دلا بحر معنی که گفتی چه بود ؟

نه کشتی به لنگر به دریا غنود

همه دلبران پاکبازند و نیک

وفا چون ندارند دیگر چه سود ؟

دلارام دلم ، آرام من كو؟
درین باران غم ، پس بام من كو ؟
دلارام دلم كو ؟ آن نگاه كو ؟
برین كشتی شكسته ، ناخدا كو ؟
پس آن رویای دیروزی كجا رفت ؟
اسیر باد پاییزی چرا رفت ؟
دلارام دلم ، دلتنگم از دل
كه ای دل ، پای رفتن مانده در گل
برای زخم جان ، كو جان پناهی ؟
دلم می سوزد و در سینه آهی
دلارام دلم ، آرام من كو ؟
درین باران غم ، پس بام من كو ؟

هرکجا شکرلبی دشنام داد
یا نگاری زیر لب خندید رفت

در سر زلف بتان شد عاقبت
در کنار مهوشی غلتید رفت

دل چو آرام دل خود بازیافت
یک نفس با من نیارامید رفت

دلبرا، در دل سخت تو وفا نیست چرا؟ .................  کافران را دل نرمست و ترا نیست چرا؟ 
بر درت سگ وطنی دارد و ما را نه، که چه؟ .................  به سگانت نظری هست و بمانیست چرا؟ 
هر که قتلی بکند کشته بهایی بدهد .......................................  تو مرا کشتی و امید بها نیست چرا؟ 

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

در بهاری روشن از امواج نور

در زمستانی غبارآلود و دور

با خزانی خالی از فریاد و شور

دیدگانم همچو دالانهای تار

گونه هایم همچو مرمرهای سرد

ناگهان خوابی مرا خواهد ربود

من تهی خواهم شد از فریاد درد

می خزند آرام روی دفترم

دست هایم فارغ از افسون شعر

یاد می آرم که در دستان من

روزگاری شعله می زد خون شعر ... /.

تو كه نباشی مثل برگی مرده در خویش

خود را به دست باد و باران می سپارم

در بین این دیوارهای سرد و بی رحم

بی تو اسیر یك سكوت مرگبارم

باور بكن تنها تویی بود و نبودم

باور بكن تنها تویی دار و ندارم

دیگر مبادا دوری از تو آه ….بانو !

می میرم از اینكه نباشی در كنارم

تا بر دلت از غصه غباری ننشیند

از بیم تو در سینه نهفتیم نفس را