جمعه۳۱  تیر که منجر به مرگ لیلا اسفندیاری شد، به خبر قلمرو کوهستانی ایران گفت:
"روز سه‌شنبه، ۲۸ تیر از بارگاه اصلی حرکت کرده و پس از دو شب‌مانی در چادرگاه‌های اول و دوم، عصر روز پنج‌شنبه ۳۰ تیر وارد چادرگاه سوم شدیم.

به‌همراه لیلا اسفندیاری، باربر پاکستانی، عظیم قیچی‌ساز، ایرج معانی، حسین مقدم، کورش نگهبان و عبدالعظیم برهمنی تا بامداد شنبه، در ارتفاع ۷۰۰۰ متر استراحت کرده و سپس راهی قله شدیم. حوالی ارتفاع ۷۸۰۰ متر، کورش نگهبان، عبدالعظیم برهمنی و ایرج معانی از ادامه تلاش چشم‌پوشی کرده و راه بازگشت را در پیش گرفتند."

"مسیر چادرگاه سوم تا قله‌ی گاشربروم بیش از ۱۰۰۰ متر اختلاف ارتفاع دارد. هنگام صعود تیم ما، هیچ ثابت‌گذاری در مسیر انجام نشده بود. لیلا هم کلنگ خود را به باربرش رسول سپرده بود و با باطوم صعود می‌کرد.

روز که از نیمه گذشت، اندک اندک به قله رسیدیم. عظیم ساعت ۱۲ به وقت پاکستان، نخستین نفری بود که بر قله ایستاد. یک ربع ساعت پس از آن من به همراه حسین مقدم بر فراز گاشربروم ۲ بودیم. باربر پاکستانی هم در همین حوالی به قله رسید، اما لیلا یک ساعت پس از آن، حوالی ساعت ۱:۳۰ پس از نیم‌روز روی قله به ما ملحق شد."

"روی قله اندکی استراحت کرده و برای رسیدن به چادرگاه سوم، سرازیر شدیم. من و حسین مقدم جلوتر از بقیه بودیم. لیلا هم جلوتر از عظیم، درحالیکه کلنگ وی را به امانت گرفته بود، شروع به فرود کرد. او کمی پایین‌تر از سراک قله، برای استراحت روی زمین می‌نشیند. سراک قله جایی نزدیک به چند متر پایین‌تر از خود قله است و برای اینکه صعود قله تایید شود، باید از آن عبور کرد. لیلا حین استراحت، ناگهان روی سطح برف می‌لغزد. به شدت انرژی از دست داده بود و خسته به‌نظر می‌رسید. به همین علت، نمی‌تواند از ادامه‌ی سر خوردن جلوگیری کند و کلنگ هم از دستش رها می‌شود."

پس از حادثه افراد صعودکننده در راه برگشت، کلنگ را بازیابی کرده و خود را به پیکر بی‌جان لیلا در حوالی ارتفاع ۷۶۵۰ متر می‌رسانند.
هاشمی، در ادامه گفت: "پس از مشخص کردن محل استقرار پیکر لیلا به چادرگاه سوم بازگشته و درباره‌ی انتقال او همفکری کردیم. اما، کار ما نبود. به این منظور، دست کم ۱۰ کوه‌نورد ورزیده نیاز بود. در نتیجه راهی بارگاه اصلی شدیم."
تمام کوه‌نوردان کشورمان از روز یکشنبه تاکنون در بارگاه اصلی گاشربروم ۲ حضور دارند. بر اساس پیش‌بینی وضع هوا، در روزهای آینده هوای نا مناسب ادامه خواهد داشت.

امیر م , mardani
امیر م - 12:51 1390/05/7
621
بسیار سپاس گذاریم


محمد  کریمی نیا , aydaniz
محمد کریمی نیا - 23:28 1390/05/6
620
دوستان ماه رمضان داره از راه میرسه.طبق سنت هر ساله برنامه های افتاری رو تو این ماه برگذار خواهیم کرد.به امید دیدن تک تک دوستان
امیر م , mardani
امیر م - 10:35 1390/05/6
619
روحش شاد

یادش گرامی
پارمیدا ق , parmida_l
پارمیدا ق - 03:08 1390/05/6
618

لیلا اسفندیاری؛ از باتوم بسیجی ها تا یخچال های هیمالیا

 
 
از روز جمعه ۳۱ تیر، پیکر لیلا اسفندیاری در ارتفاعات هیمالیا و بین شکاف های یخی آرام گرفته است. زنی که صعودهای زمستانی اش از مسیرهای مختلف به دماوند و صعودش از دیواره علم کوه، فقط گام های نخست او در بلندپروازی های بی نظیرش در این رشته ورزشی بود.

