تقدیم به همه ی اعضای خوش ذوق کلوب مشاعره خصوصا مسیحا ی عزیز@};

آه درد مرا دوا که کند؟
چاره‌ی کارم ای خدا که کند؟
چون مرا دردمند هجرش کرد
غیر وصلش مرا دوا که کند؟
از خدا وصل اوست حاجت من
حاجت من جز او روا که کند؟
من به دست آورم وصالش لیک
ملک عالم به من رها که کند؟

زهرا کلک زدی ها.........

تو که خودسوزی یک شب پره را میفهمی

باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست

داریم میرسیم به دوهزارمین پاسخ..........از همتون ممنونم تا وقت هست حرفی....

دلم شکستی و رفتی خلاف شرط محبت              

به احتیاط رو اکنون که آبگینه شکستی

لازمه‌ی عاشقی است رفتن و دیدن ز دور

ورنه ز نزدیك هم فرصت دیدار هست

توان گفتن آن راز جاودانی نیست!

تصوری هم از آن باغ ارغوانی نیست


پُر از هراس و امیدم که هیچ حادثه ای

شبیه آمدن عشق ناگهانی نیست


ز دست عشق به غیر خیر بر نمی آید

و گر نه پاسخ دشنام مهربانی نیست!


درختها به من آموختند ، فاصله ای

میان عشق زمینی و آسمانی نیست


به روی آینه ی پر غبار من بنویس:

بدون عشق جهان جای زندگانی نیست

لاف از وفا زنند ولی روز آزمون

آن را كه گفته‌اند همانرا نكرده‌اند

ترسم به یك تغافل بیجا خورد شكست

پاس دلم بدار كه بسیار نازكست