افتادگان رو هم دست گیری همی کنیم ..

ما خود افتادگان مسکینیم ..................  حاجت دام گستریدن نیست  ..........
دست در خون عاشقان داری  .................... حاجت تیغ برکشیدن نیست ............................. 

جالــــــــــــی  از دست من به جان آمد  ................... که مرا طاقت شنیدن نیست  ..........
دست بیچاره چون به جان نرسد.............................   چاره جز پیرهن دریدن نیست  ...

بمون تا ما رو شکست بدی مشتی ..

یوسفی باید که بازار زلیخا بشکند .. .............هر چه اینجا بیشتر .. در دل تمنا بشکند ..

بر سفال جسم لرزیدن ندارد حاصلی................   این سبو امروز اگر نشکست، فردا بشکند ............

آب آتش میبرد خورشید شب‌پوش شما ..............  میرود آب حیات از چشمه‌ی نوش شما 
شام را تا سایبان روز روشن دیده‌ام  ............... تیره شد شام من از صبح سحرپوش شما 

تا که دشنامی به لبهایت رسید

خنده از لبهای بیمارش پرید

رفت و در آغوش مهوش جا گرفت

سرونازی کز غم عشقت خمید