اولین زن ایرانی بود که «نانگاپاربات ۸۱۲۶ متری» به عنوان دومین قله دشوار جهان را فتح کرد و در همان صعود، سرپرست گروهی بود که تمام اعضایش مردان زبده کوهنوردی ایران بودند.

باز به عنوان اولین زن ایرانی به انتهای غار پراو در کرمانشاه رسید و صعودش به یخچال دره‌‌ یخار نیز موفقیت آمیز بود.

برایش غار و صخره و کوه و یخچال تفاوتی نداشتند. قصد داشت پیمایش عمیق‌ترین غار دنیا در سوچی روسیه را داشت اما پلیس روسیه به ایرانی ها اجازه نمی داد وارد آبخازیا شوند.

در صعود به قله «کی دو» هم تا آستانه موفقیت کامل پیش رفت. قله هشت هزار متری گاشربروم۲ آخرین نقطه ای بود که او بر آن گام گذاشت. جایی که حتی زبده ترین کوهنوردان جهان، برای برداشتن هر قدم باید پنج بار نفس بکشند.

عبدالعظیم برهمنی از کوهنوردان تیم ملی ایران، مقصر اصلی این اتفاق تلخ را کارگر ارتفاع بالای لیلا می داند و می‌گوید: «کارگر ارتفاع بالای لیلا هیچ کمکی به او نمی کرد؛ به نحوی که وقتی من برای لیلا چای آماده کردم، کارگرش حتی در کنار چادر هم نبود، چه برسد به این که در موقع لازم بتواند به لیلا اسفندیاری کمک کند.»

لیلا دیسک کمر داشت و جراحی هم کرد. گویا ریسک این عمل به قدری بالا بوده که خطر فلج شدن را هم در پی داشته اما لیلا با تمام مصائب مالی که او را در تنگنا قرار داده بود؛ نه تنها بر این عارضه غلبه می کند، بلکه ارتفاعات هیمالیا را هم زیر پا می گذارد.

سیمای لیلا؛ آن روی دیگر

لیلا اسفندیاری و ماجراهای حیرت انگیز صعودهای انفرادی اش به مرتفع ترین قلل جهان؛ فقط زمانی بر سر زبان ها افتاد که در بام جهان لغزیده و پایین افتاده بود.

همان جا که وصیت کرده بود اگر افتادم، بگذارید بمانم. می خواهم «بام جهان» آرامگاه ابدی ام باشد.

زنی که به خاطر انجام یک مصاحبه بدون روسری، محبوبیتی نزد مقامات ورزش ایران و فدراسیون کوهنوردی نداشت. آن ها که موفقیت های بین المللی ورزشکاران ایرانی را مصادره می کنند، در تمام این سال ها رغبتی به پوشش اخبار بانوی بی نظیر کوهنوردی ایران نداشتند.

جستجویی در خبرگزاری های دولتی و آرشیو و سایت فدراسیون کوهنوردی جمهوری اسلامی ایران، گواه این موضوع است.

جایی که حتی خبر صعودهای تفریحی و دسته جمعی به «اشترانکوه» نیز شرح داده شده اما درباره تنهایی لیلای ایران در کمپ K۲ و در میان تیم های مجهز کوهنوردی اتریش، ایتالیا، آمریکا و کره جنوبی، چیزی نوشته نشده است!

لیدا اسفندیاری، خواهر کوچکتر لیلا و صندوقچه اسرار زندگی اعجوبه ای است که از شعار دادن بیزار بود اما یک شعار را همیشه زمزمه می کرد: «زن ایرانی می تواند.»

حالا از لیلا اسفندریاری به عنوان یکی از چهره های ماندگار تاریخ ورزش ایران یاد می شود. اما لیدا از رازهای سر به مهری سخن می گوید که ابعاد تازه ای از شخصیت چند وجهی این قهرمانی ملی را نمایان می کند.

