با همان چشمی که عاشق می شویم .

با همان چشمی که به دنیا می نگریم .

با همان چشمی که عشق..شور عشق می بینیم

با همان چشمی که شور عشق هست .

با همان چشمی که چراغ دو چشم دیده هست

باهمان چشمی که نفرین تو چشمش هست

باهمان چشمی که نگاهش یه هوس هست

با همان چشمی که یه دنیا باور هست

با همان چشمی که عاقبت در لعنت هست

کدامین باور کنم . حقیقت هست . مگر میتوان عاشق شود ...............

یادمه بچه بودیم توگذشته های دور.

                                                     اون زمون قلب ما پر بود از شادی و شور

روزی كه تورا دیدم موهاتو بافته بودی

                                                     با گل سپید یاس گلوبند ساخته بودی

بعد از اون روز قشنگ از خدا راضی شدم

                                                             از دم صبح تا غروب با تو همبازی شدم

چه روزای خوبی بود ولی افسوس گذشت

                                                              تا یه چشم به هم زدیم روز هفته ها گذشت

یادمه روی درخت دو تا دل كنده بودیم

سال بعد از اون كوچه ما دیگه رفته بودیم

شاید اون دلا دیگه خشكیده روی ساقه ها

شاید هم بزرگ شده زیر بال شاپرك

چه روزهای خوبی بود ..ولی افسوس گذشت .تا یه چشم به هم زدیم روز هفته ها گذشت

از پائولوكوئیلو

شهسواری به دوستش گفت: بیا به كوهی كه خدا آنجا زندگی می كند برویم. می خواهم ثابت كنم كه او فقط بلد است به ما دستور بدهد، و هیچ كاری برای خلاص كردن ما از زیر بار مشقات نمی كند.

دیگری گفت: موافقم . اما من برای ثابت كردن ایمانم می آیم .

وقتی به قله رسیدند ،شب شده بود. در تاریكی صدایی شنیدند: سنگ های اطرافتان را بار اسبانتان كنید و آنها را پایین ببرید

شهسوار اولی گفت: می بینی؟ بعد از چنین صعودی، از ما می خواهد كه بار سنگین تری را حمل كنیم. محال است كه اطاعت كنم !

دیگری به دستور عمل كرد. وقتی به دامنه كوه رسید، هنگام طلوع بود و انوار خورشید، سنگ هایی را كه شهسوار مومن با خود آورده بود، روشن كرد. آنها خالص ترین الماس ها بودند...          

مرشد می گوید: تصمیمات خدا مرموزند، اما همواره به نفع ما هستند.

کنار هر قطره اشکم
هزار خاطره دفنه
اینقدر خاطره داریم
که گویی قد یک قرنه

گلو می سوزه از عشقت
عشقی که مثل زَهره
ولی بی عشق تو هردم
خنده با لبهای من قهره