این گفت وگو در منزل لیدا اسفندیاری در دانمارک و ۳ روز پس از درگذشت لیلا اسفندیاری انجام شده است.

***
در شرایطی که به خاطر تاثر شدید؛ لیدا وضعیت روحی مساعدی نداشت و در امتداد صحبت درباره زندگی مشقت بار خواهرش، بی قفه و بی اختیار اشک می ریخت.

لیدا ابتدا فیلمی پخش نشده از تلاش لیلا برای صعود به «کی دو» را به نمایش گذاشت. همچنین چند مصاحبه ویدئویی با لیلا و بیان دیدگاه های او از زبان خودش، تاییدیه ای است بر اظهارات لیدا که در ادامه آمده است.

زن تنهای ایرانی در پاکستان، جایی که تیم های اروپایی، آمریکایی و آسیایی با تجهیزات و تدارکات کامل آمده اند؛ دوربین را به روی گام های نخستش بر ارتفاعات کی دو گرفته و نفس نفس زنان می گوید: «وقتی که شروع کردم کوله پشتی نداشتم. کفش و کیف کوهنوردی را قرض می گرفتم و لباس کوهنوردی را از تاناکورا (اجناس بنجل و دست چندم) خریدم.»

«گاهی که از صعودهایم برمی گشتم پول کافی برای تردد نداشتم و خیلی وقت ها پس از صعود، نمی توانستم یک فنجان چایی بخرم. اما نخواستم متوقف شوم. حالا من اینجا هستم. زیرا زن ایرانی می تواند.»

لیلا دو سال قبل هم به نشریه شیرزنان گفته بود: «وقتی برای دانشگاه انتخاب رشته‌ می‌کردم، پرستاری یا وکالت را دوست داشتم. اما پدرم نگذاشت. گفت میکروبیولوژی خوب است چون می ‌روی آزمایشگاه و کسی با تو کاری ندارد! اما برای وکالت باید خیلی الپره باشی.»

الهه حبیبی از او پرسیده بود: «الپره یعنی چی؟» و او در پاسخ گفته بود: «یعنی خیلی پررو!»

خانم لیدا اسفندیاری، از انعکاس گسترده این خبر در رسانه ها مشهود است که  حالا بسیاری از مردم، از زندگی لیلا در ارتفاعات آگاه شده اند. از زندگی زمینی لیلا اما اطلاعات چندانی در دست نیست.

لیدا اسفندیاری: ما خانواده ای پر جمعیت بودیم. او ۱۳ سال از من بزرگتر است و اولین خاطراتی که از او دارم، عشق او به درس و مطالعه زیر نور شمع بود. روحیات  خانواده ما به شدت سنتی بود.

دختران خانواده، تمایلی به پذیرفتن این سختگیری های افراطی نداشتند اما از مقابله با آن نیز عاجز بودند.

لیلا همان طور که خودش هم گفته است؛ ناگزیر به تحصیل در رشته میکروبیولوژی شد. من و مادرم نیز همراه با او راهی شمال ایران شدیم که محل تحصیلش بود.

با سماجت درسش را می خواند اما هیچ فرصت و امکانی را برای نقاشی هدر نمی داد. از روی مقوا گرفته تا حتی کوزه های گلی.

مثلاً روی یکی از همان مقوا که در دوران دبستان برای درست کردن روزنامه دیواری استفاده می کردیم، کوسه ای را با مداد سیاه کشیده بود که آدم ها احاطه اش کرده اند و با نیزه دارند جانش را می گیرند.

چگونه ناگهان شیفته طبیعت و کوهنوردی شد؟

او در شمال، ساعت ها از زیر شیروانی خانه مان به کوه و دریا زل می زد. گویی داشت مسیر آینده اش را توی ذهن مکاشفه گرش ترسیم می کرد.
ارتباط او با طبیعت، کلیشه ای نبود. ارتباطی به شدت درونی و غیر قابل توصیف بود. گرچه از معدود جلوه های بیرونی اش می توانم به علاقه وافر او به فیلم رقصنده با گرگ ها اشاره کنم. یا مثلاً ساختن اجسامی که با اشک شمع ها شکل می گرفتند.

یا این که هیچ وقت احساس نمی کرد باید با طبیعت مبارزه کند و بر آن غلبه کند. ارتباطش با کوه و کمر همیشه بر پایه احترام متقابل بود. همیشه می گفت باید ببینم آیا این کوه، اجازه می دهد صعودش کنم یا نه.

وقتی که تحصیلاتش تمام شد برگشتیم گوهردشت. یک روز با وانت آمد و شمع های گریانش را با دقت بسته بندی کرد و رفت که زندگی مستقل خود را آغاز کند.

استقلالی که خانواده ام بهای سنگینی برایش مقرر کردند. بی آن که کوچکترین خطایی از او سر زده باشد، از دیدن من و حضور در جمع خانواده محروم شد. لیلا اما مخفیانه می آمد و به من سر می زد.

آخرین دیدار حضوری مان در سال ۲۰۰۰ و در فرودگاه بود که من برای همیشه از ایران خارج شدم.

او در اتاقکی ۶ متری زندگی می کرد. بدون حمام و آشپزخانه و امکانات اولیه زندگی. کوهنوردی را هم همین طور شروع کرد. با هیچ شروع کرد. یگانه سرمایه اش فقط اراده ای بی مانند بود که نمی شد اندازه گیری اش کرد. 

او یکی از بهترین کوهنوردان جهان بود. در حالی که میزان تمرینات و سابقه کوهنوردی فنی اش بسیار کمتر از حدود معمول برای هیمالیانوردان است. این عجیب نیست؟

شاید این اظهاراتم خانواده ام را برنجاند اما واقعیت های زندگی یک قهرمان ملی را نمی شود از مردمی که دوستش دارند پنهان کرد.

این حقیقت محض است که او فقط به خاطر حفظ هویت فردی و انسانی اش از آغوش خانواده طرد شد.

امروز همه لیلا - لیلا می کنند اما او از اعماق فقر و نداری تا بام جهان را تنهایی و با پای پیاده طی کرد.

او خانه اش را فروخت تا هزینه های صعود به گورستان مشهورترین کوهنوردان جهان یعنی گاشربروم را تامین کند.

همیشه پای تلفن التماسش می کردم که نرود اما او هدفش را می شناخت. می دانست به کجا قرار است برسد. لیلا فقط زمانی آرام گرفت که چند ساعت قبلش، از مرزهای جاودانگی عبور کرده بود.

پنج صبح بیدار می شد. از خانه می زد بیرون و خودش را می رساند به ارتفاعات نزدیک محل زندگی اش. سپس به سرعت راهی بیمارستان محل کارش می شد. تا غروب کار می کرد و پس از آن هم تمرینات بدنسازی. 

با وجودی که صداوسیما و رسانه های دولتی علاقه زیادی به انعکاس موفقیت زنان ورزشکار ایرانی دارند، اما در تمام این سال ها غیر از چند مورد گذرا، علاقه ای به مطرح کردن نام لیلا نداشتند. شما علت این موضوع را در چه می بینید؟

او یک مصاحبه ای هنگام صعود به K۲ انجام داده بود. و مسئولان ورزش به جای این که به موفقیتش بپردازند و هیمالیا نوردی یک دختر ایرانی را ستایش کنند، او را ملامت کردند که چرا روسری برسر نداشته!

در ماجرای درگذشت سامان نعمتی در راه صعود به قله نانگاپاربات نیز خیلی لیلا را تحت فشارهای روحی قرار دادند. در حالی که او تمام تلاشش را برای منصرف کردن مرحوم نعمتی برای بازگشت به پایین انجام داده بود.

آن مسئولان حالا باید به این سوال پاسخ بدهند که در فقدان لیلا، چقدر خودشان را مقصر قلمداد کرده اند!

این همه کانون و هیات و انجمن کوهنوردی، صخره نوردی و غارنوردی دولتی هست در ایران. وقتی لیلا خانه اش را فروخت و ناگزیر، از محل کارش استعفا داد هیچ کدامشان هیچ حمایتی از لیلا نکردند.

حالا خیلی مضحک است که حکومت و دستگاه تبلیغاتی صداوسیما بخواهند نام لیلا را مصادره کنند.

نکته بعدی، حضور کامل لیلا در تظاهرات خیابانی پس از انتخابات ریاست جمهوری در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ بود. او در تمام روزهایی که مردم کشورمان در خیابان ها جان می دادند، پا به پای آن ها بود.

هدف او از مشارکت در اعتراضات خیابانی چه بود؟

لیلا پابه پای مردم فریاد آزادی خواهی را سر می داد. او همواره مدافع سرسخت حقوق پایمال شده زنان ایرانی بود و هرگز این گفتمان مسلط در جمهوری اسلامی را نپذیرفت که زن جنس دوم است.

هر بار که تظاهراتی در ایران سر می گرفت به شدت نگرانش می شدم و به سختی موفق می شدم پیدایش کنم و جویای وضعیتش شوم.

روزی که ندا آقا سلطان را کشتند، طبق معمول او نیز در خیابان بود. وقتی توانستم شماره اش را بگیرم نفس نفس زنان گفت تو چرا خانه هستی؟ رفته ای اروپا که بنشینی توی خانه؟ مگر آن جا ایرانی ها تظاهرات ندارند؟

به گفت وگو با من ادامه نداد. می گفت ما که در خارج هستیم، از این طریق می توانیم صدای مردم ایران باشیم و نباید دریغ کنیم.

در یکی دیگر از تظاهرات وقتی پس از چندساعت تلاش موق شدم صدایش را بشنوم، متوجه شدم که به شدت آسیب دیده است. ضربات باتوم بسیجی ها روی پیکر نازنین، پاک و بی گناه خواهرم فرود آمده بود.

با گریه به او گفتم تو یک قهرمان ورزشی هستی. تو از طریق افتخارات بین المللی ات می توانی صدای مردم ایران باشی و نباید جانت را در خیابان ها به خطر بیندازی.

اما او به من گفت؛ خون من از خون بقیه هموطنانم رنگین تر نیست. گفت روزی خواهد رسید که همه ما زنان ایرانی آزاد خواهیم شد.
امیر م , mardani
امیر م - 10:26 1390/05/4
617
زندگی مرگ است؛ مرگ بر این زندگی
پارمیدا ق , parmida_l
پارمیدا ق - 21:11 1390/05/3
616
mashalah mashlah cloobe kohnavardane tabriz 551 ozv dareh be yomne o barakate modiriyate motaram va azaie faal hamechi arooome  harakati , , maghaleie, linke dar kar nist , hame khaban  ....  
پارمیدا ق , parmida_l
پارمیدا ق - 09:00 1390/05/3
615

اعضای پنج نفره تیم باشگاه کوهنوردی و اسکی آلپ تبریز متشکل از : آقایان رضا طراحی (سرپرست)- احد نصیر زاده (مسول فنی)- خلیل اقبالی- آیدین سالم دل و خانم پریسا شعاعی فر ساعت ۹ صبح روز جمعه ۳۱/۴/۹۰ از فرودگاه تبریز عازم مشهد شده و روز یکشنبه ۲/۵/۹۰ جهت صعود قله لنین مشهد را به مقصد بیشکک ترک خواهند کرد.

پارمیدا ق , parmida_l
پارمیدا ق - 08:17 1390/04/30
614
اوچور ایلهامیم او قوشلار کیمی کی

یاز وعده سینده

قووزانیر ماوی گؤیه تا اوجا باش بیر داغا قونسون

کؤرپه قارتال کیمی دیر

گاه چکیلیر گرزده ن ایتینجه ک

اگله نیر گاه ساوالان عشقینه – آغدان – آغاقونسون

هر اوجا داغ کی گؤرورسن باشی قاردلا آغاراندی

اورا بیل کی ساوالاندی

آمما یوخ !

هر اوجا داغ سسیمی السا دا تئز قئیته ره جکدی

سسی قئیته رمک همان یئل بیله جکدی

آخی یئل یولچودو گئتگین اوکی سؤز ساخلایا بیلمز

یئل سؤزو قاپدی قاچیردار اونو کیم هاخلایابیلمز

یئل گئدرگیندی پیچیللارسؤزوکوللار قولاغیندا

سؤزو قربان ائله یر قیرنادا قانقال آیاغیندا

چئویره ر سؤز چاناغیندا

جالایارداغلارا هر بیر سؤزو مین سؤز تؤره دندی

بیلمیرم سیرری ندندی

یئل گئده ر گیندی یئلی ساخلاماق اولماز

یئله بئل باغلاماق اولماز

آمما سن ای سؤزو سینه نده کؤزردن ساوالانیم

کیم گله صدقله زرتشت بئجردن ساوالانیم



ائلیمین شانلی داغی باشیوه مین لرجه دولانیم

اریدیب ائل غمی بیر یول سنی کؤکدن ده تالانسان

سئل اولوب قانلی دنیز لر کیمی دونیایه جالانسان

آدی دیللرده قالاناسان

ساوالانسان ، ساوالانسان

ساوالان ائل غمینی بللی دی ساخلار سینه سینده

سینه سی کؤزدو آلودور گیزیریک اینسی سی واردیر نفسینده

شاعرین غملی سه سینده آلگیلان ساخلاسن ای ائل داغی غملی قفسینده

ساوالان آلسادا هر سیرری سؤزو داغلارا سالماز

گؤره نامرد دوروبدور ساوالاندان سس اوجالماز

ساوالاندا تؤکولن داشلاری دیندیر دانیشاللار

سالسا عاشیق نفسین کوللارا آلیشاللار

ده ده قود سازی چالسا

ده لی دومرول باش اوجالدار

بلی البته کی یولداس باشینی یولداش اوجالدار

سسله عاشیق سازی چالسین

سسی میز بیرده اوجالسین

اویناماقلیز گی یه دؤنسون

کاس شوشمگوزگویه دؤنسون

قوی وئره ک سس سسه باهم اوخویاق بیر ده کوراوغلو دلی سیندن

هجرین قوچ نبی سیندن

اوکی ظالیملری مظلولارین اوستونده ازه ردی

او کی آسلان کیمی داغلاردا یاتیب باغدا گزه ردی

اوخو عاشق اوخو

سن بیل او کی تانری تانییبسان

سؤزومه دوز جالییبسان

سوموگوم قوی سازا گلسین

بولبولوم آوازا گلسین

یازمیشام ایوازا گلسین

گوچ آلاق قوی دلی لردن

باج آلاق اجنبی لردن

او کی بیلمیر نبی کیمدیر قویون آذرائلینی مسخره سانسین

بیر عؤمور دورکی فضولی نی – نسیمی نی دانیب ایندی ده دانسین

شهریار تک سن اوجالت باشیوی قوی عرشه دایانسین

قوی باخار کور تر ایچینده جوموبان اؤلسون – اوتانسین

اوکی آخساخدی یوبانسین

اوکی تورکون دیلین اسگیتمه گه تصویره سالیبدیر

اوکی تورکون بالاسین ایندی ده آشغالچی سانیبدیر

او تفاله بیلیرم فیکیرینی طاغوتدان آ لیبدیر

او رژیمدندی قالیبدیر

یوخسا تورکون بالاسیندا نچیخیب علامه ی دوران

اونا دونیا باش ا ییر فلسفه ده

بیر جه نه ایران

قوی دئییم شهریاریمدان

نیسگیل او چرچی یه قالسین کی جواهر نه دی ، قانمیر

فیکری آللاتما دادیر خالقی ،ائلین حالینه یانمیر

اریمیر ، اؤلمور ، اوتانمیر

آخی ای قاردا ، دوماندا باش اوجالدان ساوالانیم

غمی ، دونیا نی قوجالدان ساوالانیم

ائل بیلیر داغلار آرا هراوجا داغلار باشی سن سن

وئرسهنده الیوی قارداشیوین سیر داشی سن سن

وئر گیلن بیر لیک الین بیرده دماونده اونون یولداشی سن سن

اوندان آیریلما آماندی

یولوموز چندی دوماندی

قوی ایگیدلر سیزه فخر ائیله ییبن باشان اوجالتسین

قویما قارتال دولانان یئر لره قوز غون الی چاتسین

ساوالان چنلی چاغیندا

منیم ایلهامیم اولارکن

کؤنلوم اؤز سرری سؤزون صدق ایله سؤیلر ساوالانه

ساوالان کؤز قالادار شاعر اولانلار سینه سینده

اوردا زرتشت گئیب تانریدان ایلهامین آلانه

اگیرم باش ساوالانه ، اگیرم باش ساوالانه
   
 
 
کلوب دات کام
کلیه محتوای این سایت توسط کاربران درج شده است و کلوب دات کام هیچ مسئولیتی نسبت به آن ها ندارد.